وقتی فرهادی نان «گذشته» اش را می‌خورد
روی پرده / نگاهی گذرا به فیلم «گذشته» جدیدترین اثر اصغر فرهادی

وقتی فرهادی نان «گذشته» اش را می‌خورد

نویسنده : سید مصطفی صابری

بالاخره «گذشته» آخرین اثر اصغر فرهادی هنرمند اسکاری کشورمان اکران شد. فیلمی که به دلایل مختلف حسابی همه را برای تماشایش کنجکاو کرده است. از یک طرف فرهادی تنها ایرانی‌ است که موفق به دریافت جوایزی چون گلدن گلوب و اسکار شده، از طرفي اثرش از معدود آثار کشورمان است که در خارج از کشور تولید شده و بدون دوبله و با زیرنویس فارسی در کشور اکران می‌شود و... «گذشته» مملو از همان تم‌های مورد علاقه فرهادی است، دروغ، خیانت، گذشته و تاثیرش بر آینده، انتقام، کودکانی که بزرگترین قربانیان تصمیم‌های بزرگترها هستند و...

 

ماجراي فيلم از اين قرار است: احمد بعد از 4 سال به فرانسه بازگشته تا از همسرش جدا شود و با خاطره‌ای خوب از فرزندان همسرش که علاقه زیادی هم به او دارند جدا شود، اما همسرش می‌خواهد بعد از طلاق با فرد دیگری ازدواج کند، از طرفي شوهر آینده زن بنا به دلایلی که در فیلم به تدریج عنوان می‌شود مورد نفرت دختر بزرگ خانواده است... در ادامه داستان مثل دیگر فیلم‌های فرهادی یعنی 4شنبه سوری، درباره الی و جدایی ... به مرور با انگیزه آدم‌ها، ابعاد دیگر شخصیت‌شان وچالش‌های جدی که از گذشته به زندگی امروز و فردایشان می‌برند آشنا می‌شویم. بیشتر داستان در حومه پاریس می‌گذرد و روابط اجتماعی آدم‌ها، مناسبت‌شان با هم، شرایط محیطی زندگی و... را بسیار سیاه نشان می‌دهد، طوری که بنا به مخالفت‌های مرسوم با فیلم‌های فرهادی در داخل، بعید نیست فردا پس فردا عده‌ای هم در فرانسه پیدا شوند و به‌خاطر ارائه تصویری متزلزل و سیاه از جامعه و به خصوص نهاد خانواده در فرانسه فرهادی را متهم به سیاه نمایی و .... کنند!! البته ظاهر این شوخی را جدی نگیرید اما حالا وقتش است که جدی جدی نقدهای گذشته به فیلم‌های فرهادی را در ذهن‌تان مرور بفرمایید و... نمی‌توان و نباید منکر شد که «گذشته» فیلم خوب و موفقی است اما باید اذعان کرد مثل دیگر آثار فرهادی در این فیلم از جزئیات مرموزانه و غافلگیری‌های جالب، جز یک مورد در پایان فیلم خبری نیست، از طرفی فیلم بنا به دلایلی، چندان مناسب همه اعضای خانواده نبوده و ای کاش فرهادی در کنار فیلم‌نامه خوب مقداری هم به کارگردانی و به‌خصوص تدوین با ریتم مناسب اهمیت می‌داد. راستی مقداری باید نگران باشیم که یک وقت فرهادی با این همه تکرار درونمایه آثار خودش تبدیل به یک کیمیایی دیگر نشود. بدون شک قرار نیست تمام فیلم‌های یک فیلمساز شاهکار باشد اما فرهادی هم نباید فراموش کند که تا مدتی آثاری با اتکا به گذشته‌اش مورد توجه مخاطب است و قرار نیست همیشه نان گذشته‌اش را بخورد، شاید از دلایل موفقیت و محبوبیت فرهادی این بود که می‌توانست فیلمي خوب و جشنواره پسند بسازد بدون آن‌که مخاطب معمولی را پس بزند اما این اتفاق در «گذشته» چندان نیفتاده است. 

نظرات کاربران
کد امنیتی