چرا نمی‌توانیم و نمی‌خواهیم  آثار پلیسی شاخص بسازیم؟
صدای سیما

چرا نمی‌توانیم و نمی‌خواهیم آثار پلیسی شاخص بسازیم؟

نویسنده : سید مصطفی صابری

پخش سری دوم سریال «هوش سیاه» هم تا روز نگارش این مطلب بین مخاطبان با موفقیت همراه بود، هر چند این موفقیت چندان چشمگیر نبود اما برای یک سریال پلیسی داخلی حرکتی رو به جلو محسوب میشد، چرا که به نظر میرسد بنا به دلایل بسیاری تولید چنین مجموعههایی در کشور ما با محدودیتهای بهجا و نابهجای زیادی همراه است که امکان ساخت سریالی با موفقیت مجموعههای خارجی را از عوامل داخلی میگیرد؛ به طور مثال همانطور که در گونه وحشت فیلم و سریالسازی محدودیتهای بسیاری داریم تا با فرهنگ و باورهای مذهبی ما منافات نداشته باشد، برای ساخت آثار پلیسی هم نکاتی وجود دارد:

خلافکارهای خوب

در کشور ما نباید تبهکاران مثبت معرفی شوند، در حالی که می‌بینیم در سری فیلم‌هایی مثل «یاران اوشن» یا «سریع و آتشین» دزدها گاهی از پلیس‌ها هم با مرام‌تر هستند. 

تحول شخصیت‌ها

اگر احیاناً در آثار داخلی خلافکاری مثبت جلوه داده شود باید در پایان فیلم یا سریال کاملاً متحول و پشیمان بشود، حتی قرار نیست خلافکارها بر پلیس‌ها پیروز شوند. 

اشکال دزدی

فیلمنامه‌نویس و کارگردان در کشور ما همیشه دغدغه دارد که سرقت‌های احتمالی پس از نمایش سریال منتسب به اثر نشود، خب همیشه سرقت از بانک بوده اما درست پس از پخش سریال «خواب و بیدار» رسانه‌ها مدعی شدند که چند سرقت به روش «ناتاشا» شخصیت منفی این سریال در کشور انجام شده و در حقیقت سریال کار آموزشی منفی انجام داده است. به خاطر همین عوامل سعی می‌کنند به نوعی تبهکاری‌ها را به تصویر بکشند که امکان تقلید نداشته باشد. 

اَشکال محدود

همان‌طور که در گونه وحشت با محدودیت‌های فراوانی مواجه هستیم بنا به ملاحظاتی در آثار پلیسی داخلی هم با شيوه‌هاي ثابتی مواجهیم که نخ‌نما هستند، به طور مثال قاچاق مواد مخدر و قرص‌های روانگردان... در حالی که می‌دانیم متاسفانه دامنه ناهنجاری‌ها و بزهکاری‌ها در کشور چندان محدود نیست و تولید آثار پلیسی نه به معنای به رسمیت شناختن فراگیری بزه در کشور که به نوعی ابزاری برای اطلاع‌رسانی، پیشگیری و آموزش به خانواده‌هاست. 

پرونده‌هایی که خاک می‌خورند

پرونده‌های واقعی در تمام دنیا به‌خصوص در سریال‌سازی منبع خوبی هستند، حتی در سینما هم آثار شاخصی چون «زودیاک» بر اساس واقعیت ساخته شده اما در کشور ما این اتفاق هم به دلایل بسیاری نمی‌افتد و لذا داستان‌ها به ورطه تکرار می‌افتند.

و چند دلیل دیگر...

اما همه دلایل به محدودیت‌های معمول و نانوشته برنمی‌گردد، گاهی سریال‌های ما در حد به تصویرکشیدن کلانتری هستند تا آگاهی، وکلا از چرخه داستان حذف می‌شوند در حالی که نقش پررنگی در پرونده‌های واقعی دارند، هیچ‌وقت اثری درباره خاطرات یک خبرنگار جنایی‌نویس نداشتیم، آثاری که موفق‌تر بوده‌اند ساختار اپیزودیک نداشته‌اند تا مخاطب را حفظ کنند، پخش روزانه هم به تعلیق چنین آثاری لطمه می‌زند، انتخاب سوژه‌ها هم معمولاً به روز نیست، شاید موفقیت پررنگ فصل اول قلب یخی به رعایت چنین نکاتی برگردد.    

نظرات کاربران
کد امنیتی
cocoa
cocoa
٩٢/٠٤/٠٤
٠
١
good
@@@***@@@
@@@***@@@
٩٢/٠٥/٠٦
١
٠
این جوری که داستان در حد کلر گازی خنک می شه
پربازدیدتریـــن ها
یادداشت

اَی خِدا، باز هم پایتخت!؟

٩٧/٠١/٣٠
به بهانه اکران آخرین قسمت از مجموعه سه گانه «دونده هزارتو» پس از 3 سال

دونده هزارتو در خط پایان

٩٧/٠١/٣٠
درباره آهنگسازها و کارگردانانی که همکاری طولانی و خاطره‌انگیزی داشتند

دیالوگ ‏ها از زبان سازها

٩٧/٠١/٣٠
یادداشت

همه چی آرومه، ما چقدر خوشحالیم!

٩٧/٠١/٣٠
مینیمال

هوای بارانی و مزه پرانی!

٩٧/٠١/٣٠
ناصرخان اکتور سینما

چیه این پنهون کاری؟

٩٧/٠١/٣٠
جارچی

جارچی 532

٩٧/٠١/٣٠
شاخ هفته

هنوز امیدی هست

٩٧/٠١/٣٠
یادداشت

تقصیر آن‌ها نیست که ما می­میریم!

٩٧/٠١/٣٠
ساختنیجات

طرح سامان‌دهی لوازم تحریر

٩٧/٠١/٣٠
توصیه‌هایی درباره نکات مهم و ضروری بهداشت فردی در فصل گرم

حقوق متقابل جامعه و بوهای ما!

٩٧/٠١/٣٠
دات کام

خاطره‌نویسی نوین با «دایرا»

٩٧/٠١/٣٠
یادداشت

شوش مولوی راه‌آهن یا در سوگ تهرانی شدن

٩٧/٠١/٣٠
درباره پسران بازیکنان بزرگ دنیای فوتبال که این روزها پایشان به مستطیل سبز رسیده است

پسر پدرِ شجاع

٩٧/٠١/٣٠
شگرد

مموری را از دست اینستاگرام و تلگرام نجات دهیم

٩٧/٠١/٣٠
پایان نامه

پلاستیکت تو حلقم!

٩٧/٠١/٣٠
مینی

مینی 532

٩٧/٠١/٣٠
جانونی

ورود به جهان سفید لبنیات

٩٧/٠١/٣٠
آنتن

وقتی کسب و کار شدنی نیست!

٩٧/٠١/٣٠
فوتبال ایران هم نمونه‌های بسیاری از پسر و پدرهای فوتبالیست داشته است

پسر کو ندارد...

٩٧/٠١/٣٠