فریاد غریبانه «کیا» در فضای آزادی!
محرمانه مستقیم

فریاد غریبانه «کیا» در فضای آزادی!

نویسنده : مرتضی اخوان

پلان اول| علی دایی زیباترین چرخش و به اذعان بسیاری، بهترین پاس تو در تاریخ فوتبال ایران را می‌دهد و موشک ایران چنان با توپ در فضای مستطیل سبز «ژرلاند» شهر لیون فرانسه می‌تازد که رعشه بر اندام تاریخ می‌افتد. ایران با شلیک مرگبار موشک، کار آمریکا را تمام می‌کند. شلیکی که به دور از دستان «کیسی کلر» توپ را به قعر دروازه مردان ینگه دنیا می‌چسباند. حالا مهدی برای اولین بار چهره آرامش به بمب‌افکنی مبدل می‌شود که جلوی دوربین تلویزیونی رسانه‌های جهانی خشمگینانه فریاد شادی سر می‌دهد. فریادی که...
پلان دوم| گام‌های کند کاپیتان «کیا» آرام آرام فضای سرد آزادی را می‌پیماید. مهدی در میان خیل خبرنگاران و عکاسان محاصره شده است. تنها اشک‌های دراماتیک موشک است که از چشم‌هایش بی‌وقفه می‌سرد روی صورت‌اش! زمان برای سرخ‌ها ایستاده و اسطوره در غربت تمام با فضای سرد آزادی خداحافظی می‌کند. انگار آب به سر همه یخ بسته است. عادل فردوسی‌پور این واقعه را یک تراژدی می‌خواند و در یک جمله تاریخی که فردایش می‌شود تیتر یک بسیاری از رسانه‌ها می‌گوید: «مهدوی‌کیا حالا مظلومانه 4 گوشه زمین رو می‌بوسه و برای همیشه از مستطیل سبز خداحافظی می‌کنه...» حالا کاپیتان «کیا» دوباره فریادی را سر داده است. فریادی که این‌بار بر خلاف سال 98 جنس‌اش از جنس غم است...
پلان سوم| یکشنبه تلخ برای سرخ‌ها چنان رقم خورد که یقینا ننگ‌اش تا تاریخ هست بر دامان هواداران پرسپولیس باقی خواهد ماند. جایی که استادیوم یکدست سرخ بعد از ناکامی پرسپولیس در ضربات پنالتی جام حذفی و اهدای دو دستی جام به مردان زاینده‌رود، خالی از هوادار شد تا غربت یک خداحافظی تلخ بر کام دوستداران واقعی کاپیتان «کیا» باقی بماند. مهدوی‌کیا معنادار 4 گوشه زمین را بوسید اما تنها در مقابل هواداران با معرفت زردهای اصفهانی که یکدست و یک صدا او را تشویق می‌کردند تا جور بی‌مهری هواداران سرخ را بکشند، ایستاد و تمام قد تعظیم کرد! شاید به ظاهر پرسپولیس تنها فینال حذفی را از دست داد اما یکشنبه تلخ برای سرخ‌پوشان و هواداران‌شان یک ناکامی بزرگ دیگر هم به همراه داشت. هواداران پرسپولیس در یکشنبه تلخ «اخلاق» را هم باختند و دل مهدی را شکستند!
پلان چهارم| «امیر عابدزاده» و «محمدرضا خلعتبری» تنها کسانی بودند که بعد از شکست پرسپولیس و تلخ شدن کام دنیا بر کاپیتان «کیا» او را در آغوش گرفتند و به او دلداری دادند. اتفاقی که بدجور جلوی دوربین‌های تلویزیونی به چشم آمد و این نشان از بی‌مهری مطلق هم بازی‌های مهدوی‌کیا در پرسپولیس داشت که بعد از شکست همه او را فراموش کردند. کاش لااقل چند سرخ‌پوش در کنار مهدی به صورت نمادین قدم می‌زدند و او را در خداحافظی غریبانه‌اش همراهی می‌کردند. کاش سردار سرخ‌ها هیچ‌وقت باک‌های بنزین خودرو‌ها را رها نمی‌کرد تا سوخت شود سوخت موشک سرخ‌ها در فضای آزادی!
پلان پنجم| مهدوی‌کیا همچون بی‌شمار چهره‌های نامی فوتبال ایران غریبانه با فوتبال خداحافظی کرد و رفت. اسطوره‌ها در فوتبال ما سوخت می‌شوند و به قول علی کریمی: «عده‌ای دایه مهربان‌تر از مادر می‌شوند» و می‌آیند تا با تیشه منفعت‌طلبی‌شان به ریشه این فوتبال بزنند. حالا تنها یک برنامه نود، یک دو جین رسانه و یک دو جین هوادار دو آتشه می‌مانند که مدتی برای کاپیتان با اخلاق سرخ‌ها مرثیه بخوانند و فردایش همه چیز فراموش شود. فراموش شود به سمت اتفاق. به سمت اتفاقی که شاید چند سال دیگر بر سر اسطوره‌ای دیگر رخ بدهد و سردار دیگری بیاید و آن را بازیچه امیال خود قرار دهد. خداحافظ کاپیتان «کیا»...

