همه سنگ‌های یک جفت پای لنگ!
جان به جان ملتی شود، هم‌چنان بی‌پولند...

همه سنگ‌های یک جفت پای لنگ!

نویسنده : فاطمه محمدپور

وقتی آدم بداند دردش چیست و کجای کارش می‌لنگد خیلی بهتر است از دست و پا زدنی که بدون هدف و نتیجه باشد! توی این دوره و زمانه فقط شغل خوب و بابای پولدار که حلال مشکلات نیست، خیلی‌ها هستند که با جان کندن به پول و پله می‌رسند اما هنر مدیریت این پول را ندارند و به راحتی سرکشیدن یک لیوان آب، از دستش می‌دهند! این‌جور افراد، بدون این‌که بدانند، یک گوشه‌ای از زاویه نگاه‌شان به مسائل اقتصادی و مدل تفکرشان دارد لنگ می‌زند و اساسا دارای ویژگی‌های شخصیتی زیر هستند:

 هرگز توی زندگی‌شان اورژانسی نبوده‌اند!

این دسته از افراد آدم‌هایی هستند که هیچ وقت اجازه ریسک به خودشان نداده‌اند، یعنی اهل سرمایه‌گذاری و وام‌های بانکی نبوده‌اند، آسه رفته‌اند و آسه آمده‌اند، پولی را که درآورده‌اند، در جا خورده‌اند و یک لیوان آب هم رویش. سر ماه هم که می‌شود، دغدغه هیچ گونه پرداختی را ندارند. این دسته از افراد توی زندگی خودشان دلیلی برای پس‌انداز نمی‌بینند و یکی از اصلی‌ترین راه‌های رسیدن به مایه‌داری را از دست می‌دهند و در زندگی همان بخور و نمیر همیشگی باقی می‌مانند...

 بیمارگونه می‌خرجند!

دوست مارک‌باز، همسر ولخرج، جوگیری و تحت تاثیر مد بودن، همگی از دلایل و انگیزه‌هایی هستند که یک انسان را به سمت ولخرجی هل می‌دهند و باعث می‌شوند آدم مثل ریگ پول خرج کند و گاهی چیزهایی بخرد که اصلا مورد نیازش نیست و نخواهد بود. این ویژگی مثل خوره به جان پول و حساب بانکی می‌افتد و فاتحه جیب و پس‌انداز را می‌خواند. پزشکان احتمال می‌دهند این دسته از افراد خواب سرمایه‌داری و جزایر پولداری را زیاد ببینند و به افسردگی و یاس فلسفی دچار شوند...

 بی‌خیال نان و تره‌اند!

«آدم‌ها پولدار متولد نمی‌شوند» این یک اصل است، البته برای کسانی که شور و سودای سرمایه‌گذاری را در سرشان می‌پرورانند و دوست دارند بچه پول‌دار فامیل شوند، آن هم بدون پشتوانه مالی! اما شعار زندگی‌شان با این رویا جور در نمی‌آید! شعار زندگی این گونه از افراد در زندگی این جمله است که «حال را دریاب و فردا غصه فردا بخور!» با عرض ارادت به این جمله زیبا و این شيوه تفکر، باید خدمت این دوستان عرض کنیم اگر به سمت شعار «چند روز بخور نون و تره، یک عمر بخور نون و کره» پیش بروند، دربست در دنیای بچه‌مایه‌دارها پیاده می‌شوند...

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
محرمانه مستقیم

9 سال و ۳۶۴ روز!

٩٥/٠٩/١٨
روایت‌هایی از هفت‌خان خواستگاری‌های امروزی به بهانه شروع فصل خواستگاری‌ها

از خواستگاری تا ازدواج راه درازی ا‌ست!

٩٥/٠٩/١٨
ذهن زیبا

ذهن زیبا

٩٥/٠٩/١٨
تولدنـوشت‌های اینستاگرامی سه نسل از جیمی‌ها به مناسـبت 19 آذر 10 سالگی جیم

دهه دومی شدیم:)

٩٥/٠٩/١٨
مینی‌ها

مینی پیشنهاد

٩٥/٠٩/١٨
فتوچاپ

فتوچاپ

٩٥/٠٩/١٨
#شگرد_خفن

زنده و مستقیم این‌جا اینستاگرام است!

٩٥/٠٩/١٨
فيلمى كه تكليفش نه با خودش مشخص است نه با ما

فيلم‌ هِنسى!

٩٥/٠٩/١٨
حکایت هفته

اندر حکایت خراب کردن دیوار و مریدان

٩٥/٠٩/١٨
برای اولین بار رونمایی از راهنمای اصطلاحات جلسه موضوع ویژه

از همش نزن تا خیارشورکنار جوجه!

٩٥/٠٩/١٨
تلگجیم

تلگجیم

٩٥/٠٩/١٨
وقتی که یک پای فرهنگ تعطیلی می‌لنگد

تعطیلیِ تعطیلات

٩٥/٠٩/١٨

یهویی شد دیگه

٩٥/٠٩/١٨
مینیمال

زن زندگی/مرد زندگی باس چی داشته باشه؟

٩٥/٠٩/١٨
درباره مردانگی دختر شطرنج باز کشورمان که حسابی در رسانه‌های جهان ترکاند!

دختری از جنس آقا تختی!

٩٥/٠٩/١٨
درباره تعطیلات و فرهنگ تعطیلی به بهانه احتمال اضافه شدن یک روز تعطیل دیگر به تقویم کشور از سال آینده

فیتیله چندتا تعطیله؟!

٩٥/٠٩/١٨
نگاهی به تعطیلات رسمی ایران و دیگر کشورهای توسعه یافته دنیا

این همه تعطیلی چندتا لایک داره؟!

٩٥/٠٩/١٨
گفت‌وگو با دکتر علی چِشُمی عضو هیئت علمی اقتصاد دانشگاه فردوسی

تعطیلات آفت هست ولی نه برای اقتصاد فعلی ما!

٩٥/٠٩/١٨
گپی با قربان محمدپور کارگردان سلام بمبئی که فیلمش رکورد فروش در روز اول اکران را زد

سینمای من جشنواره‌ای نیست، برای مردم است

٩٥/٠٩/١٨
پایان‌نامه

خاموش کردن آتش در مشهد با تی!

٩٥/٠٩/١٨