نسخه‌ای بــــرای زندگی
به بهـانه قـول و قرارهـای شب قدر بـــــــــــــرای رفاقت بیشتر با امیرالمومنین(ع)...

نسخه‌ای بــــرای زندگی

نویسنده : فاطمه محمدپور-عاطفه ذبیحی

مسیحی بوده و مسیحی هم از دنیا رفته است، اما عشق علی(ع) قلبش افتاده بوده، کتاب‌های زیادی درباره فضایل امام علی(ع) نوشته و منبرهای طولانی رفته است. این جنابِ جُرج جُرداقِ مسیحی، یک جمله دارد که آدم را حسابی به فكر وامي‌دارد. می‌گوید من تا به حال 250 بار نهج‌البلاغه را خوانده‌ام اما هنوز خیلی چیزهایش را درک نکرده‌ام!

یک بزرگی که به اندازه تاریخ انسان‌ها بزرگ است، برای من و تو حرف دارد. حرف‌هایی که هر کدام‌شان یک تکه از زندگی‌مان را سر و سامان می‌دهند. حرف‌هایی که در گوشی برای خودِ خودمان گفته است. حالا نشستن پای حرف‌های چنین آدمی چقدر می‌ارزد؟ چند ساعت از عمرمان را پای درگوشی‌های امیرالمومنین (ع) گذاشته‌ایم؟

شب‌های قدر که تمام می‌شوند، آدم‌ها، پر از تصمیم‌های بزرگ‌اند، تصمیم‌های بزرگ اما فراموش شدنی! باید برای فراموش نشدنِ این تازگی فکری برداریم. از همین حالا... 

فکر

 اندیشیدن، مانند دیدن با چشم نیست! چون گاهی چشم‌ها به بیننده دروغ می‌گویند. اما عقل هرگز به کسی که از آن مشورت بخواهد خیانت نمی‌کند.

 چه بسا دانشمندی که نادانی‌اش او را از پای در می‌آورد. در حالی که دانش‌اش با اوست اما سودی به او نمی‌رساند.

 هر کس که خود رای باشد هلاک می‌شود، اما هر کس که با انسان‌های شایسته مشورت کند، خود را در عقل آ‌ن‌ها شریک کرده است.

 بیشترین قربانگاه عقل‌ها، آن جایی است که برق‌های طمع می‌تابد! (طمع، عقل را قربانی خود می‌کند!)

 به حرفی که کسی بر زبان آورده، تا جایی که می‌شود برداشت خوبی از آن داشت، گمان بد نبر!

زبان

 با سکوت بسیار، وقار انسان بیشتر شود.

 آن کس که راز خود را نگه دارد، اختیار آن در دست اوست.

 چون روایتی را شنیدید، آن را بفهمید و عمل کنید، نه بشنوید و نقل کنید، زیرا راویان علم فراوانند و عمل کنندگان آن اندک...

 کسی که از گفتن «نمی‌دانم» روی گردان است، به هلاکت و نابودی می‌رسد...

 چون عقل کامل گردد، سخن اندک شود.

 زبان تربیت نشده، درنده‌ای است که اگر رهایش کنی می‌گزد...

 آن که زبان را بر خود حاکم کند خود را بی‌ارزش کرده است

 پرسش کردن وسیله پوشاندن عیب‌هاست

دست

 صدقه دادن دارویی ثمر بخشش است. 

 روزی را با صدقه دادن فرود آورید.

 از بخشش اندک شرم مدار که محروم کردن، از آن کمتر است.

 آن کس که با دست کوتاه ببخشد، از دستی بلند پاداش گیرد.

 ای فرزند آدم، آنچه را که بیش از نیاز خود فراهم کنی، برای دیگران اندوخته‌ای.

 آن که پاداش الهی را باور دارد، در بخشش سخاوتمند است.

پا

 ما برای مردم، تکیه گاهی در میان راه هستیم! هر کس عقب مانده باید خود را به این تکیه‌گاه برساند و آن که جلوتر رفته باید به سوی این تکیه‌گاه برگردد!

 آدمی با هر نفسی که می‌کشد، گامی به سوی مرگ بر می‌دارد!

 کسی که سستی بر وجودش حاکم شود، حقوق دیگران را تباه می‌کند!

چشم

 چشم از سختی خار و خاشاک و رنجها فرو بند تا همواره خشنود باشی

 اگر چشم بینا داشته باشید، حقیقت را نشان‌تان داده‌اند...

 خوشا به حال آنان که از دنیای حرام چشم پوشیدند و دل به آخرت بستند...

گوش

 میان شما و پذیرش موعظه، پرده‌ای از غرور وجود دارد!

 اگر گوش شنوا دارید، حق را به گوش‌تان خواندند...

قلب

 ناتوان ترین مردم کسی است که نتواند برای خود دوستانی پیدا کند. اما ناتوان‌‌تر از او کسی است که دوستانی را که به دست آورده از دست بدهد!

 دوست حقیقی کسی است که هوای رفیقش را در این سه موقعیت داشته باشد: گرفتاری، پشت سر و پس از مردن.

 شادی مومن در چهره‌اش آشکار می‌شود و غم او در دلش قرار می‌گیرد!

 برای هر دلی میلی وجود دارد و بی‌میلی. پس دل را به جانب میلش به کار گیرید. چون اگر دل به اکراه به کاری واداشته شود، کور خواهد شد! 

 کسی که دلش پُر از دوستی دنیا شده است، این 3 چیزِ دنیا هرگز از دل او جدا نمی‌شود: غمی که رهایش نمی‌کند، حرصی که او را وانمی‌گذارد و آرزویی که به آن نمی‌رسد.

 دل‌ها گاهی نشاط دارند و گاهی ملالت! اگر نشاط داشت، آن را به مستحبات وادارید و اگر ملالت دست داد، به انجام واجبات بسنده کنید!

 از دوستی با انسان بی‌خرد بپرهیز! زیرا او می‌خواهد به تو سودی ببخشد، اما زیان می‌رساند. از دوستی با خسیس دوری کن، زیرا او هر چیزی را که خیلی به آن نیاز داری از تو دریغ می‌کند. از دوستی با انسان بدکار بپرهیز، چون او تو را به بهایی ناچیز می‌فروشد! از دوستی با دروغگو دوری کن! چون دوست دروغگو، مثل سراب است. دور را در چشم تو نزدیک می‌سازد و نزدیک را دور!

شکم

 چه بسا که یک خوردنِ نا مناسب، انسان را از خوردن‌های بسیار باز می‌دارد! 

نظرات کاربران
کد امنیتی
نوشا
نوشا
٩٢/٠٥/١٥
٠
٠
زیبا