پس کجاست کلاه قرمزی‌ها!
شاخ هفته

پس کجاست کلاه قرمزی‌ها!

نویسنده : h_rastega

پس کجاست کلاه قرمزی‌ها!

صفحه اصلی- محرمانه – یادداشت کاربران

تاريخ انتشار: 1393/02/10 

بیاورش در یک بازی یا انیمیشن،  اول آن کسی که می‌خواهد با او بازی کند یا ببیند را همراهش کن بعد با خودت هر جایی که می‌خواهی ببرش. می‌خواهی آن کاراکتر را خوار کن، می‌خواهی بزرگش کن، می‌خواهی ناجی‌اش کن یا نه جانی‌اش کن. هیچ وقت هم دنیای واقعی حرفی مخالف نظراتت نمی‌زند. هر زمان هم که حرف جدیدی داشتی که به نظرت باید شنیده شود بیاورش در صحنه. حرفت را بزن، البته هنرمندانه. هیچ‌کس هم مشکلی ندارد. حالا هر حرفی که می‌خواهی.

چرا ما نداریم؟! چرا چند تا از این شخصیت‌های کارتونی نمی‌سازیم و تا چند سال بچه‌های خودمان را با آن سرگرم نمی‌کنیم. هر روز یک خبر از آن نمی‌گذاریم در خبرگزاری‌های‌مان. هر روز یک ماجرای جدید برایش درست نمی‌کنیم. بچه‌های‌مان را برای خودمان نگه داریم. چرا در خانه خواهرزاده‌ها و برادرزاده‌های‌مان مرد عنكبوتي (اسپایدرمن) و انواع مختلف من‌های دیگر است. چرا چند تا از این شخصیت‌ها برای هر رده سنی درست نمی‌کنیم.

ماهواره می‌توانیم بفرستیم فضا، شخصیت کارتونی نمی‌توانیم درست کنیم؟!

یک بنده خدایی می‌گفت ما فکر می‌کنیم درست کردن یک ساختمان سخت‌تر از درست کردن یک جامعه است. گفتم چطور؟!

گفت آخر نگاه کن نظام دبیرستانی‌مان را؛ بيشتر باهوش‌ها می‌روند ریاضی و بعد تجربی و دست آخر انسانی. بعد حرف دیگری زد که به نظرم خیلی جالب بود.

...

به هر حال اگر می‌شد در این زمینه یک مسابقه گذاشت، آن وقت معلوم می‌شد چه هنرهایی در این زمینه وجود دارد. البته نه صرف برگزاری مسابقه؛ یک هدفی هم داشته باشد و یک چیزی از آن در بیاید. نمی‌دانم این کارها اولویت چندم ماست.

قدیمی‌ها می‌گفتند حرف حساب جواب ندارد! ما هم نمی‌خواهیم روی حرف قدیمی‌های‌مان حرفی بزنیم و خدای ناکرده احترام کسی این وسط برود زیر دست و پا... با این حال به نظرم کنار همه این دغدغه‌های مقدسی که سراغ خیلی‌های‌مان هم می‌آید و هر کدام‌مان به نحوی بیانی از آن‌ها داریم و می‌گذریم، جای یک جمله خالی است: چه باید کرد؟ یا بهترش: «من» چه می‌توانم بکنم؟! فکرش را بکنید من و شما مرزنشین‌ایم! مرز فرهنگ اسلامی ایرانی‌مان... و هجوم رسانه‌ای دشمنان‌مان را هم می‌بینیم... مسئولين، نهادها و دستگاه‌ها را بي خيال شويم، از خودمان بپرسیم: برای این میدان، چقدر چمرانیم؟ چقدر همتیم؟ چقدر کاوه‌ایم؟ چقدر....؟
نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
کافه جهان نما

دهلی نو شهر سکانس های بی پایان

٩٥/١١/٢٨
برگزیده سایت

نقطه سر خط به توان 3

٩٥/١١/٢٨
شگرد خفن

چگونه از دست اینترنت اکسپلورر خلاص شویم

٩٥/١١/٢٨
شاخ هفته

پلک بگشا صنما، صبح مرا روح ببخش

٩٥/١١/٢٨
تلگجیم

تلگجیم 475

٩٥/١١/٢٨

نفس های آخر

٩٥/١١/٢٨
درباره شخصیت‌های فیلم‌های ماجرای نیمروز، سیانور و امکان مینا و تصویری که از سازمان منافقین برای ما می‌

ماجرای منافقین

٩٥/١١/٢٨
ذهن زیبا

ذهن زیبا 475

٩٥/١١/٢٨
چند روایت برای این‌که روزهای قبل از عیدمان متفاوت شود

عید نوروز را از اسفند شروع کنیم

٩٥/١١/٢٨
آنتن

ظرفیت پشت یخچال تکمیل است

٩٥/١١/٢٨
مستند «فیلمی ناتمام برای دخترم سمیه»؛ روایتی پی پرده از گروهک تروریستی منافقین

قربانی ایدئولوژی پدر

٩٥/١١/٢٨
جاکتابی

مردی که گورش گم شد

٩٥/١١/٢٨
فتوچاپ

فتوچاپ 475

٩٥/١١/٢٨
مینیمال

کی عروسی گرفتن از مد می افتد؟

٩٥/١١/٢٨
درباره برد شیرین آبی‌ها در دربی یکشنبه که به یک قهرمانی می‌ارزید

تیم خوب منصوریان، تیم بد برانکو!

٩٥/١١/٢٨
چهره هفته

در چیستی اصولگرایی

٩٥/١١/٢٨
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و ناله های ایشان

٩٥/١١/٢٨
درباره انتخاب سرمربی تیم ملی والیبال و پایان کشمکش برای نیمکت

«ویچ» غیر کروات این بار برای والیبال

٩٥/١١/٢٨
جارچی

جارچی 475

٩٥/١١/٢٨
نکاتی درباره زندگی ورزشی و شخصی مربی جدید تیم‌ملی والیبال ایران

کولاک کن کولاکوویچ!

٩٥/١١/٢٨
تبلیغات
تبلیغات