مشکل ما، افراط در استفاده از همه چیز است!
دکتر اکبری، استاد گروه جامعه‌شناسی دانشگاه فردوسی

مشکل ما، افراط در استفاده از همه چیز است!

نویسنده : مریم ملی-زهرا نخعی راد

متاسفانه در کشور ما هیچ نهادی که متولی پر کردن اوقات فراغت برای جوان‌ها و بقیه سنین باشد، وجود ندارد و بالطبع آن سرگرمی‌های سالم و مشخصی هم از قبل پیش‌بینی نشده است. این یکی از علت‌هایی است که وقتی چنین فناوري‌هاي به طور رسمی یا غیر رسمی وارد می‌شوند، خیلي‌ها به آن رو می‌آورند و وقت‌شان را با آن پر می‌کنند. مشکل آن جا شروع می‌شود که استفاده از این شبکه‌ها به افراط کشیده شده، یعنی تمام وقت مفید افراد را پر می‌کند. در مهمانی یا خانه و ساعاتی که قرار است افراد در کنار هم باشند، مدام درگیر این شبکه‌ها هستند و این به تدریج روابط اجتماعی واقعی‌شان را کم می‌کند. تا حدی که افراط در استفاده از شبکه‌ها در جامعه ما باعث انزوا و تنهایی و افسردگی شده است. افراد، سرمایه‌های مختلف‌شان در دنیای واقعی را از دست می‌دهند و برای خود وجهه‌ای مجازی پیدا می‌کنند. البته این تنها کشور ما نیست که در معرض این آسیب‌ها قرار گرفته است، بلکه این موضوع مخصوص کشورهای درحال توسعه است. مدرنیته وارد می‌شود ولی کشورهای در حال توسعه هم چنان فضای سنتی و فرهنگی خاص خود را دارند و تعارض‌های زیادی پیش می‌آید. میزان آسیب‌های شبکه‌ها هم برای ما بیشتر از صاحبان و تولیدکنندگان این فناوری‌هاست. چون کشورهای تولیدکننده فناوری آن را مطابق با نیازهای روزمره‌شان ساخته‌اند و یک رویکرد کارکردگرایانه به آن دارند، ولی در کشور ما معمولا این فناوری‌ها به طور ناگهانی مد می‌شود و کارکردش مد نظر نیست. نمونه اش رایتل است. که به دلیل نداشتن هم‌خوانی با فرهنگ و ارزش‌های ما بعضی از امکاناتش متوقف شد. ما همیشه نظارت ثانویه داریم. یعنی بعد از وارد شدن فناوری‌ها و گذشتن یک مدت نسبتا زیاد متوجه می‌شویم که باید از رسانه‌ها و سایر بخش‌ها، برای فرهنگ‌سازی استفاده کنیم. فیلتر کردن؛ حذف کردن مسئله است، در حالی که شبکه‌های این چنینی کم نیستند و باز جایگزینی برای‌شان پیدا می‌شود. بهتراست که متولیان امر، به ساخت چنین فناوری‌هایی اقدام کنند که متناسب با اصول فرهنگی‌مان باشد و از طرفی هم بستر مناسب فرهنگی ایجاد کنند. اما معمولا از روش مستقیم برای آگاهی دادن استفاده می‌شود که در جامعه ما خیلی تاثیرگذار نیست. یک فیلم سینمایی یا سریال خوب می‌تواند به طور غیر مستقیم محتوایی داشته باشد و فرهنگ‌سازی بهتری انجام دهد تا یک برنامه گفت‌وگو محور با یک کارشناس که به طور مستقیم درباره آسیب‌ها صحبت می‌کند.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
کافه جهان نما

سیستان و بلوچستان شبیه هند به اصالت ایران

٩٥/١٠/٢٣
برگزیده سایت

انتقال پیام در کمترین کلمات

٩٥/١٠/٢٣
۵ ویژگی ممتاز از مرحوم آیت‌ا... اکبر هاشمی‌رفسنجانی‌که جوان‌ترها کمتر شنیده‌اند و بزرگترها احتمالا فرا

شیخِ کبیر

٩٥/١٠/٢٣
جالباسی

از درازآویز تزئینی به نام کراوات تا پیراهن واتو

٩٥/١٠/٢٣
جارچی

اصغر لالا

٩٥/١٠/٢٣
شاخ هفته

آرمان های بر باد رفته

٩٥/١٠/٢٣
فتوچاپ

فتوچاپ 470

٩٥/١٠/٢٣
به بهانه خریدهای نجومی تیم‌های چینی و پیشنهادهای اغواکننده‌شان به ستاره‌های جهان فوتبال

چین چون پول

٩٥/١٠/٢٣
شبکیه

فیلم‌های جدید در شبکه نمایش خانگی

٩٥/١٠/٢٣
آنتن

اندر حکایت شیرینی های صفجه آرا

٩٥/١٠/٢٣
بک بسته پیشنهادی گرم برای شب‌های طولانی زمستان

زندگی با بهانه‌های کوچک خوشبختی

٩٥/١٠/٢٣
پایان‌نامه

ارائه حق تیر برای وام ضروری

٩٥/١٠/٢٣
در گفت‌و‌گو با «حسام اسلامی» کارگردان مسابقه جالب تلویزیونی «خانه ما»

نمی‌خواهیم خانواده‌ها را نصیحت کنیم

٩٥/١٠/٢٣
«پیمان طالبی» گوینده مسابقه «خانه ما»

برنامه های رقابتی جذاب هستند

٩٥/١٠/٢٣
جارچی

اندر باب مریدان و کارهای خانگی

٩٥/١٠/٢٣
مینیمال

مگه خرسیم آخه؟

٩٥/١٠/٢٣
خواندنی‌های زندگی اولین لژیونر والیبال بانوان ایران

مائده ُسمان خراش

٩٥/١٠/٢٣
ذهن زیبا

ذهن زیبا 470

٩٥/١٠/٢٣
مینی‌ها

مینی 470

٩٥/١٠/٢٣
تلگجیم

تلگجیم 470

٩٥/١٠/٢٣
تبلیغات
تبلیغات