هر راست نشاید گفت!
با اجازه بزگترها

هر راست نشاید گفت!

نویسنده : حمیده زمانی

از قدیم ندیما گفتند: «جز راست نباید گفت/ هر راست نشاید گفت»

خودتان بهتر می‌دانید که صداقت یکی از مهمترین ارزش‌های اخلاقی است که آدم‌ها باید داشته باشند. اما وقتی پای ازدواج به میان می‌آید موضوع کمی فرق می‌کند. یعنی نگفتن بعضی از موضوعات اهمیت پیدا می‌کند و صداقت افراطی می‌تواند تبدیل به ساده‌لوحی گردد. حکمش هم می‌شود: «وقتی که با گفتن حرف راست‌مان مفسده‌ای به ‌وجود بیاید...» حالا برویم سر قضیه خواستگاری و راست و دروغ‌‌های آن! 

چی بگیم؟

 اگر قبلا ازدواج کرده‌اید یا در دوران عقد بوده‌اید و نشده است و به هم خورده است!

 اگر بیماری خاصی دارید یا نقص عضوی دارید یا حتی سابقه بیماری دارید.

 اگر مرتکب جرم و خطا یا اشتباهی شده‌اید که خیلی از افراد اطراف‌تان از آن باخبرند و امکان بر ملا شدنش هست.

 اگر رابطه‌ای داشتید که با شکست روبه‌رو شده است و امکان این را می‌دهید که از طریقی مخاطب‌تان موضوع را بفهمد، قبل هر چیزی خودتان آن را به او بگویید.

 اگر مشکل خانوادگی یا مالی دارید که با تحقیق محلی بر ملا می‌شود، بگویید تا از زبان خودتان بشنوند نه از زبان مردم!

 اگر توی خانواده کسی را دارید که معتاد است یا ناهنجاری اخلاقی دارد که اهل محل می‌دانند، باید به طریقی در جلسات بعدی خواستگاری مطرح کنید.

 اگر اخلاق یا ویژگی شخصیتی بدی دارید اما نقش آدم خوبه را بازی می‌کنید تا وصلت سر بگیرد، باید به مخاطب‌تان بگویید وگر نه خیانت محسوب می‌شود

چی نگیم؟

اشتباهات دوران مجردی‌تان را که مطمئنید هیچ کس از آن باخبر نیست و بین خودتان و خدای خودتان است، اصلا نیازی به گفتن ندارد.

 گفتن تمام جزئیات (عصبانیت‌های موردی، بی نظمی‌های موردی، ضعف در مهارت‌های زندگی و...) لازم نیست، چون باعث نگرانی و ایجاد تردید می‌شود و زمینه وسوسه‌های شیطانی را فراهم می‌آورد و ممکن است فرد مقابل این‌گونه برداشت کند که مشکل بسیار بزرگ بوده و فقط قسمتی از آن گفته شده است.

 اسرار خصوصی و خانوادگی خواهر یا برادرتان را نیازی نیست بگویید. مخصوصا در مراحل اولیه خواستگاری!

 ...

نظرات کاربران
کد امنیتی
نوشا
نوشا
٩٢/٠٥/٠٣
٠
٠
:))
mahboobeh
mahboobeh
٩٢/٠٥/٠٧
٠
٠
ممنون