نسخه‌ای برای رفتار با کودکان خیابانی

نسخه‌ای برای رفتار با کودکان خیابانی

نویسنده : سعید برند

یکی از روزهای گرم تابستان همین امسال بود، برای پرداخت یک قسط به یکی از بانک‌های خصوصی بالای شهر مراجعه کرده بودم. مبلمان بسیار راحت بانک و البته نشستن زیر باد خنک کولر گازی باعث می‌شد عجله‌ای برای رفتن مقابل باجه نداشته باشی. مشتریان بانک عموماً افراد متمکن و ثروتمند شهر بودند و پول‌هایی که به بانک می‌آوردند یا می‌گرفتند رقم‌های قابل توجهی بود. ای کاش می‌توانستم از رئیس شعبه آنچه را که دوربین‌های پر تعداد بانک - حتما- شکار کرده‌‌اند بگیرم و منتشر کنم تا مردم درباره خود و عملکردشان قضاوت کنند. صحنه‌ای را می‌گویم که پسر بچه اسکاچ فروش وارد شعبه شد. 6 یا 7 سال بیشتر نداشت، در دستان کوچکش 3 عدد اسکاچ و یک لیف حمام به سختی جا شده بود، 3 تا اسکاچ‌هایش را 2 هزار تومان می‌فروخت. من در انتهای سالن بانک نشسته بودم و نوع برخورد مردم (مشتریان بانک) را با کودک زیر نظر داشتم، خرید کردن یا خرید نکردن از کودکان خیابانی تصمیم سختی است اما آنچه در انجامش شکی نیست، حفظ کرامت انسانی‌ آنان است. تصور من این بود که عده‌ای بیش از حد دلسوزی بعضی‌ها بی‌اعتنایی کنند و البته یک نفر هم از او خرید کند. اما تصورم اشتباه بود، او تا به من رسید حداقل به ۹-۸ نفر از مشتریان تقاضای خرید داد اما همگی با برخوردی بسیار بسیار زننده او را از خود دور کردند، شاید دلیل ترس‌شان از یک پسر بچه 20 کیلویی (!) پول‌های زیادی بود که به همراه داشتند! وقتی به من رسید با همان لحن بچگانه‌اش جمله‌ای گفت که به شدت مرا منقلب کرد: «یه دونه اسکاچ بخر، منم مث خودت سرپرست خانواده‌ام!» نمی‌دانم اصلا معنای سرپرست را می‌دانست یا نه ولی ...

کودک دست‌فروش بانک را ترک کرد، اما به راستی چه تصویری در ذهن او از شهروندان و به خصوص از بالا نشینان و افراد مرفه نقش خواهد بست؟! 

رفتار درست چیست؟

بر اساس ماده یک پیمان نامه حقوق کودک، کودک خیابانی به کودکانی گفته می‌‌شود که زیر ۱۸ سال داشته ‌باشند، در خیابان زندگی و کار ‌کنند، خانواده نداشته یا به شدت فقیر باشند. مددکاران و کارشناسان اجتماعی نسخه‌ای برای طرز رفتار با این کودکان پیچیده‌اند که در ادامه می‌خوانید:

1- از این کودکان چیزی نخرید

می‌دانم که کمی سخت است ولی خرید نکردن از این کودکان و پول ندادن به آن‌ها اولین اصل در برخورد با آنان است، اگر دوست دارید طعم پول درآوردن زیر دندان‌شان مزه نکند و قید درس و مدرسه را نزنند، لطفا از آن‌ها چیزی نخرید. ولی اگر به هر دلیلی نتوانستید مقاومت کنید، بهتر است با آنان مانند یک فروشنده واقعی رفتار کنید، آن‌ها متکدی نیستند پس قیمت‌ها را از آن‌ها بپرسید و حتی چانه بزنید! و حتما باقی‌مانده پولتان را از آنان پس بگیرید.

2- به آن‌ها بی‌اعتنایی نکنید

 فراموش نکنید که بی‌محلی به این کودکان کینه توزی آنان از شما و جامعه را به همراه دارد، بهتر است با صبر و حوصله به آن‌ها توضیح دهید، به کالایی که می‌فروشند نیازی ندارید. پس سر آن‌ها داد نزنید و با خشونت آن‌ها را از سر خود باز نکنید.

3- دلسوزی مطلقا ممنوع! 

