پر پیچ و خمِ کوتاه به ز مستقیمِ طولانی
آقای دکتر جواد صالحى‌نژاد پاسخ می‌دهد:

پر پیچ و خمِ کوتاه به ز مستقیمِ طولانی

نویسنده : امیر سعید صبا

چرا جوان‌ها ترجیح می‌دهند به جای این‌که یک رمان 300صفحه‌ای بخوانند، یک داستان کوتاه 300کلمه‌ای را جایگزین کنند؟چه چیزی باعث شده که همه چیز را خلاصه شده و کپسوله بخواهیم و همه چیز را فدای سرعت و بی‌حوصلگی‌مان کنیم؟ برای یافتن جواب این سوال‌ها، سراغ دکتر جواد صالحی، روانشناس و استاد دانشگاه فردوسی مشهد رفتیم و با او گپ کوتاهی زدیم. او می‌گوید: «شکل زندگی نسل جدید عوض شده و این میل به کوتاه‌خواهی به تدریج انجام شده و نسل جدید به زندگی لحظه‌ای روی آورده است. از طرف دیگر امیال ما تنوع زیادی پیدا کرده و زمان زیادی هم برای برآورده کردن همه آن‌ها نداریم. پس ترجیح می‌دهیم به هر کدام از آن‌ها نوکی بزنیم و بگذریم تا به بعدی برسیم. پدر و مادرها هم چندان بچه‌ها را عادت نمی‌دهند تا کارهای‌شان را با صبر و حوصله انجام دهند؛ بلکه همیشه با عجول بودن‌شان آن‌ها را ناخودآگاه به بی‌دقت بودن ترغیب می‌کنند. یک مثال در زمینه کاری خودم می‌زنم؛ اگر پایان‌نامه‌های همین نسل را ببینید، می‌فهمید که نه پاراگراف‌بندی بلدند، نه کاما، نه فول استاپ! صبور نیستند و در عرض 5 دقیقه می‌خواهند همه چیز را درست کنند. البته این فقط مشکل دانشجوها و جوان‌ها نیست. من استاد هم که ترمی 4یا 5 تا درس دارم، مجبورم کتاب‌ها را فقط تورق کنم و بروم سر کلاس. این گاهی به خاطر این است که قداست کار از بین رفته و برای همین کیفیت فدای شتاب می‌شود. نسل امروز راه‌های پر پیچ و خم اما کوتاه را به راه‌های مستقیم اما طولانی ترجیح می‌دهد.»

هنوز برای ما این سوال باقی مانده که این شتاب و عجله و این دنبال راه‌های میان‌بر گشتن، همه‌اش ضرر است یا نه؟ دکتر صالحی در جواب این سوال موضع مشخصی نمی‌گیرد و معتقد است که انسان باید با شرایط سازگاری پیدا کند و  اضافه می‌کند: «این زندگی سریع، خطراتی هم به دنبال دارد. انسان نباید با سرعت فناوري حرکت کند. میانه‌روی و تعادل را نباید در این هیاهو گم کرد. من معتقدم یک روزی فناوري هم باید به تعادل برسد و خودش را با سرعت ما یکی کند.»

ولی آیا این فناوري است که ما را به سرعت و کوتاه‌خواهی و بی‌حوصلگی هدایت کرده، یا میل و خواسته انسان فناوري را به این سمت برده است؟ استاد دانشگاه فردوسی در پاسخ به این سوال هم می‌گوید: بی‌حوصلگی این نسل دلایل متعددی دارد؛ فقط یکی‌اش به فناوري ربط دارد. نسل جوان شادی حقیقی ندیده، در جامعه ما زندگی متولی خاصی ندارد! برای همین جوان ما می‌خواهد از همه زمان‌ها، بیشترین استفاده را ببرد، ولو به شکلی بی‌دقت و غیردقیق وکوتاه و مختصر، آن‌ها می‌خواهند انباشت زندگی و زیستن را در محدوده کوتاهی به دست بیاورند. بعضی از این شتاب کردن‌ها از ناآگاهی و شناخت نادرست جوان‌ها می‌آید، از اولویت‌های نادرستی که به کارهایشان می‌دهند؛ مثلا از صبح تا شب کار می‌کنند یا درس می‌خوانند اما برای سلامتی‌شان ارزشی قائل نیستند و با غذاي آماده روزشان را شب می‌کنند!  تازه همان وقت فست فود خوردن هم یا در حال پیامک زدن هستند یا گپ زدن با دوستی یا ورق زدن روزنامه‌ای! فناوري جهان را کوچک کرده و به زندگی‌ها سرعت داده و آدم‌ها را به هم نزدیک کرده اما نه نزدیکی جغرافیایی، بلکه فقط یک نزدیکی ارتباطی. همین ارتباط انسان را در کانون هجمه اطلاعاتی قرار داده است. آدم‌ها این روزها به جهان وابسته شده‌اند و این شتاب در زندگی از همین وابستگی آن‌ها به زندگی آمده است.

نظرات کاربران
کد امنیتی
mahshid72
mahshid72
٩٢/٠٣/٣١
٠
٠
به نظر من اکثرجوانهای امروز ما بیشتر اوقات خودشونو به بطالت می گذرونند و کلا خیلی کم حوصله شدند