عکسی چنین میانه دستانم آرزوست!
برای داشتن یک عکس فوق‌العاده...

عکسی چنین میانه دستانم آرزوست!

نویسنده : عاطفه ذبیحی-فاطمه محدپور

برای داشتن یک عکس خوب، خیلی چیزها را باید یاد گرفت و تجربه کرد. اما برای شروع، باید روی ابتدایی‌ترین اصول زیباشناختی یک عکس دست بگذاریم:

عکس خوب، یک کادر درست و حسابی دارد!

کادربندی یکی از ابتدایی‌ترین اصول عکاسی است. مستطیل کوچولوی دوربین، پنجره‌ی شما، برای دیدن دنیاست!

 بسته به این‌که از این عکس چه هدفی دارید، کادربندی کمی متفاوت می‌شود.

 از قانون یک سوم استفاده کنید! یعنی برای سوژه‌تان یک کادر فرضی در نظر بگیرید. بعد توی ذهن خودتان این کادر را به سه قسمت عمودی و افقی تقسیم کنید. یک مربع در وسط شکل می‌گیرد که بهترین نقطه برای حضور سوژه است. این کار را باید به مرور تمرین کنید!

توی عکس خوب، نور پاشیده شده!

نور بد، فاتحه عکس را می‌خواند، جوری که حتی با تکنولوژی و امکانات هم کارش راه نمی‌افتد! البته یاد گرفتن تنظیم نور، یکی از اصلی‌ترین کارهای یک عکاس است و کمی هم زمان می‌برد. اما تمرین کردن همین نکات ریزه میزه هم خالی از لطف نیست.

 نوری که مستقیم توی چهره بتابد، تصویر خوبی از چهره نشان نمی‌دهد!

 نور زاویه دار، سایه ایجاد می‌کند، که چندان جالب نیست!

 برای عکاسی در محیط‌های تاریک، تا جایی که می‌توانید لرزش دست‌تان را کم کنید، سوژه هم باید ثابتِ ثابت باشد! می‌توانید از فلاش شب استفاده کنید.

 نور غیر مستقیم، بهترین نور برای عکاسی است. پس وقت‌هایی که خورشید پشت ابرهاست، مثل صبح زود یا عصر، بهترین زمان برای عکاسی است!

عکس خوب، زاویه خوب می‌طلبد!

بهترین زاویه برای سوژه‌تان را پیدا کنید. برای پیدا کردن زاویه، باید هی خودتان را به این طرف و آن طرف بکشانید و هی سوژه را جا به جا کنید! وقتی احساس کردید این زاویه همانی است که به عکس‌تان روح می‌دهد، بزنید آن چلیک قشنگه را...

عکس خوب، یک داستان توی دلش دارد!

سخت است؟ آره قبول! اما ممکن است! شما باید با جزئیاتی که در عکس‌تان می‌چینید، داستان پشت تصویر را برملا کنید! مثلا با گرفتن عکس از مادرتان در یک روز خاص کنار قابلمه و بساط ناهار، شما داستان آن روز را زنده نگه خواهید داشت!

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
نگاهی به « انتقام جویان: جنگ اینفینیتی» به بهانه اکران بزرگترین پروژه سینمایی «مارول»

بزرگترین گردهمایی تاریخ ابرقهرمان‌ها

٩٧/٠٢/٢٧
آنتن

ما هم نازک!

٩٧/٠٢/٢٧
شاخ هفته

ای تو نگهبان من

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

دعوت شدگانیم...

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک ایران، یک صدا

٩٧/٠٢/٢٧
درباره «پلنگ سیاه»، فیلمی که در گیشه‌های دنیا عجیب و غریب می‌فروشد

ابرقهرمان بفروش و نچسب

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به پرونده قلدری‌های آمریکا در چند قرن اخیر به بهانه خروج ترامپ از برجام که البته اتفاق عجیبی هم نبو

قلدرامپ

٩٧/٠٢/٢٧
پایان نامه

لوبیا، گلابی و غوطه‌ای که نخورد!

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

جامعه‌شناسی تدفین و چیزهای دیگر...

٩٧/٠٢/٢٧
جانونی

تقدیم به جناب خرما... با احترام

٩٧/٠٢/٢٧

تقریبا هیچ!

٩٧/٠٢/٢٧
درباره درخشش بانوان فوتسالیست ایران در آسیا؛

قهرمانان وطن

٩٧/٠٢/٢٧
تا جامِ جهانی

یک ایرانی بین خوش‌تیپ‌ترین بازیکن‌های جام‌جهانی2018

٩٧/٠٢/٢٧
مینیمال

مینیمال 535

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

من از شما می‌پرسم: آیا مشکل ما این است؟

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک حقیقت مرگبار

٩٧/٠٢/٢٧
راهکارهایی برای تنفسِ جان، به بهانه آمدن ماه رمضان

هوای تازه برای ریه‌های روح خسته

٩٧/٠٢/٢٧
حکایت هفته

اندر حکایت ابن جیم و انبار پر خودروسازان

٩٧/٠٢/٢٧
گفت‌و‌گو با دروازه‌بان تیم ملی فوتسال بانوان ایران

لژیونر شدن ما خیلی محال است

٩٧/٠٢/٢٧
درباره مهم ترین تکنولوژی روز یعنی دستیارهای شخصی که در حال تبدیل شدن به انسان اند

#virtual_asistant

٩٧/٠٢/٢٧