بدمینتون  شاهکاری برای تفریح
گزارش از یک رشته ورزشی محبوب اما مهجور در پارک ملت

بدمینتون شاهکاری برای تفریح

نویسنده : محمدرضا ضیا

وقتی روزهای تعطیل به پارک‌های شهر می‌روی، بالا و پایین آمدن توپ و راکت بدمینتون را زیاد مي‌بيني. این ورزش برای خیلی از خانواده‌هایک ورزش تفریحی خانوادگی است که معمولا بدون هیچ قانون و قاعده‌ای و بيشتر بدون تور انجامش می‌دهند. این که مردم هر جا برای تفریح می‌روند، کنار آجیل و میوه و زیراندازشان راکت بدمینتون می‌برند، نشان از علاقه‌شان به این ورزش است، اما نبود امکانات باعث شده است کمتر به صورت حرفه‌ای این ورزش را دنبال کنند. شاید اگر کمی در پارک‌ها زمین و تور بدمینتون بیشتر شود و راه‌های ورود به این ورزش قهرمانی مشخص باشد، مردم هم ترغیب شوند به جای بازی در فاصله‌های نامشخص و بدون اندازه‌گیری و رعایت خطاها، قانونی بازی کنند. 5 مدال طلای المپیک و مدال‌ها و تورنمنت‌های مختلف جهانی ارزش این سرمایه‌گذاری ساده را دارد!

بعد از ظهر یکي از همین روزهای بهاری، به پارک ملت مشهد رفتیم تا حال بدمینتون نیمه حرفه‌ای را بپرسیم. با ذکر این نکته که پارک ملت تنها فضای بازی است که ۴-۳ زمین خط‌کشی‌شده بدمینتون دارد.

عکس گرفتن ممنوع!

پشت مجتمع امام‌رضا(ع) و تقریبا نزدیک به ضلع رو به روی بولوار سجاد پارک ملت، 3 زمین خط کشیده شده‌ بدمینتون وجود دارد. در یکی از زمین‌ها خانمی 18–17 ساله بازی می‌کرد که با برادرش آمده بود. وقتی می‌خواستم از نمای دور عکس بگیرم، برادرش خواست که این کار را نکنم. می‌گفت یک بار چنین اتفاقی افتاده و بعد زمین‌ها را تا مدت زیادی بسته‌ و نگذاشته‌اند کسی بازی کند! همین درد دل و توضیح کافی بود تا دوربین را غلاف کنیم و دریابیم یکی از مشکلات این رشته نبود فضایی مشخص برای انجام ورزش به صورت خانوادگی است.

بدمینتون برای تفریح

همه جور آدمی در اطراف زمین بدمینتون بودند. از بازاری و تولیدکننده پوشاک گرفته تا مهندس نیروگاه برق توس! از نوجوان دبیرستانی گرفته تا پیرمرد ۶۰-۵۰ ساله! بیشترشان تفریحی بازی می‌کردند و خیلی نگاه حرفه‌ای به بدمینتون نداشتند. وقتی علت حرفه‌ای نشدن را از آن‌ها جویا شدیم، می‌گفتند کارشان اجازه نمی‌دهد یا گذراندن تحصیلات جلوی حرفه‌ای شدن‌شان را گرفته است یا حوصله مسابقه و حرفه‌ای شدن را نداشتند. در این بین کسانی هم بودند که سابقه و مقام حرفه‌ای داشتند اما همین‌ها هم حالا دیگر فقط از روي تفریح و عشق بازی می‌کردند. 

بدمینتون و داستان نبود امکانات

نوبت به گلايه که می‌رسد، بعضی سر صحبت‌شان باز می‌شود. علی 32 ساله که 17 سال سابقه ورزش دارد از کمبود امکانات و محلی مناسب برای بازی بدمینتون می‌گوید. صحبت‌های او وقتی جالب می‌شود که می‌گوید زمین پارک ملت تا ۳-۲ سال پیش اصلا خط‌کشی نداشته و او حتی حاضر شده است با هزینه شخصی خودش زمین‌ها را خط کشی کند که در نهایت با کمک یکی از اعضای هیئت بدمینتون و مسئولان پارک زمین موجود سر و شکل مناسبی پیدا می‌کند.

