بهانه بى‌بهانه!
به مناسبت روز ورزش و تربيت بدنى به سراغ كارشناس تربيت‌بدنى رفتيم

بهانه بى‌بهانه!

نویسنده : مهدی اعتمادی

گاهی با خودم فکر می‌کنم مظلوم‌تر از «ورزش» توی دنیا نیست! تا طفلکی اسمش می‌آید وسط، همه موجودات دو پا، دو تا پای دیگر هم قرض می‌کنند و با آوردن هزار و یک بهانه می‌زنند به چاک! انگار نه انگار که تا همین دو روز پیش، آخر عشق و حال‌مان و تنها امید و بهانه‌مان برای تحمل روزهای سخت و تاریک! مدرسه، زنگ‌های «ورزش» بود. این‌که چه شده که من و شمایی که از اول هفته چشم می‌کشیدیم و لحظه‌شماری می‌کردیم تا ساعت ورزش برسد و با بقیه بچه‌های کلاس بیفتیم دنبال یک توپ، همان مسئله‌ای است که در این مطلب رفته‌ایم دنبالش؛ برای همین، گپ کوتاهی با دکتر «مهرپرور» کارشناس و مدرس تربیت‌بدنی زدیم تا بفهمیم چه شده که این روزها، زنگ ورزش برای ما شده مثل کابوس زنگ‌های ریاضی! نتیجه گپ و گفت‌مان را هم به این شکل «جیمی‌وار» درآوردیم و مهم‌ترین دلایل تنبلی شما را فهرست کردیم و در ضمن، راه‌حل‌های رفع هر بهانه را هم در کنارش آورده‌ایم! فکر می‌کنم فقط مانده آستین‌هایمان را بزنیم بالا و جای شما ورزش کنیم! والا!

1|وقت طلاست!

این جمله را تا به حال هزاران بار شنیده‌اید. شاید برای‌تان جالب باشد که این جمله در ورزش هم کاربرد فراوانی دارد، البته از نوع ضد ورزشش! خیلی‌ها ورزش نمی‌کنند، چون وقت طلاست! چون به جایش می‌خواهند تلویزیون ببینند یا با بر و بچ بنشینند فیفا 2013 بزنند! البته عده اندكي هم هستند که واقعا وقت برایشان طلاست. پیشنهاد ما به دوستانی که وقت‌شان خیلی کم است، این است که: لازم نیست حتما روزی 2 ساعت ورزش کنیم. می‌توانیم زمان لازم برای ورزش کردن را به زمان‌های کوتاه‌تر تقسیم کنید؛ مثلا روزی دو یا سه بار و هر بار به مدت 10 دقیقه حرکات نرمشی انجام دهی. نکته دیگر این است که می‌توانیم کارها را اولویت‌بندی کنیم؛ مثلا می‌توانیم زمان کوتاهی را در میان انبوه کارهای‌مان به ورزش اختصاص دهیم و آن را در اولویت قرار دهیم. به هر حال حرف ما و آقای دکتر مهرپرور این است که در اکثر مواقع مشکل ما کمبود وقت نیست، مشکل جای دیگری است!

2| تورم، بی‌پولی و باقی قضایا

خیلی‌ها ورزش را مترادف با پول دور ریختن می‌دانند! آن هم در این شرایط! یکی نیست به این عزیزان بگوید برای ورزش کردن که حتما لازم نیست در یک باشگاه گران‌قیمت ثبت نام کنید. اصلا مگر زمان ما از این سوسول ‌بازی‌ها بود که توی هر خیابانی ده تا باشگاه بدنسازی و ايروبیک و فوتبال و فوتسال باشد؟! ما بودیم و 6 تا بچه محل و یک توپ 2لایه و 4تا تکه آجر پاره! برای شما، را‌ه‌های دیگری هم هست؛ تنها هزینه پیاده‌روی و یا دویدن در خیابان می‌تواند یک جفت کفش کتانی باشد. انجام نرمش‌های ساده در طول روز در داخل آپارتمان و یا پارک هم هیچ هزینه‌ای ندارد. در هر پارکی هم که به لطف شهرداری، 5، 6 تا از این وسایل زرد فلزی قرار گرفته که انواع و اقسام حرکات را می‌توان با آن زد! فقط یادتان باشد، مسئولیت استفاده اشتباه از این وسایل با خودتان است!

3| انگیزه، ِبرِس به دادم!

خیلی‌ها اصلا منکر اصل قضیه می‌شوند و به قول دکتر «بی‌خیالی طی می‌کنند و می‌گویند حالا ورزش هم کردیم، که چه؟!» و هرچه جستجو می‌کنند، حتی یک انگیزه هم برای ورزش پیدا نمی‌کنید؛ اما ای جوانان روغن نباتی، مگر نشنیده‌اید این سخن را از پدر و مادرتان که: «بچه، ما که این‌قدر پیاده‌روی می‌کردیم، وضعیت سلامت‌مان شده این، وای به حال شما وقتی به سن ما برسی!» آقای دکتر سلامتی جسم را یکی از مهم‌ترین دلایل و انگیزه‌های ورزش کردن ذکر می‌کنند و اشاره می‌کنند که بین ورزش و مؤلفه‌هاي سلامت از قبیل وزن، فشار و چربی خون، سیستم تنفس و ... ارتباط مستقیمی برقرار است. به علاوه، شما وقتی ورزش می‌کنید به دلیل اینکه جوان‌تر به نظر می‌رسید، احساس شادی بیشتری می‌کنید و این هم می‌تواند انگیزه خوبی برای ورزش کردن باشد. آقای دکتر به نکته دیگری هم اشاره کردند: «سعی کنید به جای اهداف بلند مدت ورزشی اهداف کوتاه مدت داشته باشید. به خود نگویید: «باید 30 کیلو کم کنم!» به جای این، فقط به سوزاندن 5 کیلوگرم از چربی های خود فکر کنید. انتظارات بیش از حد از خودمان می تواند منجر به ناامیدی و بی‌انگیزگی در ورزش شود.»

4| حس‌اش نیست!

این دردی است که خیلی از ما به آن دچاریم که دکتر اسمش را گذاشته‌ است سندروم «حسش نیست». بهتر است بدانید رابطه انرژی و ورزش یک رابطه مستقیم است. یعنی هر چه بیشتر ورزش کنیم، انرژی بیشتری خواهیم داشت. ممکن است در هنگام ورزش خسته شویم اما به دلیل قوی شدن تدریجی بدن، به مرور انرژی ما نیز افزایش پیدا خواهد کرد. فقط کافی است قدم اول را به هر شکلی شده برداریم. «کنفسیوس» فیلسوف بزرگ یونانی می‌گوید: اولین قدم را که برداشتی، در مقصدی!

نظرات کاربران
کد امنیتی