زیرزمین‌هاي دوپس... دوپس...
وقتي براي عشق موسيقي‌ها روي زمين مجالي نباشد

زیرزمین‌هاي دوپس... دوپس...

نویسنده : محمد امين شركت اول

«موسیقی زیر زمینی»؛ شاید خیلی مشخص نباشد که اولین نفری که این موسیقی را ابداع کرده و اولین کسی که این اصطلاح را روی آن گذاشته چه کسی بوده است، اما آنچه مشخص است تمایل روزافزون برخی از جوانان به این موسیقی است، آن هم موسیقی که امکان اجرایش روی زمین نیست! در این میان کم نیستند جوانانی که با سودای خوانندگی و معروفیت با چشمانی بسته پا به محیط‌های فسادآلودی می‌گذارند که تنها ثمره‌ آن از دست دادن طلایی‌ترین روزهای عمرشان در جوانی و خرج میلیون‌ها تومان پول آن هم بدون هیچ برداشتی است.

در این گزارش ابتدا گفت‌وگوی مفصلی با دو جوان که در این زمینه فعالیت ‌می‌کنند انجام داده‌ایم و سپس به همراه آنان با حضور در یک استودیوي غیرمجاز و زیرزمینی می‌رویم تا از حال و هوای آن با خبر شویم. آنچه می‌خوانید مشتی است نمونه خروار، خرواری که اگر مسئولان فرهنگی نخواهند و همت نکنند، دامنه‌اش روز به روز گسترده‌تر می‌شود... 

 

فقط استعداد می‌خواهد و دیگر هیچ!

مسعود و آرش برای آخرین تمرین آهنگ جدید خود قبل از ضبط نهایی با هم قراری گذاشته بودند که من هم به بهانه‎ علاقه‌ام به کارهایشان و با البته کمی اصرار توانستم برای دقایقی با آن‌ها باشم و سوالاتم را بپرسم. مسعود 20 ساله، خواننده راک و دانشجوی عمران یکی از دانشگاه‌های غیرانتفاعی و آرش هم با 21 سال سن خواننده رپ و دانشجوی داروسازی یک دانشگاه دولتی است.

 از چه سنی وارد این حرفه شده‌اید؟

 آرش: دایی من آهنگ‌ساز است، به همین دلیل من هم از همان دوران کودکی علاقه‌ خاصی به موسیقی پیدا کردم و اولین شعر خودم را سوم راهنمایی سرودم و از اوایل دبیرستان هم کارهای آهنگ‌سازی و ضبط آن ‌را انجام دادم.

 مسعود: این کار را از سوم دبیرستان با نوازندگی گیتار شروع و بعد از دو سال هم خوانندگی را تجربه کردم و در کنار این‌ها چند ساز دیگر را هم یاد گرفتم.

 برای خوانندگی، یا سرودن شعر و آهنگ‌سازی کلاسی رفته‌اید؟

 آرش: من آهنگ‌سازی و نوازندگی را از دایی‌ام یاد گرفتم و برای سرودن شعر و خوانندگی هم نیازی به کلاس نیست، استعداد می‌خواهد که من دارم.

 مسعود: من برای یادگیری گیتار کلاس رفتم ولی سازهای دیگر را با سی‌دی آموزشی یاد گرفتم، آهنگ‌سازی هم که اصولاً بیشتر از کلاس رفتن نیاز به گوش‌دادن با دقت به آهنگ‌ها دارد، من هم می‌توانستم مانند خیلی‌ها برای یادگرفتن آهنگ‌سازی مقدار زیادی پول خرج کنم و در آموزشگاه‌ها یاد بگیرم ولی کلاسی نرفته‌ام و به همین روش آهنگ‌سازی را یاد گرفته‌ام، خوانندگی و شاعری هم به قول آرش فقط نیاز به استعداد دارد نه هیچ چیز دیگر.

