روزهاى بسكتبالى زندگى ما!
محرمانه مستقیم

روزهاى بسكتبالى زندگى ما!

نویسنده : مرتضی اخوان

روزهاي زندگي ما ايراني‌ها، اين روزها با «بال»‌ها آميخته شده است! «بال»‌هايي كه در حوزه ورزش چند صباحي بدجور كام ما را شيرين كرده است. در «فوتبال» جهاني مي‌شويم، به فاصله‌اي اندك در «واليبال» مي‌درخشيم و جهان را شگفت‌زده مي‌كنيم و بالاخره حالا در رشته «بال‌»داري ديگر به نام «بسكتبال» كام‌مان را با قهرماني آسيا شيرين مي‌كنيم. اين مي‌شود كه از فرط شادي بيش‌ از حد مي‌چسبيم به سقف و دنيا براي‌مان گلستان مي‌شود. بعد چشم‌مان را كه بازتر مي‌كنيم مي‌بينيم تازه در واليبال و بسكتبال آن‌قدر كارهاي پايه خوب بوده است (!) كه ظاهرا تا چندين سال ديگر نسل‌هاي نسل ستارگان ايراني مي‌درخشند و نبايد زياد غم‌مان باشد. اما راستش را بخواهيد از قديم گفته‌اند «كار و تلاش صد سال لذت‌اش فقط چند ساعت» و حالا براي ما ايراني‌ها با ارفاق چند روز! حقيقت اين است كه قبلا هم گفته بوديم و الان باز جايش بود بازگو كنيم كه اگر بخواهيم در باد اين موفقيت‌ها بخوابيم و براي آينده پول و برنامه نداشته باشيم شايد واليبال و بسكتبال خوش نقش‌مان به روزگار تلخ كشتي فرنگي دچار شوند. كشتي فرنگي كه با «محمد بنا» در المپيك به اوج قله افتخار رسيد و به همان سرعت بعد از شاد كردن دل مردم با كج‌دار مريضي‌ها و بي‌پولي‌ها و بي‌مديريتي‌هاي فدراسيون به وضعيت اسف‌بار كنوني دچار شده است. هنوز يك سال از المپيك لندن نمي‌گذرد و روياهاي ارغواني كشتي فرنگي به كبودي و تاريكي گراييد. شايد هنوز كسي لبخندهاي همراه با ترس محمد بنا در مراسم تقدير از او را فراموش نكند، آن‌جا كه بنا از رئيس‌جمهور وقت و مسئولان تنها يك خواسته كوچك داشت و آن هم واژه تكراري «حمايت مسئولان» بود. بنا خواست و لبخندهاي مسئولان جلو دوربين‌هاي تلويزيوني الكي قند را در دل‌مان آب كرد اما هنوز يك سال شمسي نگذشته است كه رنگ از رخساره نااميدمان پريده است. نگراني بزرگي كه جامعه بسكتبال را هنوز سوت پايان كوآرتر چهارم نبرد نهايي آسمان خراش‌هاي ايراني با فيليپيني‌ها به صدا در نيامده بود، بدجور دغدغه‌مند كرده بود. تا جايي‌كه عنايت آتشي گزارشگر و كارشناس خبره بسكتبال، بارهاي بار با فردوس كاوياني مجري استوديو شبكه 3 نگراني‌شان بابت آينده حمايتي از اين دلاوران را ابراز داشتند. مدام گفتند روياي خانه 20 هزار نفري بسكتبال و مدام دل‌شان ضعف رفت كه اين رويايي بيش نيست كه مسئولان وزارت ورزش قول‌اش را دادند و عمل نكردند. و حالا وزارت‌خانه و مسئولاني كه مي‌آيند تا آمال و آرزوهاي جامعه خوش نقش ورزش كشور را به سرانجام برسانند. آرزوهايي كه اگر به آن توجه نشود ممكن است حالا كه بسكتبال ايران پس از سال‌ها ديوار ابرقدرتي بسكتبال چين در آسيا را شكسته است دوباره به روزگار بازار ايران در برابر بازار كالاي چيني دچار شود و قافيه را بدجور ببازد! به هر تقدير بسكتبال با افتخارآفريني‌اش بر بام آسيا ايستاد و جهاني شد. واليبال با درخشش خيره‌كننده‌اش در ليگ جهاني همه را غافلگير كرد و فوتبال با همه بيم و اميدهايش به وعده‌اش عمل كرد و راهي ريودوژانيرو شد اما آيا مسئولان ما بالاخره به وعده‌شان عمل مي‌كنند و چتر حمايتي بايسته و شايسته را بر سر رشته‌هاي مدال‌آور و غرورآفرين ورزش كشور خواهند گستراند؟ بايد منتظر نشست و تماشا كرد و البته دعا!

نظرات کاربران
کد امنیتی
r_roshnavand
r_roshnavand
٩٢/٠٧/٠٦
٠
٠
سلام رشته‌هاي مدال‌آور و غرورآفرين ورزش كشور را از كجا آورده‌ايد.