روزمره آنلاین
روزمره آنلاین

روزمره آنلاین

نویسنده : نرگس رضاپور

مقدمه

 یک تعهد/  این یک عهد است بر گردنت، مثل وقتی که گلدانی را از گل‌فروشی میخری و در گوشه اتاقت می‌گذاری. تو در قبال آن گلدان مسئولی، که آب و خورشید و خوراکش تامین باشد، که سرزنده و با طراوت بماند. که رشد کند. نباشد که وبلاگی بازکنی، روزگاری با آن بگذرانی، بعد رهایش کنی به امان وبگردهای گذری. اگر مردی پایش بمان، اگر نمی‌خواهیدش آزادش کن یا حداقل بر پیشانی‌اش مهر بزن که (این وبلاگ دیگر به روز نمی‌شود) این‌ها را گفتم نه به این دلیل که برای وبلاگ روح و جان قائل باشم. این‌ها را برای مخاطب‌های احتمالی وبلاگت گفتم. برای حفظ آبرویت جلوی آن‌هایی که بی‌صدا می‌آیند، می‌خوانند و می‌روند.

از وبلاگ «بچه مرشد»

 راهی قرار نداده/ تلویزیون را روشن می‌کند: حمله رژیم صهیونیستی به سوریه! روزنامه را ورق می‌زند: احتمال گسترش جنگ... مردم کوچه و بازار می‌گویند: اسرائیل به کشور آن‌ها نیز حمله خواهد کرد... دلهره‌ای در دلش پدید می‌آید، قرآن را می‌گشاید:«وَ لَنْ يَجْعَلَ ا... لِلْکافِرينَ عَلَى الْمُؤْمِنينَ سَبيلاً»دلش آرام شد! 

از وبلاگ «اتاق»

 اندیشه‌ها به هم می‌آمیزند.../ اندیشه‌ها به هم می‌آمیزند و گاه بچه‌هایی از آن‌ها متولد می‌شوند که نام‌شان را می‌گذاریم آرمان. بعد بچه‌ها باید بزرگ شوند، بالغ شوند. پیر شوند و شاید بمیرند. عمرشان به عمق پدر و مادرشان بستگی دارد. به اصالت خانوادگی‌شان! به همجواری‌شان با حقیقت. به چیزهای دیگر هم البته وابسته‌اند. مثلا به خود ما که چقدر حواس‌مان به آن‌ها باشد. بعد تو احتمالا بیشتر حواست به بچه‌هایت است تا به بقیه. قدم می‌زدیم و می‌گفتم: داریم بدجور غیرقابل انعطاف می‌شویم. داریم یک شکل مطلق می‌شویم. دور و بر اما آدم‌هایی بودند که قدم می‌زدند... می‌توانستند ساعت‌ها از دعوای دیروزشان یا قرار امروزشان یا میهمانی فردای‌شان بگویند..

از وبلاگ «دو منهای هفت»

 دقت کنی می‌فهمی/ بعضی از آدم‌ها شکوفه می‌دهند. بعضی از آدم‌ها میوه می‌دهند. بعضی از آدم‌ها برگ دارند. بعضی از آدم‌ها ریشه دارند. بعضی از آدم‌ها روی سر همه سایه می‌اندازند. بعضی از آدم‌ها برگریزان دارند. بعضی از آدم‌ها به گنجشک‌ها پناه می‌دهند. بعضی از آدم‌ها سایه‌بان‌اند و بعضی بی‌برگ. بعضی از آدم‌ها مثل شاخه‌های درخت، لنگ در هوا هستند. بعضی از آدم‌ها در هوای پاک رشد می‌کنند. بعضی از آدم‌ها کنده می‌شوند. بعضی از آدم‌ها بریده می‌شوند. بعضی از آدم‌ها رنگ به رنگ می‌شوند. بعضی از انسان‌ها خشک می‌شوند. بعضی از انسان‌ها شاخه دارند. بعضی از انسان‌ها را می‌کارند. بعضی از انسان‌ها لانه دیگران هستند. بعضی از انسان‌ها به کود نیاز دارند. بعضی از انسان‌ها در هوای پاک می‌رویند. بعضی از انسان‌ها در خاک می‌رویند. انسان‌ها هم سبز می‌شوند. بعضی از انسان‌ها گل دارند.

از وبلاگ «خط خطی‌های سفید مشکی»

 دلتنگ می شوم؟/ دلم هوای دیروز را کرده، هوای روزهای کودکی را، دلم می‌خواهد مثل دیروز قاصدکی بردارم. آرزوهایم را به دستش بسپارم تا برای تو بیاورد. دلم می‌خواهد دفتر مشقم را باز کنم و دوباره تمرین کنم، الفبای زندگی را، می‌خواهم خط خطی کنم تمام آن روزهایی که دل شکستم و دلم را شکستند، دلم می‌خواهد این بار اگر معلم گفت در دفتر نقاشی‌تان هر چه می‌خواهید بکشید، این بار تنها و تنها نردبانی بکشم به سوی تو. دلم می‌خواهد این بار اگر گلی را دیدم آن را نچینم. می‌شود باز هم کودک شد؟؟ راستی خدا! دلم فردا هوای امروز را می‌کند؟ 

معرفی وبلاگ «حریم»

http://mylimits.blogfa.com

 «حریم» از فروردین 86 به روزرسانی می‌شود. نویسنده‌اش اما از وبلاگ‌نویسان کهنه کار است که «حریم» اولین وبلاگش نیست. نوشته‌هایش بیشتر به متن ادبی شبیه‌اند و از جملاتی که در معرفی وبلاگ آن آمده ذوق ادبی نویسنده کاملا پیداست:«هر کسی نه بدان گونه که احساسش می‌کنند بلکه، بدانگونه که می‌اندیشد و احساس می‌کند، هست» تقسیم‌بندی موضوعی وبلاگش نیز به دو حوزه نثر و شعر محدود شده است. این وبلاگ برای وبگردهایی که می‌خواهند مینی‌مال‌های ادبی مدرن بخوانند پیشنهاد می‌شود.

نظرات کاربران
کد امنیتی