 هر دو دانشجو هستید و در رشته‌ای غیر مرتبط درس می‌خوانید، برای یک دانشجو درس واجب‌‌تر است یا این موسیقی؟

 آرش: در دوران مدرسه همیشه بعد از درس‌هایم، موسیقی اولویت دوم را داشته است، ولی در این چند سال دانشجویی که کارم حرفه‎ای‌تر و بیشتر شده است، حتی بعضی مواقع از درس‌هایم به خاطر موسیقی زده‌ام.

 مسعود: من از همان اول هم زیاد به درس علاقه‌ای نداشتم و برای خانواده‌ام هم زیاد مهم نبود که من درس را ادامه دهم، به همین خاطر بیشتر وقتم را صرف موسیقی می‌کردم ولی در کنارش درسم را هم ادامه می‌دادم.

صدای خوش پول 

 تا امروز چقدر پول برای این کار هزينه کرده‌اید؟

 آرش: اوایل به دلیل این‌که نمی‌توانستم موسیقی آهنگ‌هایم را خودم بسازم، هزينه‌هایم خیلی بالا بود ولی روز به روز با پیشرفت کردن و حرفه‌ای شدن، هزينه‌هایم کم‌تر شد، اگر بخواهم از اول بگویم می‌شود چیزی حدود ۱۶-۱۵ میلیون تومان ولی موضوع اصلی پولی که خرج کرده‌ام نیست، موضوع وقتی است که من از سوم راهنمایی تا الان برای موسیقی صرف کرده‌ام. مخصوصاً این چند سال آخر که موسیقی به تمام زندگی من صدمه زده است ولی چه کنیم ما یک عشق داریم و آن هم موسیقی است.

 مسعود: من زیاد برای موسیقی هزينه نکرده‌ام، چون تا الان فقط یکی از آهنگ‌هایم را بیرون داده‌ام و هنوز برای بقیه آهنگ‌هایم کاری نکرده‌ام ولی هزينه‌های همان یک آهنگ و خرید ساز‌هایم و هزینه‌ کلاس‌ها و سایر خرج‌های متفرقه که تا امروز انجام داده‌ام، 7 میلیون تومانی می‌شود.

همه هزینه‌های یک آهنگ!

 از تولید آهنگ گفتید، برای تولید هر آهنگ چه روندی باید طی شود؟ هزینه و سود هر آهنگ چقدر است؟

 آرش: اگر خواننده، متن شعری برای خواندن نداشته باشد و بخواهد آن ‌را بخرد بین 100 تا 200 هزار تومان پول یک قطعه شعر می‌شود، برای آهنگ‌سازی هم چیزی حدود 500 هزار تومان باید بپردازد، هزینه‌ استودیو برای ضبط صدا و میکس آن هم با موزیک از یک میلیون تومان شروع می‌شود تا حداکثر ۲ میلیون تومان، اگر بخواهد برای آهنگ خود نماهنگ تصویری هم بسازد قیمت آن 5 میلیون تومانی می‌شود، برای عرضه‌ آهنگ هم به دلیل این‌که مجوزی ندارد تنها یک راه وجود دارد. در اینترنت یک سری سایت‌های دانلود آهنگ است که می‌توانند از آن‌ها استفاده کنند، این سایت‌ها با این‌که فیلتر هستند ولی بعضی‌هایشان حتی آمار بازدیدشان از سایت‌های مجاز هم بیشتر است! این سایت‌ها هم برای روی وب قرار دادن آهنگ، تعرفه‌های متفاوتی دارند، یکی از این سایت‌ها که من تا به حال با آن کار کرده‌ام برای آپلود کردن آهنگ بدون هیچ توضیحی 200 هزار تومان و برای هر خط توضیح هم 50 هزار تومان اضافه می‌گیرد.

 خب اگر هیچ سودی ندارد پس چرا این آهنگ‎‌ها را می‌سازید؟

 مسعود: موسیقی عشق ماست، تفریح ماست، به همین خاطر به دنبال کسب درآمد از آن نیستیم.

