جای «عسل بدیعی» در سینما و تلویزیون ایران خالی خواهد ماند
گفت‌وگوی ویژه «جیم» با «کیانوش عیاری» درباره درگذشت «عسل بدیعی» و شایعات درباره آن

جای «عسل بدیعی» در سینما و تلویزیون ایران خالی خواهد ماند

نویسنده : مریم ضیغمی

خبر درگذشت «عسل بدیعی» در نخستین روزهای فصل بهار اهالی هنر را بی‌نهایت غم زده کرد. این هنرمند سینما و تلویزیون برای نخستین بار در فیلم «بودن یا نبودن» اثر کیانوش عیاری در نقش دختری ارمنی که انتظار پیوند قلب را می‌کشد بازی کرد و خاطره‌اش با اولین حضور حرفه‌ای‌اش همیشه و همه جا در اذهان باقی ماند. در این بین از آن‌جا که در این روزها گفت‌وگو با خانواده بدیعی که داغدار هستند چندان مطلوب نیست و از طرفی آن‌ها هم در دسترس نیستند؛ بهتر دیدیم به سراغ کیانوش عیاری، کاشف بدیعی برویم تا عسل بدیعی را با کمک این کارگردان نامدار و پیشکسوت بهتر بشناسیم.

 وقتی خبر درگذشت «عسل بدیعی» را شنیدید...

 ابتدا خبر مرگ مغزی ایشان را شنیدم. می‌دانستم مرگ مغزی چه معنای تلخی دارد و یک مسیر کاملاً برگشت ناپذیر است. چند ساعت بعد از این به طور رسمی خبر فوت «بدیعی» منتشر شد، خیلی طبیعی است که ناراحت شدم چرا که او بازیگر خیلی خوبی بود و علاوه بر آن نقشی سال 1376 در فیلم «بودن یا نبودن» من بازی کرد که خودش را کاملاً غرق آن نقش کرده بود و خاطره خوبی از همکاری با او در این فیلم دارم.


 زنده یاد «عسل بدیعی» برای نخستین بار مقابل دوربین شما به ایفای نقش پرداخت چه طور شد که نقش اصلی فیلم‌تان را به او به عنوان یک تازه کار سپردید؟

 افراد بی‌شماری برای ایفای نقش به دفتر ما مراجعه کرده بودند و «عسل بدیعی» هم برای بازی در فیلمم مراجعه کرده بود. او به دلیل انطباق فیزیکی با نقش دختر ارمنی فیلمم انتخاب شد، یعنی ویژگی‌های نقش را داشت و انتخابش کردم.

 علاوه بر ویژگی‌های فیزیکی مشابه با نقش، شما به بازیگری تازه وارد، اعتماد و این خطر را کردید؛ آیا توانایی ارائه نقش دختری ارمنی (آنیک) را داشت؟

 به طور قطع نگران استعداد بازیگر بودم ضمن این که او بسیار بازیگر با استعدادی بود و خودش را نشان داد.

 در نخستین بازی‌اش مقابل دوربین استرس نداشت؟ در کار چگونه بود؟

 استرس نداشت بلکه اعتماد به نفس بالایی داشت و می‌دانست از پس نقش برمی‌آید؛ ضمن این‌که با نقش عجین شده بود و خودش کمک بزرگی به بازیگر است.

 نکته جالب و عجیب این است که زنده یاد «بدیعی» در فیلم «بودن یا نبودن» نقش دختری را بازی کرد که قلبی به او اهدا شد؛ و خودش بعد از مرگش هم 7 عضو بدن خود را اهدا کرد و مرگ او و اهدای قلبش با فیلم شما پیوند جالبی داشت.

 این حرکت او برای همه جالب بود، «بدیعی» 7 عضو بدنش را به چند نفر اهدا کرد و تأثیر روانی فوق العاده‌ای در جامعه داشت، به همین‌دلیل بود که تشییع پیکر او خیلی عجیب برگزار شد.

