در نا امیدی بسی امید است...
ضد فوتبال

در نا امیدی بسی امید است...

نویسنده : مژده رنگیان

بچه که بودیم یک شعر معروف بود که می‌گفت در نا امیدی بسی امید است، پایان شب سیه سپید است، تلویزیون ما سیاه سفید است (این مصرع آخرش را از آن‌جایی که بچه‎های بسیار خلاقی بودیم خودمان اضافه کرده بودیم و کلی ذوق می‌کردیم) این شعر پرمغزی که خدمتتان عرض کردیم بی‌مناسبت نبود، دقت کنید این‌بار با دفعات قبل فرق دارد، پس فوتبال دوستان عزیز، قبل از نثار درود و سلام و کلمات زیبا برای این جانب، دست نگاه داشته و این مطلب را تا انتها بخوانید.

باید به سمع و نظر مبارک شما برسانم که برای اولین‌بار در دنیا، ستون ضد فوتبال قصد دارد تا حمایت خود را از تیم ملی عزیز و شریف ایران اعلام کند. باور بفرمایید از این خط‌ها کشیده‌ایم روی دیوار جیم و هی داریم روزهای مانده به 14 خرداد را می‌شماریم. یک وقت فکر نکنید 14 خرداد روز تولد دبیر سرویس ورزش جیم است و می‌خواهیم پاچه‌خواری کرده و هدیه‌ای پیشکش این موجود نازنین کنیم، نخیر! 14 خرداد روز سرنوشت فوتبال کشور ماست روزی که تیم ملی ایران باید مقابل قطری‌ها و البته در خانه آن‌ها وارد مستطیل سبز شوند و خلاصه دل 75 میلیون ایرانی را شاد کنند.

به همین مناسبت کلی سفره و آش نذری و شله زرد و حلوا و... نذر کرده‌ایم و هی دعا می‌خوانیم و از راه دور پوف می‌کنیم خدمت کی‌روش‌اینا (همان کی‌روش و بازیکنان تیم ملی) تازه قرار است در اقدامی خودجوش و دسته جمعی هنگامی که دسته گل‌ها و امیدهای ایران وارد زمین قطر می‌شوند هر کسی در خانه خود اسپند دود کرده تا این عرب‌های شور چشم، بچه‌های خوشتیپ ما را چشم نکنند.

همچنین از دیگر اقدامات حمایت ما از تیم ملی تشویق از راه دور است و قرار است چندین کیلو تخمه ژاپنی بین علاقه‌مندان به فوتبال، علی‌الخصوص تیم ملی پخش شود و دعای خیرش برسد به همان کی‌روش‌اینا، بلکه فرجی شود. تازه اجازه همه دانش‌آموزان و دانشجویان را گرفته‌ایم تا این چند ساعت را بی‌خیال امتحان و درس شوند و عوضش قول بدهند پای تلویزیون صلوات و ختم دعا داشته باشند.

به دلیل این‌که در وهله اول بلیت هواپیما به مقصد قطر گیرمان نیامد و در وهله دوم اصلا پولش را نداشتیم، تصمیم گرفتیم از دور به صورت «تله پاتی» روی بازیکنان حریف اثر نامطلوب و بد بگذاریم و شرایط را برایشان سخت کنیم، برای داور نیز برنامه‌هایی از راه دور تدارک دیده‌ایم که به وقتش انجام می‌دهیم، دیگر چکار کنیم تا حمایت خود را از تیم ملی نشان دهیم و باز بگویید بچه‌های ضد فوتبال بییییب هستند! ولی خداییش این بار فرق دارد، به قول بنده خدایی که تیتر می‌زند «شب هیجان، شب مرگ، شب زندگی»، بازی قطر و ایران هم یک همچین حال و هوایی دارد. به همین مناسبت و این‌که ایرانی هستیم این‌بار را نگذاشتیم ستون ضد فوتبال به رسالت واقعی خود عمل کند، تا فردا روزی که خدایی نکرده، زبانمان لال، رویمان به دیوار، گلاب به روی مبارک شما تیم ملی از جام جهانی بازماند، تقصیر را نیندازند گردن از مو باریک‌تر ما! قرار است با تمام وجود بشویم یار دوازدهم تیم ملی و تا دم در خود جام جهانی همراهی‌شان کنیم، در که باز شد رفتند داخل جام جهانی ما هم خیالمان راحت می‌شود و می‌رویم. حالا یادآوری نکنید که چند وقت پیش تیتر زده بودیم به چه بزرگی که جام جهانی بای بای... یادمان هست اما بازی با قطر کورسویی از امید برای صعود به جام جهانی است که باید از آن حمایت کنیم.

دیگر دارد اشک‌مان در می‌آید از این همه حمایت و حرف خوب و گل و بلبل! ولی واااای به حالشان، فقط وای به حالشان! اگر مقابل قطر نیز مانند دیدار عمان بخواهند بازی کنند؛ آن وقت است که غلظت ضد فوتبالی خون‌مان می‌رود بالا و خون جلوی چشمان‌مان را می‌گیرد و حتی دیگر دبیر سرویس ورزش و تفریح را نیز نمی‌شناسیم و حسابی از خجالت‌شان در می‌آییم (هر چه به خود فشار آوردیم که به افتضاح بازی ایران و عمان و نوش‌جان کردن سه گل، هیچ اشاره مستقیم و غیر مستقیمی نداشته باشیم اما روح ضد فوتبالی ما زیر بار نرفت واین قسمت از دستمان در رفت).

به هر حال ما هستیم و همین یک تیم ملی فوتبال ایران از دار دنیا، بی‌خیال گذشته با نگاهی به آینده، درست مصرف کنیم...

نظرات کاربران
کد امنیتی