نظرات کاربران
کد امنیتی
arwen
arwen
٩٢/٠٢/٢٦
١
٠
از پرسپولیسی بودن خودم شرمنده شدم اون روز نه فقط به خاطر بی مهری هوادارا بلکه به خاطر بی مهری کادر فنی و همه امیدوارم مهدی هر جا که هست پیروز باشه و بدونه تو ایران هستند کسانی که اگر چه اون روز در ورزشگاه ازادی نبودن برای اون فریاد خداحافظ کاپیتان سر دادند و امیدوارم جایی بره که قدرش رو بهتر از ما بدونن چرا که ما ایرانی ها عادتمونه اسطوره هامون رو بشکنیم
پربازدیدتریـــن ها
درباره فردوسی و ادبیات حماسی به مناسبت روز بزرگداشت این شاعر نامی

حکیم زبان فارسی

٩٦/٠٢/٢٨
برگزیده سایت

اضافی‌ها را قیچی کنید!

٩٦/٠٢/٢٨
کافه جهان نما

چین، سرزمین دیوار بلند اعتماد

٩٦/٠٢/٢٨
گزیده‌هایی درباره بهداشت فردی در فصل گرم

خرده جنایت‌های شهروندی!

٩٦/٠٢/٢٨
جارچی 486

اندر حکایت فردای انتخابات

٩٦/٠٢/٢٨
دات کام

روباتی برای نجات حجم اینترنت‌شما

٩٦/٠٢/٢٨
شاخ هفته

روزی روزگاری وبلاگ نویسی

٩٦/٠٢/٢٨
شگرد خفن

نکات طلایی مرورگر که تا به حال نمی‌دانستید

٩٦/٠٢/٢٨
درباره الکساندر نوری که به یکی از شگفتی‌های امسال بوندس لیگای آلمان تبدیل شده است

نور علی نور!

٩٦/٠٢/٢٨
یادداشت شفاهی

مردم هنوز هم به ادبیات‌حماسی نیازمندند

٩٦/٠٢/٢٨
کوتاه و خودمانی درباره این‌که چرا شرکت در انتخابات خیلی خیلی خیلی مهم است

می‌سازمت به رای

٩٦/٠٢/٢٨

ایران، یک کیس خاص

٩٦/٠٢/٢٨
جالباسی

دمپایی‌های الماس نشان!

٩٦/٠٢/٢٨
مینی‌ها

مینی 486

٩٦/٠٢/٢٨
مینیمال

شورای خوشگل‌ها

٩٦/٠٢/٢٨
گفت‌وگوی جیم با «رضا علیپور» قهرمان سنگ نوردی جهان

خوشحالم توانستم رکوردی را به نام ایران ثبت کنم

٩٦/٠٢/٢٨
خیلی کوتاه و مختصر درباره دلایلی که رای دادن را لازم می‌کند

يك رد گزينه جمع و جور!

٩٦/٠٢/٢٨
وقتی «کافه بازار» جای نفس کشیدن به رقبایش را نمی‌دهد حتی اگر بهتر باشند

#فروشگاه_اندرویدی

٩٦/٠٢/٢٨

«رای دادن» لازم است ولی کافی نیست

٩٦/٠٢/٢٨
پایان‌نامه

پنج‌شنبه چه بنویسم

٩٦/٠٢/٢٨
تبلیغات
تبلیغات