مرد باش، اعتراض کن!
پایان نامه

مرد باش، اعتراض کن!

نویسنده : سعید برند

از بچگی بیخ گوش ما خوانده‌اندکه اعتراض حق شماست و می‌توانی به داوری که سوتی اشتباه زده، به استادی که نمره پایان ترم را کم داده، به همسایه‌ای که حق شارژ را نپرداخته، به صاحب‌خانه‌ای که اجاره را بالا کشیده، به مفسدی که لیفت و لیس و ایضا تُخل و پخُل داشته، به افسری که بی‌دلیل جریمه نوشته، به خبرنگاری که چرند و پرند تفدیده و به قصابی که قیمت‌ها را دوبله کرده است اعتراض کنید! البته شايد شما  اشتباهی فکر کرده باشید که حق اعتراض داشته‌اید و اعتراض‌تان منجر به اخراج تان از زمین فوتبال یا دانشگاه شود، یا منجر به ریخته شدن خرت و پرت‌هایتان بر کف خیابان شود، یا خودروی‌تان به پارکینگ اعمال قانون هدایت شود و يا حتی اعتراض‌تان منجر به شقه شدن‌تان به دو نیم با استخوان و بی‌استخوان توسط ساتور قصابی شود ولی به هر حال اعتراض حق شماست!

حالا اگر باز هم خواهان احقاق حق خودتان هستید در ادامه چند روش برای ابراز اعتراض را تقدیم حضور می‌کنیم:

 اعتراض مرگبار: حل کردن یک عدد قرص «استامینوفن – باکلوفن» در یک لیوان آب و شلیک آن توسط تفنگ آب پاش. 

 اعتراض طنز: استفاده از جملاتی شبیه «خیلی ببخشید خیلی عذر می‌خوام حالا فن کمر رو ندیدی، کف گرگی رو چی؟! کف گرگی رو هم ندیدی؟!»

 اعتراض کلاسیک: سر دادن شعار «حیا کن، همین حالا فرتی رها کن!»

 اعتراض بچه ننه‌ای: باز گذاشتن شیرهای توالت دانشگاه یا شکستن شیشه‌های قصابی

 اعتراض خاموش: زدن نوار چسب به روی دهان به صورت ضربدر و حمل پلاکاردی با این مضامین: «جوراب من کو؟! ... تاسف! تاسف! ... قهر قهر ... منت نکش منت کش!»

 اعتراض عشقی: ریختن بنزین 700 تومانی به روی بدن و زدن فندک! (قبلا از خالی بودن گاز فندک مطمئن شوید)

 اعتراض زشت: حواله کردن یکی دو تا مشت و لگد به خودروی رئیس جمهور مملکت

امید آن که این مطلب اعتراض شما را برنیانگیخته باشد!!

نظرات کاربران
کد امنیتی