رسول بدمینتون باز دیگری است که از کمبود سالن استاندارد و محدودیت‌های زمین‌های پارکی گلايه داشت. او که 10 سال سابقه بدمینتون و 2 مقام استانی و یک مقام کشوری را در کارنامه خود دارد، از این که در بعضی قسمت‌های پارک با وجود رفت و آمد کم نمی‌گذارند، بازی کنند حسابی شاکی است. او حتی می‌گويد: «ما خانوادگی و با خواهر خودمان نمی‌توانیم با خیال راحت بازی کنیم. وقتی مردم تفریحی و بدون تور بازی می‌کنند کسی به آن‌ها ايراد نمي‌گيرد. اما در زمین خط‌کشی اجازه نمی‌دهند.»

راکت سیخی چند؟!

از هزینه راکت و تور و میله که می‌پرسیم با قیمت‌های مختلفی مواجه مي‌شويم. قیمت راکت‌ها از 40 هزار تومان تا 900-800 هزار تومان را شامل می‌شد و تور و میله هم از 10 تا 100 هزار تومان متغیر بود. از بعضی که سابقه بازی در سالن را داشتند، هزینه سالن را پرسیدیم که در جواب گفتند هزینه سالن بسته به نوع قراردادی است که می‌بندید. اگر طولانی مدت باشد، هزینه‌اش کمتر می‌شود. اما اگر بخواهی یک جلسه بازی کنی ساعتی 20 تا 25 هزار تومان است.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
نگاهی به « انتقام جویان: جنگ اینفینیتی» به بهانه اکران بزرگترین پروژه سینمایی «مارول»

بزرگترین گردهمایی تاریخ ابرقهرمان‌ها

٩٧/٠٢/٢٧
آنتن

ما هم نازک!

٩٧/٠٢/٢٧
شاخ هفته

ای تو نگهبان من

٩٧/٠٢/٢٧
درباره «پلنگ سیاه»، فیلمی که در گیشه‌های دنیا عجیب و غریب می‌فروشد

ابرقهرمان بفروش و نچسب

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

جامعه‌شناسی تدفین و چیزهای دیگر...

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک حقیقت مرگبار

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به پرونده قلدری‌های آمریکا در چند قرن اخیر به بهانه خروج ترامپ از برجام که البته اتفاق عجیبی هم نبو

قلدرامپ

٩٧/٠٢/٢٧
درباره درخشش بانوان فوتسالیست ایران در آسیا؛

قهرمانان وطن

٩٧/٠٢/٢٧
راهکارهایی برای تنفسِ جان، به بهانه آمدن ماه رمضان

هوای تازه برای ریه‌های روح خسته

٩٧/٠٢/٢٧
جانونی

تقدیم به جناب خرما... با احترام

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک ایران، یک صدا

٩٧/٠٢/٢٧

تقریبا هیچ!

٩٧/٠٢/٢٧
ساختنیجات

جالباسی، از تولید به مصرف

٩٧/٠٢/٢٧
گفت‌و‌گو با دروازه‌بان تیم ملی فوتسال بانوان ایران

لژیونر شدن ما خیلی محال است

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

دعوت شدگانیم...

٩٧/٠٢/٢٧
پایان نامه

لوبیا، گلابی و غوطه‌ای که نخورد!

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

من از شما می‌پرسم: آیا مشکل ما این است؟

٩٧/٠٢/٢٧
تا جامِ جهانی

یک ایرانی بین خوش‌تیپ‌ترین بازیکن‌های جام‌جهانی2018

٩٧/٠٢/٢٧
مینیمال

مینیمال 535

٩٧/٠٢/٢٧
حکایت هفته

اندر حکایت ابن جیم و انبار پر خودروسازان

٩٧/٠٢/٢٧