نهیبی به خاطره‌های گمشده
نگاهی به نمایش «خنکای ختم خاطره»

نهیبی به خاطره‌های گمشده

نویسنده : وحید تفریحی

نمایش خنکاي ختم خاطره / نويسنده: حميدرضا آذرنگ / کارگردان: سعید توکلی / بازيگران: محمد جهانپا، مرتضی ملتجی، جلال کریم‌زاده نیری، نوشین نوروززاده، مهدی بهشتی‌نسب، سعید معتمدزاده،‌ هامون جباری و... / اجرا: تا 20 اردیبهشت ماه / نشانی: پارک ملت، مجتمع فرهنگی هنری امام رضا (ع)، سالن اصلی تئاتر شهر مشهد / ساعت 19:30

برای ما، یعنی ما نسل سومی‌ها جنگ همیشه چهره‌های مختلفی داشته؛ تصور آن روزها و واقعیت‌های آن دوران کار سختی است، برای همین هم گاه واقعیت‌هایی که در آن 8 ساله رخ داد را شعار می دانیم و به راحتی از کنار آن می‌گذریم؛ البته بخشی از این نوع نگاه بر می‌گردد به آنچه که برای ما از آن دوران تصویر شده است؛ تصاویری که در قالب فیلم‌ها و کتاب‌ها، وظیفه انتقال واقعیت‌های آن دوران را به ما داشت و گاه آن چنان درگیر کلیشه و مضامین سطحی شد که بسیاری را پس زد و حتی از خود دور کرد. اما «خنکای ختم خاطره» این طور نیست؛ سعید توکلی کارگردان جوان نمایشی که این روزها در سالن اصلی تئاتر شهر مشهد به روی صحنه می‌رود، خوب می‌دانسته برای این که بخواهد در عرصه تئاتر دفاع مقدس حرفی برای گفتن داشته باشد باید به سراغ کاردان برود، برای همین هم نمایش‌نامه یکی از نمایش‌نامه‌نویسان توانمند عرصه دفاع مقدس را دستمایه جدیدترین کارش می‌کند.

 «یوسف» و نهیبی به باورهای رنگ باخته/ داستان نمایش، ماجرای شهیدی به نام یوسف را روایت می کند که پس از 25 سال اجازه می‌یابد که به زمین برگردد و درکنار زندگان زندگی کند. این اتفاق با یک شرط همراه می‌شود؛ این که در کره خاکی سکوت کند و هیچ حرفی نزند. با زنده شدن یوسف، خانواده‌هاي زيادي مدعي مي‌شوند كه اين شهيد زنده شده متعلق به آنان است و نمايش، نقبي به زندگي اين خانواده‌ها که هر کدام وارث یک شهید گمنام هستند می‌زند و با روایتی خلاق و متفاوت مشكلات آنان را به نمایش می‌گذارد. یوسف این نمایش، که سکوت شرط ماندنش در زمین است، از بیرون به تماشای افراد متفاوت از اقوام و اقشار مختلف می‌نشیند و شاهد رفتار آنان است؛ خانواده‌هایی را می‌بیند که هرکدام چشم به راه یوسفی هستند که مدت‌هاست مفقود الاثر است و همین رویارویی یوسف داستان با این خانواده‌ها و نمایش یکی از مفاهیم احساسی یعنی «انتظار» موجب می‌شود که گاه شاهد نهیب‌هایی باشیم که به باورهای رنگ باخته‌ای زده می‌شود تا دوباره جان بگیرد. حمیدرضا آذرنگ نویسنده این نمایش‌نامه به تحلیل روانشناسانه و جامعه‌شناسانه درباره آدم‌های آسیب دیده از جنگ در ابعاد مختلف می‌پردازد.

 بازی تاثیرگذار بازیگران و هدایت خوب کارگردان/ بازی هماهنگ و یک دست بازیگران و البته هدایت کارگردان در این نمایش را نباید فراموش کرد؛ بازی خوب، روان و باورپذیر بازیگران پیشکسوت و حرفه‌ای در کنار جوانان این عرصه، نمایش سعید توکلی را تا حد زیادی قابل تحسین کرده است. نورپردازی دقیق، استفاده از موسیقی متن تاثیرگذار و البته دکور ساده اما پر حرف نمایش، «خنکای ختم خاطره» را خوب و خوب‌تر جلوه می‌دهد.

 ارتباط با نسل سومی‌ها/ نکته بسیار قابل توجه در نمایش خنکای ختم خاطره این است که این نمایش با دست گذاشتن روی موضوعی حساس و به شدت عاطفی توانسته به مدد بازی‌های خوب، ریتم مناسب و متن سنجیده، حتی سال‌ها پس از جنگ تحمیلی با نسل سومی‌های انقلاب که به طور ملموس جنگ را درک نکرده‌اند، ارتباط مطلوبی برقرار کند و در صحنه‌هایی به شدت تأثر آن‌ها را برانگیزد.

نظرات کاربران
کد امنیتی