 شما در مراسم خاکسپاری «بدیعی» شرکت کردید چگونه بود؟ چرا که در خبرها خواندم مسجد بلال از برگزاری مراسم ختم او خودداری کرد؟

 از تصمیم مسجد بلال اطلاعی ندارم. اما با توجه به این که تعداد خانم‌ها در بهشت زهرا(س) خیلی بیشتر از آقایان بنابراین شاید ملاحظاتی باعث شد که این مراسم در مسجد بلال برگزار نشود چون ممکن بود مشکل آفرین می‌شد. شاید چیزهای هم دیگری است که من نمی‌دانم. مراسم تشییع «بدیعی» شکل عجیبی داشت و باشکوه برگزار شد.

 از ویژگی‌های اخلاقی «عسل بدیعی» برای ما بگویید.

 خیلی خوش خلق بود. ایشان وقتی سر صحنه کار نداشت به یاد ندارم به جز سکوت و گوشه‌نشینی کار دیگری کرده باشد یا در اغلب موارد این‌گونه بود.

 چه قدر در رسیدن به نقش از شما راهنمایی می‌خواست و جویای کسب تجربه بود؟

 «بدیعی» خیلی با اشتیاق پیگیری می‌کرد و درباره مسئله پیوند تحقیق می‌کرد و می‌خواست با نقش خود بیشتر عجین شود و این خصلت بسیار خوب و برایم جالب بود.

 بعد از درگذشت ایشان، شایعاتی درباره درگذشت او منتشر شد که خانواده‌اش را متأثر و ناراحت کرد. آیا این شایعه‌ها می‌تواند درست باشد؟

 نمی‌خواهم پاسخی به این سؤال شما بدهم! ایجاد شایعه یک امر عمومی نیست فقط کافی است به قدرت رسانه‌هایی مانند فیس بوک پی ببریم چون 2 نفر مطلبی نادرست را می‌نویسند و در یک سطح گسترده و فراگیر منتشر می‌شود؛ خلاصه انتشار شایعه به همین آسانی است و این‌جاست که روز به روز اخلاقیات در این ارتباط تیره‌تر و برجسته‌تر می‌شود. وقتی درباره مرگ «عسل بدیعی» پرس‌و‌جو می‌کردم فهمیدم شایعات صحت نداشت و ایشان بر اثر عارضه خون‌ریزی مغزی دچار مرگ مغزی شد و دلیلی ندارد که به این شایعات با طرح سؤال بخواهیم دامن بزنیم، چون ممکن است از جانب راوی کسی چیزی درباره «عسل بدیعی» بگوید اما استنباط‌ها گاهی اوقات عنان گسیخته این مسئله و شایعات را تشدید کند. 

 در مدتی که در فیلم‌تان بازی کرد خاطره‌ای از او در ذهن دارید؟

 استعدادش در فراگیری زبان خیلی خوب بود چون در فیلم «بودن یا نبودن» نقش دختری ارمنی را بازی کرد و خیلی خوب زیر نظر زنده یاد «لوریک میناسیان» که نقش مادرش را بازی می‌کرد، ارمنی را یاد گرفت به گونه‌ای که دیگر ارامنه تشخیص نمی‌دادند که او ارمنی نیست.

 همه در غم از دست دادن «عسل بدیعی» ناراحت هستند اما او با انجام عمل انسان دوستانه اهدای اعضا در قلب ها و یادها همیشه هست. در پایان در وصف ایشان سخنی مانده بفرمایید.

 جای «عسل بدیعی» در سینما و تلویزیون ایران خالی خواهد بود.

نظرات کاربران
کد امنیتی
m_sepehri
m_sepehri
٩٢/٠١/٣٠
٠
٠
روحش شاد و یادش گرامی...
شهر دیجی
شهر دیجی
٩٢/٠٩/٢٩
٠
٠
واقعا خبر غم انگیزی بود ، روحش شاد