از بازیگری تا بازی گیری
بازیگرانی که پشت دوربین آمدند و کارگردان شدند

از بازیگری تا بازی گیری

نویسنده : احسان رحیم زاده

 بهانه این مطلب می‌تواند پایان یافتن تولید فیلم «ساکن طبقه وسط» به کارگردانی شهاب حسینی باشد، یا ادامه فیلم‌برداری مینی سریال «رنگ شب» ساخته فریبرز عرب‌نیا یا اکران چهارمین فیلم سینمایی فرامرز قریبیان با عنوان «گناهکاران». هر روز بر تعداد بازیگرانی که از جلوی دوربین، پشت دوربین می‌روند بیشتر می‌شود. بازیگرانی که دوست دارند دنیای کارگردانی را هم تجربه کنند و پس از یک عمر بازیگری از دیگران بازی بگیرند. این بازیگران هر کدام با انگیزه‌های خاص خودشان به سراغ کارگردانی می‌روند. برخی به امرار معاش فکر می‌کنند، گروهی از بازیگری خسته شده‌اند و دسته دیگر دوست دارند جایگاه بالاتری در سینما کسب کنند. در این مطلب روند کارگردان شدن چند تن از این بازیگران را بررسی کرده‌ایم، یعنی افرادی که اول بازیگر بوده‌ و بعد کارگردان شده‌اند. اگر بخواهیم فهرست بازیگران فیلم‌ساز و سریال‌ساز را کامل کنیم باید از بازیگرانی چون حمید فرخ‌نژاد، حامد کلاهداری، رامبد جوان، بهروز شعیبی، جواد رضویان و فلورا سام نیز یاد کنیم.


فرامرز قریبیان، قانون و  گناهکاران 

 نزدیک به 100 فیلم و سریال بازی کرده و سه بار هم برنده سیمرغ بلورین جشنواره فیلم فجر شده است. برای بازیگری که این همه افتخار کسب کرده، سرک کشیدن به دنیای کارگردانی موضوع عجیبی نیست. قریبیان با ساخت چهار فیلم نسبت به دیگر بازیگرانی که کارگردان شدند در عرصه فیلم‌سازی پر کارتر نشان می‌دهد. او فیلم‌های «قانون»، «جدال در تاسوکی»، «چشمهایش» و «گناهکاران» را در کارنامه دارد. البته فاصله زمانی بین این چهار فیلم نشان می‌دهد که او به کارگردانی هم به عنوان یک حرفه نگاه نمی‌کند. اولین فیلمش با عنوان جدال در تاسوکی را سال 1365 ساخته و بین هر یک از فیلم‌های بعدی‌اش به‌طور میانگین 8 سال فاصله افتاده است. قریبیان چندی پیش بعد از ساخت «گناهکاران» اعلام کرد که هدفش از کارگردانی ماندن در سینماست.


نیکی کریمی، سوت پایان در آغاز 

 در بازیگری خودش را به سینمای تجاری نزدیک کرد؛ اما در کارگردانی مسیر کاملا متفاوتی را انتخاب کرد و جذب سینمای جشنواره‌ای شد. او سراغ فیلم‌ها و قصه‌هایی رفت که خودش هم می‌دانست ارتباطی با مخاطب عام برقرار نمی‌کند. از بین فیلم‌هایش «یک شب» و «چند روز بعد» از اکران بازماندند و دیده نشدند. «سوت پایان» هم اکران محدودی داشت و با فروش ناامید کننده 400 میلیون تومانی از پرده‌های سینما خداحافظی کرد. 


