تعهد و پيام در سايه زيباشناسي و زيبا آفريني
30جيم‌نما

تعهد و پيام در سايه زيباشناسي و زيبا آفريني

نویسنده :

يک مناسبت مهم در تقويم جلوي شنبه اين هفته نوشته شده بود. روز هنر انقلاب اسلامي! روزي که بسيار مغفول مانده و کمتر به ابعاد آن توجه شده است. روزي که مقارن است با شهادت يک هنرمند بزرگ به نام سيد‌مرتضي‌آويني، که نمادي از هنر انقلاب اسلامي بود. براي درک بهتر اين روز بايد اول هنر را خوب شناخت بعد هم اهداف انقلاب اسلامي را بررسي کرد تا کارکرد ترکيب اين دو واژه با هم را بهتر درک کنيم. هنر مقوله‌اي فطري و متعالي است که بر خلاف مهارت الزاما آموختني نيست. هنرمند بايد زيبا شناس و زيبا آفرين باشد تا ذائقه مخاطبش با زيبايي انس بگيرد. هنر در مرحله درک و شناخت و خلق و ارائه با همين مقوله زيبايي فطري سر و کار دارد. حال اگر اين زيبايي را از منظر انقلابي نگاه کنيم که آرمانش تجديد حيات باطني انسان بود و بخشي از رويکردش توجه به اقشاري که در ابعاد فرهنگي، اقتصادي و... ضعيف شمرده شده‌اند (ولو آن‌که از تمکن مالي نيز برخوردار باشند) هنر بايد چون فرمايش امام راحل صيقل دهنده روح، صيقل دهنده اسلام ناب محمدي، به نفع پابرهنگان و کوخ نشينان و کوبنده سرمايه‌داري باشد و از دو ابزار تعهد و پيام در عين جذابيت به خوبي بهره‌مند باشد. انقلابي که با اهداف متعالي دنيا را تکان داد و چه زباني بهتر از زبان هنر براي معرفي انقلاب به دنيا؛ چنان که رهبري نيز مي‌فرمايند: هنر زبان رسايي دارد که هيچ زباني به رسايي آن نيست؛ نه زبان علم، نه زبان معمولي، نه زبان موعظه... (کتاب هنر بايد متعالي باشد-ص 22) و در اين ميان ابزار مهمي مثل هنر براي معرفي اين انقلاب و آرمان‌هايش به فراموشي سپرده شد؛ هر چند استثناهايي مثل شهيد آويني وجود داشتند که با آثارشان اداي ديني به انقلاب کردند. روزي که مي‌شد در جبهه‌ها بود و از قاب دوربين با فطرت مردم درباره حماسه دريادلان صف شکن سخن ‌گفت، پس از جنگ هم با مستندهايي چون «بشاگرد ديار فراموش شدگان» بر آرمان‌هاي انقلاب تاکيد کرد و حتي متهم به غرض ورزي و سياه‌نمايي هم شد. آويني روشنفکران را که به دور از دردهاي مردم براي خودشان و سليقه‌شان فيلم ساخته و همه را نادان فرض مي‌کردند تخطئه مي‌کرد، حتي پيش‌بيني‌هاي منحصر به فردي درباره امثال مخملباف داشت که سال‌ها بعد محقق شد و از طرفي سينماي آن زمان حاتمي‌کيا را عصاره هنر انقلاب مي‌دانست. چون اثر از درون فيلم‌ساز بر مي‌خاست و بر دل مخاطب مي‌نشست بي آن که پز‌هاي روشنفکري يا فلسفي داشته باشد يا آن‌قدر سخيف باشد که نتواند پيامي را به مخاطب منتقل کند و اين همان راز هنر انقلابي بود. تعهد و پيام در سايه زيباشناسي و زيبا آفريني.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
جارچی

فی‌ المناقب جنجال مردان 95

٩٥/١٢/٢٦
آنتن

ما و قسط‌های آخر سالی...

٩٥/١٢/٢٦
ذهن زیبا

ذهن زیبا 479

٩٥/١٢/٢٦
پایان‌نامه

وعده‌هایی برای سال جدید!

٩٥/١٢/٢٦

پاسخ نویسندگان جیم به ۳سوال و انتخاب ایموجی سال 95

٩٥/١٢/٢٦
سال جدید در پس سالی پـــراز حادثه و اتفاق می‌رسد سال گذشته را در قالب رخـداد مهم جور دیگری مرور کرده‌ایم

خوب بد جلف95

٩٥/١٢/٢٦
مینیمال

و اما عید دیدنی!

٩٥/١٢/٢٦
محرمانه مستقیم

چه روزگاری داشتیم!

٩٥/١٢/٢٦
مروری متفاوت و شیرین بر 20 فیلم‌ برتر اکران 95 سینمای ایران

از برفوش‌ترین تا بی‌اعصاب‌ترین

٩٥/١٢/٢٦
پیشنهادهایی برای آغاز فصل جدید

از سیر تا پیاز نوروزانه!

٩٥/١٢/٢٦
لچکی‌های موضوع ویژه

سال پول ساز سینما

٩٥/١٢/٢٦
بررسی اتفاقات جالب و به یادماندنی ورزش در سال 95

سالی که خوش گذشت!

٩٥/١٢/٢٦
در ستایش 8 چهره تاثیرگذار و شایسته ورزش ایران در سال 95

بچه‌ها مچکریم!

٩٥/١٢/٢٦
کافه جهان نما

نجف، دیار مهمان‌ شدن‌های بی‌شمار

٩٥/١٢/٢٦
جالباسی

باغ‌های پر گل و میوه روی سر خانم‌های اروپایی!

٩٥/١٢/٢٦
تبلیغات
تبلیغات