«چ»؛ به نام چمران اما نه برای او...

«چ»؛ به نام چمران اما نه برای او...

نویسنده : وحید تفریحی

همان روزهای اولی که فیلم «چ» را در جشنواره فیلم فجر دیدم در یادداشتی نوشتم که «چ» یک سر و گردن از سینمای ایران بالاتر بوده و از لحاظ جنبه‌های زیبایی شناختی و فنی هم بسیار فیلم خوبی است اما برای چمران نیست و این شهید بزرگوار قهرمانش نیست و بلکه برداشت حاتمی‌کیا است از غائله پاوه... شما تصور کنید که چمران «چ» یک رزمنده ساده است، یک فرد عادی که به‌عنوان نماینده دولت باید پیگیر حل مسالمت‌آمیز غائله پاوه باشد، چه اتفاقی می‌افتد؟ آیا نبود چمران در فیلم احساس می‌شود؟ اصلا از شخصیت عارف و متفکر و در عین حال چریک شجاع و متدبر چمران در «چ» سراغی دارید؟ کجای داستان این فیلم قرار است چمران قهرمان باشد؟ به عقیده من چمران «چ» تا حدودی منفعل است، از عرفان، شخصیت متفکر و روحیه شجاع و چریکی او جز در یکی دو سکانس خبری نیست. سکانس پایانی در زیرزمین و قبل از انتشار پیام امام (ره) در فیلم را به یاد آورید؛ چمران فیلم تنها ناظر اتفاقات است. کجای این شخصیت به چمرانی که او را چریک عارف و متفکر می‌شناسیم نزدیک است؟ واقعا مهمترین نقد به فیلم بسیار خوب حاتمی‌کیا همین است؛ همین که فیلمی برای چمران چرا نباید قهرمانش چمران باشد؟ اصلاً چرا این فیلم نباید قهرمان‌محور باشد؟ ساختن فیلمی درباره شخصیت پر فراز و نشیب چمران قطعا کار سختی است، اما چرا در فیلمی که قرار است برای او باشد تنها باید به یک جنبه از شخصیت چمران یعنی صلح‌طلبی او اشاره شود؟ جنبه‌های مهم شخصیتی او در کجای این فیلم قرار گرفته؟ چریک شجاع در کجای شخصیت چمران «چ» نمود پیدا کرده است؟ عرفان چمران کجاست؟ شاید این نقد بیشتر به انتخاب این مقطع زمانی از زندگی چمران برای ساخت فیلم «چ» مرتبط باشد، مقطعی که در آن شهید چمران به عنوان نماینده دولت موقت، حافظ جان مردم است و موظف به مبارزه نیست و ای کاش برش دیگری از زندگی این مرد بزرگ انتخاب می‌شد تا مخاطب با جنبه‌های بیشتری از شخصیت شهید چمران آشنا می‌شد. خلاصه «چ» حاتمی‌کیا با تمام خوبی‌ها و نقاط مثبتی که دارد، فیلم چمران نیست، به نام چمران است اما نه برای او...

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
بالاخره سر و کله لیست بهترین بازیکنان فیفا 18 پیدا شد

ترین های فیفا

٩٦/٠٦/٣٠
بررسی سیر گوشی های اپل و تغییراتی که این سال ها آیفون به خود دیده است

#IPHONE

٩٦/٠٦/٣٠
به بهانه سالروز آغاز جنگ تحمیلی و حال و هوای این روزهای مدافعان حرم

این جا برای از تو نوشتن هم کم است

٩٦/٠٦/٣٠
نگاهی به سینمای نیجریه که دومین تولید کننده پرکار صنعت فیلم جهان است

نالیوود؛ غول ناشناخته

٩٦/٠٦/٣٠

آرامش سیال خانه‌داری!

٩٦/٠٦/٣٠
نگاهی به زندگی ستاره‌هایی که سواد آکادمیک نداشتند

تحصیل نکرده های باهنر!

٩٦/٠٦/٣٠
مینیمال

پاییز از وقتی دیگه مدرسه نرفتیم قشنگ شد

٩٦/٠٦/٣٠
فتوچاپ

فتوچاپ 504

٩٦/٠٦/٣٠

... و کل ارض کربلا

٩٦/٠٦/٣٠

راند 90

٩٦/٠٦/٣٠
درباره اول مهر دوست نداشتنی که هنوز هم حس بدش دست از سر خیلی از ما بر نداشته است

باز آمد بوی ماه مدرسه ... مرسی اَه!

٩٦/٠٦/٣٠

این شبِ ۳۱ شهریور لعنتی!

٩٦/٠٦/٣٠
نقدی بر رواج اکران‌های به اصطلاح مردمی در سینماهای کشور

اکران برای مردم یا مردم برای اکران؟

٩٦/٠٦/٣٠
کافه جهان نما

آذربایجان شرقی، سرزمین سرسپردگان حسینی

٩٦/٠٦/٣٠
مینی

مینی 504

٩٦/٠٦/٣٠
چهره هفته

اتفاقات ویژه استقلال

٩٦/٠٦/٣٠
آنتن

حس و حال جیمی‌ها در اول مهر!

٩٦/٠٦/٣٠

گذشتن و رفتن پیوسته

٩٦/٠٦/٣٠
شاخ هفته

عشق اول

٩٦/٠٦/٣٠
چند روایت معتبر از تلخ و شیرین‌های اولین روز مدرسه رفتن

خاطره‌بازی کلاس اول‌طور

٩٦/٠٦/٣٠
تبلیغات