همه سنگ‌های یک جفت پای لنگ!
جان به جان ملتی شود، هم‌چنان بی‌پولند...

همه سنگ‌های یک جفت پای لنگ!

نویسنده : فاطمه محمدپور

وقتی آدم بداند دردش چیست و کجای کارش می‌لنگد خیلی بهتر است از دست و پا زدنی که بدون هدف و نتیجه باشد! توی این دوره و زمانه فقط شغل خوب و بابای پولدار که حلال مشکلات نیست، خیلی‌ها هستند که با جان کندن به پول و پله می‌رسند اما هنر مدیریت این پول را ندارند و به راحتی سرکشیدن یک لیوان آب، از دستش می‌دهند! این‌جور افراد، بدون این‌که بدانند، یک گوشه‌ای از زاویه نگاه‌شان به مسائل اقتصادی و مدل تفکرشان دارد لنگ می‌زند و اساسا دارای ویژگی‌های شخصیتی زیر هستند:

 هرگز توی زندگی‌شان اورژانسی نبوده‌اند!

این دسته از افراد آدم‌هایی هستند که هیچ وقت اجازه ریسک به خودشان نداده‌اند، یعنی اهل سرمایه‌گذاری و وام‌های بانکی نبوده‌اند، آسه رفته‌اند و آسه آمده‌اند، پولی را که درآورده‌اند، در جا خورده‌اند و یک لیوان آب هم رویش. سر ماه هم که می‌شود، دغدغه هیچ گونه پرداختی را ندارند. این دسته از افراد توی زندگی خودشان دلیلی برای پس‌انداز نمی‌بینند و یکی از اصلی‌ترین راه‌های رسیدن به مایه‌داری را از دست می‌دهند و در زندگی همان بخور و نمیر همیشگی باقی می‌مانند...

 بیمارگونه می‌خرجند!

دوست مارک‌باز، همسر ولخرج، جوگیری و تحت تاثیر مد بودن، همگی از دلایل و انگیزه‌هایی هستند که یک انسان را به سمت ولخرجی هل می‌دهند و باعث می‌شوند آدم مثل ریگ پول خرج کند و گاهی چیزهایی بخرد که اصلا مورد نیازش نیست و نخواهد بود. این ویژگی مثل خوره به جان پول و حساب بانکی می‌افتد و فاتحه جیب و پس‌انداز را می‌خواند. پزشکان احتمال می‌دهند این دسته از افراد خواب سرمایه‌داری و جزایر پولداری را زیاد ببینند و به افسردگی و یاس فلسفی دچار شوند...

 بی‌خیال نان و تره‌اند!

«آدم‌ها پولدار متولد نمی‌شوند» این یک اصل است، البته برای کسانی که شور و سودای سرمایه‌گذاری را در سرشان می‌پرورانند و دوست دارند بچه پول‌دار فامیل شوند، آن هم بدون پشتوانه مالی! اما شعار زندگی‌شان با این رویا جور در نمی‌آید! شعار زندگی این گونه از افراد در زندگی این جمله است که «حال را دریاب و فردا غصه فردا بخور!» با عرض ارادت به این جمله زیبا و این شيوه تفکر، باید خدمت این دوستان عرض کنیم اگر به سمت شعار «چند روز بخور نون و تره، یک عمر بخور نون و کره» پیش بروند، دربست در دنیای بچه‌مایه‌دارها پیاده می‌شوند...

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
راه نیافتن لاجوردی‌پوشان به جام جهانی باعث شد این مسابقات دروازه‌بان افسانه‌ای ایتالیا را از دست بدهد

جانِ جانانی به نام بوفون!

٩٦/٠٩/٠٢
تلگجیم

تلگجیم 513

٩٦/٠٩/٠٢
یادداشت

جلوتر از همه، حتی خودش!

٩٦/٠٩/٠٢
درباره کارنامه هنری چند بازیگر دهه شصتی دیگر در سینما و تلویزیون

هم سن های نوید کجان؟

٩٦/٠٩/٠٢
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و آیفون 10

٩٦/٠٩/٠٢
بـررسـی اینـترنـت نامحـدود در ایـــران و دیگر کـشـورهـای جـهان

#اینترنت_نامحدود

٩٦/٠٩/٠٢
جام جهانی 2018 روسیه با فقدان کلی ستاره رنگارنگ همراه خواهد بود

ستاره‌های خاموش!

٩٦/٠٩/٠٢
درباره «نهنگ عنبر 2» که به تازگی در شبکه نمایش خانگی عرضه شده است

سلکشن موقعیت‌های بامزه و بی ربط

٩٦/٠٩/٠٢
شگرد

چگونه از کروم به فایرفاکس کوانتوم مهاجرت کنیم؟

٩٦/٠٩/٠٢
چهره هفته

حواسمان به دل جوانان مملکت باشد

٩٦/٠٩/٠٢
کافه جهان نما

بلژیک، سرزمین سرخوشی‌های بی‌پایان

٩٦/٠٩/٠٢
مینی

مینی 513

٩٦/٠٩/٠٢
نگاهی مختصر به کارنامه فعالیت حرفه‌ای نوید محمدزاده در سینما، تلویزیون و تئاتر

پُر کار و پُر جایزه

٩٦/٠٩/٠٢
یادداشت

سه اپیزود از یک احساس

٩٦/٠٩/٠٢
جارچی

جارچی 513

٩٦/٠٩/٠٢
روایت‏هایی در مورد باید و نبایدهای داشتن حیوان خانگی که گاهی فراموش‌شان می‏کنیم

پت ما یا مای پت؟!

٩٦/٠٩/٠٢
یادداشت

پاییز تابستانی

٩٦/٠٩/٠٢
پایان نامه

صورتی‌ها وارد می‌شوند

٩٦/٠٩/٠٢
فتوچاپ

فتوچاپ 513

٩٦/٠٩/٠٢
آنتن

چشمک‌هایت از یاد ما نخواهد رفت!

٩٦/٠٩/٠٢
تبلیغات