«چ»؛ به نام چمران اما نه برای او...

«چ»؛ به نام چمران اما نه برای او...

نویسنده : وحید تفریحی

همان روزهای اولی که فیلم «چ» را در جشنواره فیلم فجر دیدم در یادداشتی نوشتم که «چ» یک سر و گردن از سینمای ایران بالاتر بوده و از لحاظ جنبه‌های زیبایی شناختی و فنی هم بسیار فیلم خوبی است اما برای چمران نیست و این شهید بزرگوار قهرمانش نیست و بلکه برداشت حاتمی‌کیا است از غائله پاوه... شما تصور کنید که چمران «چ» یک رزمنده ساده است، یک فرد عادی که به‌عنوان نماینده دولت باید پیگیر حل مسالمت‌آمیز غائله پاوه باشد، چه اتفاقی می‌افتد؟ آیا نبود چمران در فیلم احساس می‌شود؟ اصلا از شخصیت عارف و متفکر و در عین حال چریک شجاع و متدبر چمران در «چ» سراغی دارید؟ کجای داستان این فیلم قرار است چمران قهرمان باشد؟ به عقیده من چمران «چ» تا حدودی منفعل است، از عرفان، شخصیت متفکر و روحیه شجاع و چریکی او جز در یکی دو سکانس خبری نیست. سکانس پایانی در زیرزمین و قبل از انتشار پیام امام (ره) در فیلم را به یاد آورید؛ چمران فیلم تنها ناظر اتفاقات است. کجای این شخصیت به چمرانی که او را چریک عارف و متفکر می‌شناسیم نزدیک است؟ واقعا مهمترین نقد به فیلم بسیار خوب حاتمی‌کیا همین است؛ همین که فیلمی برای چمران چرا نباید قهرمانش چمران باشد؟ اصلاً چرا این فیلم نباید قهرمان‌محور باشد؟ ساختن فیلمی درباره شخصیت پر فراز و نشیب چمران قطعا کار سختی است، اما چرا در فیلمی که قرار است برای او باشد تنها باید به یک جنبه از شخصیت چمران یعنی صلح‌طلبی او اشاره شود؟ جنبه‌های مهم شخصیتی او در کجای این فیلم قرار گرفته؟ چریک شجاع در کجای شخصیت چمران «چ» نمود پیدا کرده است؟ عرفان چمران کجاست؟ شاید این نقد بیشتر به انتخاب این مقطع زمانی از زندگی چمران برای ساخت فیلم «چ» مرتبط باشد، مقطعی که در آن شهید چمران به عنوان نماینده دولت موقت، حافظ جان مردم است و موظف به مبارزه نیست و ای کاش برش دیگری از زندگی این مرد بزرگ انتخاب می‌شد تا مخاطب با جنبه‌های بیشتری از شخصیت شهید چمران آشنا می‌شد. خلاصه «چ» حاتمی‌کیا با تمام خوبی‌ها و نقاط مثبتی که دارد، فیلم چمران نیست، به نام چمران است اما نه برای او...

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
نگاهی به « انتقام جویان: جنگ اینفینیتی» به بهانه اکران بزرگترین پروژه سینمایی «مارول»

بزرگترین گردهمایی تاریخ ابرقهرمان‌ها

٩٧/٠٢/٢٧
آنتن

ما هم نازک!

٩٧/٠٢/٢٧
شاخ هفته

ای تو نگهبان من

٩٧/٠٢/٢٧
درباره «پلنگ سیاه»، فیلمی که در گیشه‌های دنیا عجیب و غریب می‌فروشد

ابرقهرمان بفروش و نچسب

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

جامعه‌شناسی تدفین و چیزهای دیگر...

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک حقیقت مرگبار

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به پرونده قلدری‌های آمریکا در چند قرن اخیر به بهانه خروج ترامپ از برجام که البته اتفاق عجیبی هم نبو

قلدرامپ

٩٧/٠٢/٢٧
درباره درخشش بانوان فوتسالیست ایران در آسیا؛

قهرمانان وطن

٩٧/٠٢/٢٧
راهکارهایی برای تنفسِ جان، به بهانه آمدن ماه رمضان

هوای تازه برای ریه‌های روح خسته

٩٧/٠٢/٢٧
جانونی

تقدیم به جناب خرما... با احترام

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک ایران، یک صدا

٩٧/٠٢/٢٧

تقریبا هیچ!

٩٧/٠٢/٢٧
ساختنیجات

جالباسی، از تولید به مصرف

٩٧/٠٢/٢٧
گفت‌و‌گو با دروازه‌بان تیم ملی فوتسال بانوان ایران

لژیونر شدن ما خیلی محال است

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

دعوت شدگانیم...

٩٧/٠٢/٢٧
پایان نامه

لوبیا، گلابی و غوطه‌ای که نخورد!

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

من از شما می‌پرسم: آیا مشکل ما این است؟

٩٧/٠٢/٢٧
تا جامِ جهانی

یک ایرانی بین خوش‌تیپ‌ترین بازیکن‌های جام‌جهانی2018

٩٧/٠٢/٢٧
مینیمال

مینیمال 535

٩٧/٠٢/٢٧
حکایت هفته

اندر حکایت ابن جیم و انبار پر خودروسازان

٩٧/٠٢/٢٧