 هزینه‌های کارهایتان را از کجا تأمین می‌کنید؟

 آرش: من یک دانشجو هستم و خرج آن‌چنانی ندارم، همچنین کنار درسم برای فروش محصولات یک شرکت، بازاریابی می‌کنم و تمامی حقوقم را خرج موسیقی و شهریه دانشگاه می‌کنم.

 مسعود: من تمام هزینه را خودم با کارکردن تأمین می‌کنم، بعضی وقت‌ها در یکی از کافی‌شاپ‌های مشهد گیتار می‌زنم یا در یک فست‌فود کار می‌کنم.

رضایت‌نامه ولی

 نظر خانواده و به خصوص پدر و مادرتان درباره این نوع موسیقی که شما کار می‌کنید چیست؟!

 آرش: پدر و مادرم خیلی وقت پیش از هم جدا شدند و من با مادرم زندگی می‌کنم، مادرم با این کار مشکلی ندارد ولی کمک خاصی هم نمی‌کند، البته شده است وقت‌هایی که واقعاً هیچ پولی نداشتم او کمکم کرده باشد ولی این‌طور نیست که همیشه حمایتم کند.

 مسعود: به دلیل مذهبی بودن پدر و مادرم و این که کار من‌را حرام می‌دانند از همان زمانی که موسیقی را شروع کردم، نه تنها که از من حمایت نکردند بلکه مخالفت شدیدی هم داشتند.

 بیشتر در مورد چه موضوعاتی می‌خوانید؟

 آرش: درون مایه بیشتر کارهای ما اجتماعی است. یعنی بیشتر در باره سیاهی‌ها و نکات منفی‌ که در جامعه وجود دارد می‌خوانیم.

 خب دلیل این همه منفی بافی و ناامیدی چیست؟ مگر جامعه ما نکات مثبت و خوب کم دارد؟

 آرش: آهنگ امیدوارکننده که دیگر اجتماعی نیست(!) درست است جامعه ما نکات مثبتی هم دارد ولی نکات منفی‌اش بیشتر زندگی ما مردم عادی جامعه را تشکیل می‌دهد، مثبت‌هایش مال از ما بهتران و قشر مرفه است.

 برای خواندن آهنگ مواد هم مصرف می‌کنید؟

 آرش: بله، به ‌خاطر این‌که فکرم باز شود و قدرت تمرکزم روی شعر بیشتر شود، گِرَس (ماری جوانا) مصرف می‌کنم.

 مسعود: من قبلاً مصرف می‌کردم ولی الان چند وقتی می‌شود که ترک کردم.

 چرا برای مجوز گرفتن آهنگ‌هایتان اقدام نمی‌کنید؟

 آرش: اوایل خیلی دنبال گرفتن مجوز بودم ولی بعد از مدتی ناامید شدم، در ضمن اگر بخواهم مجوز بگیرم دیگر نمی‌توانم چنین شعرهای تندی را در رابطه با جامعه و سیاست بخوانم، به همین دلیل فعلاً ترجیح می‌دهم همین طور بدون مجوز کار کنم.

نظرات کاربران
کد امنیتی
MILAD
MILAD
٩٢/١١/١٧
٠
٠
دمت گرم . خیلی وقت بود که میخواستم بهت پیشنهاد بدم که از موسیقی رپ و راک مطلب چاپ کنی اما فکر نمیکردم دنبال این موضوع بری.ممنون
n_yaesubi
n_yaesubi
٩٢/١١/٢٢
٠
٠
سلام . مطالبتون خیلی جالب بود . من شنیدم اولین بار موزیک رپ توسط سیاه پوستای آمریکایی اجرا شده . مضمون آهنگ ها هم تماما انتقادی و ضد نژاد پرستی بوده برای همینه که الانم تو هر موزیک رپی که گوش میدی این مضامین بیشتر به چشم می خوره . فقط یک چیزیش به نظرم افراطی اومد اونم اینکه همشون ( مواد مخدر ) مصرف می کنند . من یکی از معروفترین هاشو میشناسم و تا جایی که میدنم مواد مصرف نمیکنه . ممنون از نگاهتون به پیامم N . S . M