ظهور يک فيلم‌ساز
30جيم‌نما

ظهور يک فيلم‌ساز

نویسنده :

در اين ستون تحت عنوان «هواي تازه» به معرفي برخي از فيلم‌سازان متفاوت‌تر سينماي جهان پرداخته بوديم تا به قول متجددين سبد سينمايي مخاطبين‌مان رنگين‌تر شود. در جشنواره امسال هم با يک نسيم روح‌افزاي سينمايي روبرو شدم که جاي معرفي دارد. نام «بهرام توکلي» را پيش از اين در جشنواره بيست و پنجم فيلم فجر شنيده بودم. جايي که دو سيمرغ بلورين اصلي بخش «نگاه نو» را از آن خود کرد ولي با اين وجود فيلم اولش «پابرهنه در بهشت» اکران درست و درماني نداشت و ما هم نتوانستيم ببينيمش. فيلم «پرسه در مه» هم که در جشنواره پارسال نامزد دريافت سيمرغ بلورين بهترين فيلم سال بود، همين تازگي‌ها اکران شده است که آن را هم هنوز نتوانسته‌ام ببينم. ولي در طول جشنواره امسال فرصتي دست داد تا فيلم سوم او يعني «اينجا بدون من» را تماشا کنم. اعتراف مي‌کنم که از تعريف و تمجيدهاي قبلي راجع به او چندان هيجان‌زده نبودم چون به مدد سياست‌هاي سينمايي سال‌هاي اخير کار به جايي رسيده که هرکس فيلمي بسازد که از حد متوسط به بالا باشد و حداقل استانداردهاي سينمايي را رعايت کرده باشد، به عنوان يک پديده معرفي مي‌شود. اما با ديدن اين فيلم که اقتباسي است از نمايشنامه «باغ وحش شيشه‌اي» نوشته «تنسي ويليامز»، به اين باور رسيدم که با يک سينماگر به معناي واقعي کلمه، طرفيم که تنها اشکالش کم تجربگي است که آن هم به مرور زمان برطرف خواهد شد. از صحبت‌هايش هم مي‌توان فهميد که به اين نقطه ضعف خودش واقف است. در باب همين فيلم اخيرش گفته: سعي کردم به نکته مهمي در متن که باعث ماندگاري آن شده وفادار باشم و اين نکته حفظ ظاهر ساده اثر است، با وجودي که متن، ظاهر بسيار ساده‌اي دارد، اما پشت آن چيزي است که به شدت عميق و ماندني و همه زماني است. البته کار خيلي سختي بود و من بعضي جاها از پس آن برنيامدم و متوجه شدم برگردان اين متن بيش از تجربه داشتن در سينما، به آدمي نياز دارد که سن و تجربه بيشتري از من داشته باشد و مسائل را عميق‌تر بفهمد. با اين وجود تجربه خوبي بود، اما صادقانه بايد بگويم اندازه متن نبودم. البته اين فيلم به لحاظ ساختاري با فيلم‌هاي قبلي اين فيلم‌ساز متفاوت است و ملاکي براي ارزيابي ساخته‌هاي پيشين او به دست نمي‌دهد چرا که در فيلم‌هاي قبلي، بهرام توکلي از ساختار غير خطي و روايت پيچيده ذهني استفاده کرده بوده که به‌خصوص در مورد فيلم «پرسه در مه» به زير‌ژانر مخ سرويس کن که هفته پيش راجع به آن صحبت کرديم نزديک‌تر است، ولي در «اين‌جا بدون من» از شيوه روايت خطي و داستان سرراست استفاده کرده که به فراخور متن بوده و به قول خودش اگر مي خواست ظاهر ساده نمايش‌نامه را کنار بگذارد و به سمت برجسته کردن دغدغه‌هاي دروني اين افراد و فرم روايي پيچيده برود، درواقع ضد نمايش‌نامه عمل کرده بود که خب چنين قصدي نداشته است. به هر حال نام اين فيلم‌ساز 34 ساله را هم بايد به ليست عبدالرضا کاهاني و هومن سيدي به عنوان اميدهاي آينده سينماي ايران اضافه کرد.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
نگاهی به « انتقام جویان: جنگ اینفینیتی» به بهانه اکران بزرگترین پروژه سینمایی «مارول»

بزرگترین گردهمایی تاریخ ابرقهرمان‌ها

٩٧/٠٢/٢٧
آنتن

ما هم نازک!

٩٧/٠٢/٢٧
شاخ هفته

ای تو نگهبان من

٩٧/٠٢/٢٧
درباره «پلنگ سیاه»، فیلمی که در گیشه‌های دنیا عجیب و غریب می‌فروشد

ابرقهرمان بفروش و نچسب

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

دعوت شدگانیم...

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

جامعه‌شناسی تدفین و چیزهای دیگر...

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک ایران، یک صدا

٩٧/٠٢/٢٧
تا جامِ جهانی

یک ایرانی بین خوش‌تیپ‌ترین بازیکن‌های جام‌جهانی2018

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به پرونده قلدری‌های آمریکا در چند قرن اخیر به بهانه خروج ترامپ از برجام که البته اتفاق عجیبی هم نبو

قلدرامپ

٩٧/٠٢/٢٧
پایان نامه

لوبیا، گلابی و غوطه‌ای که نخورد!

٩٧/٠٢/٢٧
درباره درخشش بانوان فوتسالیست ایران در آسیا؛

قهرمانان وطن

٩٧/٠٢/٢٧
جانونی

تقدیم به جناب خرما... با احترام

٩٧/٠٢/٢٧

تقریبا هیچ!

٩٧/٠٢/٢٧
مینیمال

مینیمال 535

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

من از شما می‌پرسم: آیا مشکل ما این است؟

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک حقیقت مرگبار

٩٧/٠٢/٢٧
چهره هفته

شهردار تهران

٩٧/٠٢/٢٧
راهکارهایی برای تنفسِ جان، به بهانه آمدن ماه رمضان

هوای تازه برای ریه‌های روح خسته

٩٧/٠٢/٢٧
گفت‌و‌گو با دروازه‌بان تیم ملی فوتسال بانوان ایران

لژیونر شدن ما خیلی محال است

٩٧/٠٢/٢٧
حکایت هفته

اندر حکایت ابن جیم و انبار پر خودروسازان

٩٧/٠٢/٢٧