من حسادت مي‌کنم
سايکولوجيم

من حسادت مي‌کنم

نویسنده :

بعضي‌ از جيمي‌ها تمايل دارند با کارشناس ما مستقيم صحبت کنند که فعلا براي ما امکان‌پذير نيست و نمي‌توانيم اين شرايط را ايجاد کنيم، خدا را چه ديديد شايد در آينده‌اي نه‌چندان دور اين اتفاق هم افتاد ولي در حال حاضر ما فقط مي‌توانيم سؤالات شما که از طريق پيامک يا ايميل سايکولوجيم به دست ما رسيده است را به کارشناس اين ستون بدهيم و جواب‌ها را تند و تند به شما برسانيم تا شاکي نشويد که چرا جواب نداديد و چرا دير شد.

-----------------------------

سؤال: من و نامزدم که به زودي قرار است ازدواج کنيم، خيلي به هم علاقه داريم ولي من از علاقه شديدش نسبت به خواهرش ناراحتم، وقتي از علاقش به خواهرش حرف مي‌زنه قلبم درد مي‌گيره و اشکم در مياد من يه بار اين موضوع رو به خودش گفتم بهش گفتم که به خواهرش حسادت مي‌کنم و اون قسم خورد که منو بيشتر از خواهرش دوست داره اما من نميتونم تحمل کنم که يکي ديگه رو به‌جز من دوست داشته باشه لطفا به من کمک کنيد و بگيد بايد چي کار کنم آيا اين مي‌تونه تأثيري در زندگي آينده من با همسرم داشته باشه؟

جواب: ازدواج کردن به معني گسترش دادن روابط و اغناي روابط عاطفي ماست. نه اين‌که توقع داشته باشيم که در هنگام ازدواج همسرمان روابط قبلي خود را به‌خاطر وجود ما کنار بگذارد. اگر با فردي ازدواج کنيد که داراي چنين خصوصياتي باشد (يعني با ازدواج کردن روابط قبلي خود و احساساتش را کنار بگذارد) اين فرد از لحاظ عاطفي به بلوغ کافي نرسيده و اصلا علايق فعلي‌اش به شما هم قابل اعتماد نيست!

ابراز صحيح عشق يکي از مسائل مهم در زمينه روابط زن و مرد است. فردي که عشق حقيقي دارد ولي از راه‌هاي غير منطقي به طرف مقابلش ابراز علاقه مي‌کند، دچار مشکل مي‌شود. مثل شما که به اشتباه تصور مي‌کنيد ازدواج کردن به معناي قطع رابطه عاطفي با ساير اطرافيان و سرمايه‌گذاري عاطفي صرف با همسر است. به نظر شما اين درخواست از نامزدتان منطقي است؟ آيا خود شما مي‌توانيد به خاطر ازدواج تمام احساس و علاقه خود به خانواده و والدين و خواهر و برادرتان را کنار بگذاريد؟

اين احساس شما نسبت به نامزدتان و خواهرش ناشي از علاقه شديد به ايشان نيست، بلکه به علت عدم شناخت درست و صحيح از فرايند رابطه زناشويي و کيفيت عشق و علاقه‌اي است که بايد بين دو طرف برقرار مي‌شود، بنابراين به اين مطالب توجه داشته باشيد.

ابرازصحيح عشق به ترتيب در موارد زير بيان شده است:

1. درک عميق عقايد و احساسات طرف مقابل: کسي که داراي نقاط مشترک بيشتري با فرد مورد علاقه‌اش است بهتر مي‌تواند عقائد و احساسات طرف مقابلش را درک کند.

2. احترام به نظر طرف مقابل: احترام به نظر مقابل به معناي قبول نظر طرف مقابل نيست، بلکه به معناي اجازه دادن به اظهار عقيده است.

3. اعتماد به طرف مقابل: بعد از به وجود آمدن جو تفاهم و صميميت، اعتماد به وجود مي‌آيد. بعد از به وجود آمدن اعتماد، آدم‌ها رازها و مطالب خصوصي‌شان را به هم مي‌گويند.

4. جلب نظر طرف مقابل : بعد از به وجود آمدن اعتماد، جلب نظر طرف مقابل نشانه‌اي براي ابراز علاقه به اوست که مي‌تواند با پشتيباني و همدلي انجام شود.

نظرات کاربران
کد امنیتی