وقتی دغدغه‌ها به رویاها می‌چربد
گفت‌وگو با دو طلبه که قید وکالت و پزشکی را زده‌ و حجره‌نشین شده‌اند

وقتی دغدغه‌ها به رویاها می‌چربد

نویسنده : مهدی اعتمادی-سید مصطفی موسوی

«محمد جعفری» مثل خیلی دیگر از بچه‌هایی که رشته تجربی می‌خوانند، عشق  اول و آخرش پزشکی بوده و با رویای پزشک شدن روز و شب می‌گذرانده. نتیجه‌اش می‌شود قبولی در همان سال اول و در رشته پزشکی دانشگاه قزوین. 6 سال بعد او دکتر محمد جعفری بود، ازدواج کرده بود و در آستانه ورود به دنیای حرفه‌ای پزشکی؛ اما یک تصمیم قاطعانه و به قول خودش فکر شده و مستدل، مسیر زندگی‌اش را تغیر داد. او الان در مدرسه عباسقلی‌خان درس حوزوی می‌خواند.

 چه شد که قید پزشكي را زدید؟

 در خانواده بنده، کسی که درس حوزوی خوانده باشد اصلا وجود نداشت. زمانی که وارد دانشگاه شدم، بعد از مدتی دغدغه‌هایم عوض شد. من انسانیت را چیزی فراتر از جسم می‌دیدم. برای همین دنبال یافتن گزینه‌هایی برای جواب دادن به این دغدغه افتادم. این وسط مراوده با تعدادی از دوستان و آشنایی قبلی‌ام با اساتید بزرگ اخلاق و حوزه، باعث شد به فکر تغییر رشته و خواندن دروس حوزوی بیفتم. 

 واکنش خانواده و از همه مهم‌تر همسرتان وقتی تصمیم گرفتید به حوزه بیایید چه بود؟ 

 خوشبختانه واکنش خانواده بعد از این تصمیم، مخالفت نبود؛ من وقتی ازدواج کردم که آینده‌ام پزشکی بود اما شکر خدا همسرم بعد از این‌که دغدغه‌ها و اهدافم و فضایی که در آن قرار گرفته بودم را شنید، با من همراه و هم‌قدم شد.

 گذران زندگی در دوران تحصیل چطور است؟ تا به حال شده خودتان را از نظر مادی با دکتر محمد جعفری مقایسه کنید؟

 زندگی طلاب معمولا با شهریه، تدریس و پژوهش می‌گذرد آن هم اگر در کنار درس خواندن وقتی بماند. خوشبختانه همسرم بسیار قانع است و هر دو از این شرایط راضی هستیم. اعتقاد قلبی دارم که خداوند روزی رسان است و همیشه لطف خدا شامل حال ما بوده است. مطمئنا اگر به طبابت مشغول بودم از نظر مادی برایم بهتر بود اما در این شرایط و با سطح زندگی متوسط، چیزهایی را به دست آورده‌ام که ارزشی غیرقابل مقایسه با مادیات دارد.

«حسین مرادی» متولد 1362 است. با مدرک فوق لیسانس حقوق‌اش که از دانشگاه علامه محدث نوري (شهرستان نور) گرفته 2 سال وکالت کرده است اما الان این‌جاست.
 چرا آدمی که حداقل 6 سال درس وکالت خوانده، بی‌خیال مدرکش می‌شود و درس حوزوی می‌خواند؟

 راستش من همه دوره کارشناسی ارشد و همین‌طور دو سالی که کار وکالت می‌کردم، با خودم کلنجار می‌رفتم نه تنها برای یک انتخاب خوب، بلکه برای انتخاب بهترین. بهترین برای زندگی دنیوی و اخروی و بالاخره به این نتیجه رسیدم که در زندگی روزمره‌ام به دروس طلبگی و خودسازی بیشتر نیاز دارم تا صرفا کار وکالت. 
 
 غیر از درس خواندن به کار دیگری هم مشغول هستید؟
 خیر، تمام وقتم را صرف تحصیل دروس می‌کنم و بقیه زمانم را هم کنار خانواده می‌گذرانم.
 میانه‌تان با سینما و تلویزیون چطور است؟
 تلویزیون را بیشتر وقتی کنار خانواده هستم، نگاه می‌کنم؛ البته همیشه اخبار فرهنگی، اجتماعی و سیاسی را پیگیری می‌کنم، سینما هم کم و بیش می‌روم و به آن بیشتر به عنوان یک تفریح و فرصتی برای با هم بودن نگاه می‌کنم. آخرین فیلمی هم که با همسرم رفتیم «گذشته» اصغر فرهادی بود. 
  از مقررات مدارس حوزوی درباره طلبه‌ها بگویید...
 قانون خیلی خاصی وجود ندارد، البته مانند هر مدرسه‌ای قانون رفت‌وآمد دارد و یک نگهبان سخت‌گیر! طلاب باید سر وقت بیایند و برای کسانی که می خواهند خارج شوند وقت مشخصی تعیین شده است که به دقت هم کنترل و بررسی می‌شود.
نظرات کاربران
کد امنیتی