پرسیدن سوال‌های شخصی درباره زندگی خانوادگی آنان نه به شما کمکی می‌کند و نه به کودکان. حتی ممکن است دروغ‌گویی را هم در آنان تشدید کند، چون آنان یاد گرفته‌اند که به کسی اعتماد نکنند و حتی نشاني خانه خود را در اختیار کسی نگذارند. همچنین دلسوزی بیش از حد شما نسبت به آنان ممکن است، به ادامه کارشان منجر شود و یا حتی – به خصوص در پسر بچه‌ها – غرورشان را جریحه‌دار کند.

4- به آن‌ها خوراکی تعارف کنید

اگر در مواجهه با این بچه‌ها دچار عذاب وجدان شدید بد نیست به آن‌ها خوراکی تعارف کنید یا اگر در نزدیکی رستورانی هستند برایشان غذا تهیه کنید، مراقب باشید که نباید در منزل از آن‌ها پذیرایی کنید تا به شما وابسته نشوند. اغلب این بچه‌ها از سو تغذیه رنج می‌برند. به آن‌ها نه چیپس و پفک بلکه میوه و خوراکی‌های مقوی بدهید.

5- کرامت آنان را حفظ کنید

سعی کنید با کودکان خیابانی مانند یک دوست رفتار کنید. وقتی آنان را خطاب قرار می‌دهید از کلمات مودبانه استفاده کنید، آن‌ها را انسان‌هایی محترم بدانید، اشتباه نکنید شما با یک بزهکار خطرناک طرف نیستید و او نمی‌تواند صدمه‌ای به شما بزند، پس لزومی ندارد وقتی او سر چهارراه به شما التماس می‌کند که یک آدامس از او بخرید، با برخوردی سرد بدون این‌که حتی به صورت او نگاه کنید شیشه خودرو را بالا بكشيد. 

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
درباره فردوسی و ادبیات حماسی به مناسبت روز بزرگداشت این شاعر نامی

حکیم زبان فارسی

٩٦/٠٢/٢٨
کافه جهان نما

چین، سرزمین دیوار بلند اعتماد

٩٦/٠٢/٢٨
برگزیده سایت

اضافی‌ها را قیچی کنید!

٩٦/٠٢/٢٨
گزیده‌هایی درباره بهداشت فردی در فصل گرم

خرده جنایت‌های شهروندی!

٩٦/٠٢/٢٨
جارچی 486

اندر حکایت فردای انتخابات

٩٦/٠٢/٢٨
دات کام

روباتی برای نجات حجم اینترنت‌شما

٩٦/٠٢/٢٨
شاخ هفته

روزی روزگاری وبلاگ نویسی

٩٦/٠٢/٢٨
یادداشت شفاهی

مردم هنوز هم به ادبیات‌حماسی نیازمندند

٩٦/٠٢/٢٨
شگرد خفن

نکات طلایی مرورگر که تا به حال نمی‌دانستید

٩٦/٠٢/٢٨
درباره الکساندر نوری که به یکی از شگفتی‌های امسال بوندس لیگای آلمان تبدیل شده است

نور علی نور!

٩٦/٠٢/٢٨
مینی‌ها

مینی 486

٩٦/٠٢/٢٨
کوتاه و خودمانی درباره این‌که چرا شرکت در انتخابات خیلی خیلی خیلی مهم است

می‌سازمت به رای

٩٦/٠٢/٢٨

ایران، یک کیس خاص

٩٦/٠٢/٢٨
جالباسی

دمپایی‌های الماس نشان!

٩٦/٠٢/٢٨
مینیمال

شورای خوشگل‌ها

٩٦/٠٢/٢٨
گفت‌وگوی جیم با «رضا علیپور» قهرمان سنگ نوردی جهان

خوشحالم توانستم رکوردی را به نام ایران ثبت کنم

٩٦/٠٢/٢٨
خیلی کوتاه و مختصر درباره دلایلی که رای دادن را لازم می‌کند

يك رد گزينه جمع و جور!

٩٦/٠٢/٢٨
وقتی «کافه بازار» جای نفس کشیدن به رقبایش را نمی‌دهد حتی اگر بهتر باشند

#فروشگاه_اندرویدی

٩٦/٠٢/٢٨
پایان‌نامه

پنج‌شنبه چه بنویسم

٩٦/٠٢/٢٨

«رای دادن» لازم است ولی کافی نیست

٩٦/٠٢/٢٨
تبلیغات
تبلیغات