پیمان معادی، موفق در 3 عرصه 

 بازی‌های تئاتری‌اش را که کنار بگذاریم، نقش آفرینی‌اش در دو فیلم «درباره الی» و «جدایی نادر از سیمین» باقی می‌ماند. دو فیلمی که هر دو به سینمای اصغر فرهادی تعلق دارند و جوایز جشنواره‌های مختلف را درو کرده‌اند. معادی می‌دانست که حضورش در فیلم‌های فرهادی همیشگی نیست و این مسئله انگیزه‌اش را برای فاصله گرفتن از بازیگری بیشتر می‌کرد. همچنین او با این دو فیلم این قدر دیده شد که به مرحله «اشباع شدن» رسید. در ریشه‌یابی دلایل کارگردان شدنش به یک دلیل سوم هم می‌رسیم. او از فیلم‌نامه‌نویسان موفق سینمای ایران است و نگارش فیلم‌های پرفروش «آواز قو»، «کما» و «کافه ستاره» را در کارنامه دارد.

 

سروش صحت، کارگردانی موفق

 این بازیگر بازی در فیلم‌های جدی و طنز را در کارنامه دارد. اما در حوزه کارگردانی فقط سراغ سریال‌های طنز همچون «چارخونه»، «ساختمان پزشکان» و «پژمان» رفته است. صحت عادت ندارد در فیلم‌های خودش جلوی دوربین برود. چون هنگام بازی تمرکزش بر هم می‌خورد و نمی‌تواند خوب کارگردانی کند. او در بازیگری موفقیت چندانی نداشت؛ ولی در عرصه کارگردانی موفق شد سریال‌های خوش ساخت و بامزه‌ای را روانه آنتن تلویزیون کند.


رضا عطاران، موفق در هر دو زمینه 

 این بازیگر و کارگردان در کارهایش امضای خاص خودش را دارد. عطاران همیشه در فیلم‌ها و سریال‌های ساخت خودش بازی می‌کند تا این امضا بیشتر به چشم بیاید. فیلم «خوابم مياد» و سریال‌های «بزنگاه»، «ترش و شیرین»، «متهم گریخت» و... جزو کارهایی هستند که غلظت «رضا عطاران» آن‌ها خیلی بالاست و به همین خاطر مردم آن‌ها را بیشتر پسندیده‌اند. با این که عطاران اخیراً بازی‌های موفقی داشته اما به خاطر خلائی که در فضای طنز کشور وجود دارد، مردم ترجیح می دهند او را بیشتر در قامت یک کارگردان ببینند و همین موضوع انگیزه‌ای است برای کارگردانی او. 


فریبرز عرب‌نیا، دنبال موفقیت تازه

 عرب‌نیا جدیدترین بازیگری است که به سمت کارگردانی کشیده شده است. او در سریال پنج قسمتی «رنگ شب» هم کارگردانی را برعهده دارد و هم نقش یک افسر نیروی انتظامی را بازی می‌کند. او با نقش مختار در سریال «مختارنامه» به همه آرزوهایش در حرفه بازیگری رسید و حالا دوست دارد طعم کارگردانی را هم امتحان کند. 


علی مصفا، زنگ تفریح شخصی

 بازیگر مردی که همسر بازیگر داشته باشد و بتواند با داشتن چند شخصیت محدود فیلم بسازد، برای کارگردان شدن راه سختی در پیش ندارد. مصفا دو فیلم «سیمای زنی در دور دست» و «پله آخر» را با هزینه شخصی‌اش ساخت و جوایزی را از جشنواره‌های معتبر دنیا دریافت کرد. با این حال کارگردانی برایش خیلی جدی نیست و بیشتر حکم زنگ تفریح را دارد. 


مهران مدیری، فراری از سینما

 طنز «پرواز 57» پای مهران مدیری را به میدان کارگردانی باز کرد. او پیشتر در فیلم «دیدار» و مجموعه‌های «مشت‌های کوچک» و «باغ گیلاس» بازی کرده بود. او که یکی از پرکارترین کارگردان‌های تلویزیونی است، در طول دوران فعالیتش هیچ گاه وسوسه نشد کارگردانی سینما را تجربه کند.

نظرات کاربران
کد امنیتی