صلاحی در طنز برای عمران آن
نگاهی به معیارهای طنز فاخر به بهانه سالروز درگذشت عِمران صلاحی

صلاحی در طنز برای عمران آن

نویسنده :

تصور کنید طنز و چالش‌های پیش رویش دغدغه شما باشد و از این‌که هر ملغمه‌ای به اسم فیلم طنز و کمدی در سوپر مارکت‌ها به فروش می‌رسد ناراحت باشید و بابت این‌که به هر نوشته‌ای در فضای مجازی یا رسانه‌های مکتوب طنز بگویند حرص بخورید، دنبال یک بهانه هستید تا حرف‌هایی جدی درباره شوخی و مرزهایش بزنید، آن‌وقت است که سالروز درگذشت عِمران صلاحی بهانه خوبی است برای این ماجرا، به خاطر این‌که صلاحی چون دیگر اذناب آبدارخانه «گل آقا» به سرپرستی مرحوم کیومرث صابری فومنی و با همراهی بزرگانی چون منوچهر احترامی، ابوالفضل زرویی نصرآباد، پرویز شاپور، ابوالقاسم حالت، رویا صدر و... طنز و طنازی را در کشور به چنان جایگاهی رساندند که بتوان دیگران را با آن‌ها مقایسه کرد، حتی اگر زمینه فعالیت آن‌ها طنز مکتوب نباشد و در سینما یا رادیو فعالیت کنند، چرا که طنز با هر ابزاری که به مخاطب ارائه شود از یکسری استانداردهای مشترک پیروی می‌کند، به‌طور مثال وقتی می‌گوییم طنز گل آقایی نجیبانه بود یعنی برای خنداندن مخاطب به هر چیزی مستمسک نمی‌شد، امثال عمران صلاحی طنز را وسیله قلع و قمع و تخریب دیگران نمی‌دانستند، لهجه‌ها و قومیت‌ها را به باد تمسخر نمی‌گرفتند، سوء رفتار یا سوءمدیریت را با بیانی شیرین نقد می‌کردند، یعنی رفتار اشتباه را نفی می‌کردند نه شخص را و... در کنار همه این‌ها طنزشان فقط با کاستی‌ها گره نخورده بود و خیلی وقت‌ها با تاکید بر اتفاقات خوب امیدساز و جریان آفرین هم می‌شد. با این حساب باید دنبال صلاحی برای طنز باشیم که رو به عمرانی برود، آن‌هم وقتی که هر شوخی سخیفی در فیلم‌ها و سریال‌ها بدون هیچ گونه کارکرد اصلاحی یا انتقادی به جای طنز معرفی می‌شود و...

نظرات کاربران
کد امنیتی