همه سنگ‌های یک جفت پای لنگ!
جان به جان ملتی شود، هم‌چنان بی‌پولند...

همه سنگ‌های یک جفت پای لنگ!

نویسنده : فاطمه محمدپور

وقتی آدم بداند دردش چیست و کجای کارش می‌لنگد خیلی بهتر است از دست و پا زدنی که بدون هدف و نتیجه باشد! توی این دوره و زمانه فقط شغل خوب و بابای پولدار که حلال مشکلات نیست، خیلی‌ها هستند که با جان کندن به پول و پله می‌رسند اما هنر مدیریت این پول را ندارند و به راحتی سرکشیدن یک لیوان آب، از دستش می‌دهند! این‌جور افراد، بدون این‌که بدانند، یک گوشه‌ای از زاویه نگاه‌شان به مسائل اقتصادی و مدل تفکرشان دارد لنگ می‌زند و اساسا دارای ویژگی‌های شخصیتی زیر هستند:

 هرگز توی زندگی‌شان اورژانسی نبوده‌اند!

این دسته از افراد آدم‌هایی هستند که هیچ وقت اجازه ریسک به خودشان نداده‌اند، یعنی اهل سرمایه‌گذاری و وام‌های بانکی نبوده‌اند، آسه رفته‌اند و آسه آمده‌اند، پولی را که درآورده‌اند، در جا خورده‌اند و یک لیوان آب هم رویش. سر ماه هم که می‌شود، دغدغه هیچ گونه پرداختی را ندارند. این دسته از افراد توی زندگی خودشان دلیلی برای پس‌انداز نمی‌بینند و یکی از اصلی‌ترین راه‌های رسیدن به مایه‌داری را از دست می‌دهند و در زندگی همان بخور و نمیر همیشگی باقی می‌مانند...

 بیمارگونه می‌خرجند!

دوست مارک‌باز، همسر ولخرج، جوگیری و تحت تاثیر مد بودن، همگی از دلایل و انگیزه‌هایی هستند که یک انسان را به سمت ولخرجی هل می‌دهند و باعث می‌شوند آدم مثل ریگ پول خرج کند و گاهی چیزهایی بخرد که اصلا مورد نیازش نیست و نخواهد بود. این ویژگی مثل خوره به جان پول و حساب بانکی می‌افتد و فاتحه جیب و پس‌انداز را می‌خواند. پزشکان احتمال می‌دهند این دسته از افراد خواب سرمایه‌داری و جزایر پولداری را زیاد ببینند و به افسردگی و یاس فلسفی دچار شوند...

 بی‌خیال نان و تره‌اند!

«آدم‌ها پولدار متولد نمی‌شوند» این یک اصل است، البته برای کسانی که شور و سودای سرمایه‌گذاری را در سرشان می‌پرورانند و دوست دارند بچه پول‌دار فامیل شوند، آن هم بدون پشتوانه مالی! اما شعار زندگی‌شان با این رویا جور در نمی‌آید! شعار زندگی این گونه از افراد در زندگی این جمله است که «حال را دریاب و فردا غصه فردا بخور!» با عرض ارادت به این جمله زیبا و این شيوه تفکر، باید خدمت این دوستان عرض کنیم اگر به سمت شعار «چند روز بخور نون و تره، یک عمر بخور نون و کره» پیش بروند، دربست در دنیای بچه‌مایه‌دارها پیاده می‌شوند...

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
برگزیده سایت

ساده نویسی یا محاوره نویسی؟

٩٥/١٠/٢٩
کافه جهان نما

هلند، گل سرسبد اروپا

٩٥/١٠/٣٠
شاخ هفته

دندان‌های نا اهل

٩٥/١٠/٣٠
جارچی

فتوچاپ 471

٩٥/١٠/٢٩
جارچی

سرکار خانم رئیس جمهور

٩٥/١٠/٣٠
پوپولیسم در فوتبال ما چه تفاوتی با فوتبال جهان دارد؟

محبوبیت یعنی دو هیچ از بقیه جلوتری!

٩٥/١٠/٣٠
ناصرخان آکتور سینما

كلا بستگى داره!

٩٥/١٠/٣٠
جارچی

تلگجیم 471

٩٥/١٠/٣٠
جارچی

اندر باب مریدان و دستگیری ع.ز

٩٥/١٠/٣٠
پوپولیست پرتغالی

پوپولیست پرتغالی، کارلوس کی روش

٩٥/١٠/٣٠
مروری بر تکرار ملال آور موضوع قصاص در آثار سینمایی کشورمان

نکشی مارو!؟

٩٥/١٠/٣٠
مینی‌ها

مینی ترفند 471

٩٥/١٠/٣٠
آنتن

خواب کم و لگد قوی

٩٥/١٠/٣٠
چهره هفته

هر برگی که محیط زیست نمی شود!

٩٥/١٠/٣٠
جارچی

پهنای باند فراخ می شود

٩٥/١٠/٣٠
جارچی

همه اش زیر سر کارمندان است

٩٥/١٠/٣٠
محوری

از بلاژویچ، تونی و دیگران تا کی‌روش‌که‌ الحق باید او را شاه پوپولیست‌ها نامید

٩٥/١٠/٣٠
پوپولیست کیست و چرا در جامعه ما جواب می‌گیرد حتی در ورزش؟!

حکمت پوپولیست پروری

٩٥/١٠/٣٠
روایت‏هایی ازآداب زندگی با پوششی به نام چادر

شیک، به روز، با وقار... چتدری

٩٥/١٠/٣٠
پایان‌نامه

مصوبه‌ای برای بابای بچه!

٩٥/١٠/٣٠
تبلیغات
تبلیغات