«آزادراه» گزینه خوبی برای ندیدن است
شبکیه

«آزادراه» گزینه خوبی برای ندیدن است

نویسنده : سید مصطفی صابری

«آزادراه» اولین فیلمی است که مهدی پاکدل و بهنوش طباطبایی پس از شروع زندگی مشترک‌شان در کنار هم بازی کردند، بیشتر از 2 سال از ساختش می‌گذرد و دو بار از جشنواره در سال‌های 90 و 91 بیرون کشیده شد تا امکان اکرانش بدون حاشیه فراهم شود. خلاصه داستانش هم یک چیزی است در این مایه‌ها که طلبه‌ای جوان که عاشق سینماست و به خاطر نذر پدرش وارد حوزه علمیه شده، همراه نامزدش که دختر یک خانواده متمول است در حال قدم زدن است که مردی مزاحم آن‌ها می‌شود و برادر زن طلبه جوان هم در مقام انتقام از مرد مزاحم برمی‌آید. اما... فیلم با فاصله 2 ساله از تولیدش سال 92 اکران شد و چون به زندگی خصوصی روحانیت می‌پرداخت و عواملش ادعا می‌کردند، گام‌های زیادی از «طلا ومس» و «زیر نور ماه» جلوتر است کنجکاو برانگیز بود؛ اما فقط حدود 130 میلیون تومان فروش داشت و برخلاف انتظار هم بدون حاشیه اکران شد، یعنی اصلاً جدی گرفته نشد که بخواهد اعتراضی به دنبال داشته باشد. در پوشش نسخه شبکه نمایش خانگی فیلم هم ترفندهای زیادی به کار گرفته شده تا مخاطب را جذب کند ترفندی که با چینش عجیب تصاویر روحانی جوان فضای یک مثلث عشقی را در ذهن مخاطب تداعی می‌کند، در حالی که در فیلم چنین چیزی نیست. محتوای فیلم در نهایت از جنس همان تردید در عمل و لیاقت و.... چالش‌هایی است که شخصیت اول فیلم «زیر نور ماه» داشت یا حس مسئولیت و عمل‌گرایی که آقا سید در«طلا و مس» به آن رسید؛ منتها داستان فیلم اصلاً کشش ندارد و پایان‌بندی آن هم چیزی فراتر از پایان باز است!!! خلاصه آزادراه گزینه خوبی برای ندیدن است.

نظرات کاربران
کد امنیتی
تبلیغات
تبلیغات