یک حوض پر از نقاشی‌های احساسی
اگر در سال جدید دوست دارید کمی اشک بریزید به دیدن حوض نقاشی بروید!

یک حوض پر از نقاشی‌های احساسی

نویسنده : دست قیچی

«حوض نقاشی» ساخته جدید «مازیار میری» یکی از دو فیلم برتر از نگاه تماشاگران در جشنواره فیلم فجر بود اما جالب‌تر از خود فیلم، حاضر نشدن کارگردان و تهیه کننده برای دریافت سیمرغ بلورین و نامه کذایی بود که فردای اختتامیه در رسانه‌ها منتشر شد که در آن، علت حاضر نشدن بر روی سن اختتامیه، برای دریافت سیمرغ از دست وزیر ارشاد عنوان شده بود. هم‌چنین در این نامه اتهاماتی علیه برگزارکنندگان جشنواره مبنی بر دخالت در آرای مردمی نیز مطرح شده بود. هم اکنون هم در صفحه اصلی سایت رسمی فیلم، عبارت «برگزیده اصلی آرای مردمی در جشنواره فیلم فجر» خودنمایی می‌کند. حالا این‌که حوض نقاشی با وجود اتهاماتی که از سوی دست اندرکاران فیلم علیه مقامات وزارت ارشاد مطرح شده است، چگونه پروانه نمایش در بهترین ایام اکران یعنی نوروز را به دست آورده خودش جای سؤال دارد. حالا از این حاشیه‌ها که بگذریم داستان فیلم از این قرار است: مریم و رضا با آدم‌های دیگر فرق دارند، آن هم نه یک فرق ساده، بلکه یک فرق بزرگ و آن‌ها باید تلاش کنند تا به دیگران و از جمله فرزند خود ثابت کنند که می‌توانند از پس مشکلات خود برآیند. فیلم همه عوامل یک فروش موفق را دارد. یک عنوان جذاب، دو بازیگر خوب و کارآزموده، کارگردانی نام آشنا و قصه‌ای که مرتب احساسات مخاطب را آماج حملات خود قرار می‌دهد. انتخاب‌های مردمی در جشنواره فیلم فجر هم که ثابت کرد دست گذاشتن بر احساسات همیشه جواب می‌دهد و اشکالات متعدد فیلم‌نامه می‌شود را در پس پرده اشک پنهان کرد و به منطق، مجال عرض اندام نداد.

برای خود من جالب است که فیلم قبلی میری یعنی «سعادت آباد» به شدت در شخصیت‌پردازی موفق بود و برای هریک از شخصیت‌ها موقعیت‌های منطقی دقیقی چیده شده بود. اما حوض نقاشی یک اثر ساده‌انگارانه، سطحی و کاملا احساسی است. از آن فیلم‌ها که خواسته به همه چیز بپردازد: مشکل یک زوج را بگوید، مشکل بچه، مشکلات اقتصادی، زندگی معلم، جایگاه خانواده و... اما در نهایت به جای پرداختن به یک ایده مرکزی و دادن پیام خود در پایان فیلم، با کلافی سردرگم از وقایع بی‌ربط روبه‌روییم که تنها واکنش «آخِی طفلکیا» را در مخاطب برمی‌انگیزد. 

بازی جواهریان و حسینی در نوع خود جالب توجه و خوراک کسانی است که آماده‌اند مقهور چیزی شوند که می‌بینند تا همه ضعف‌هایش را یک جا بریزند دور و یک جا به ستایش آن بپردازند. لابد دیده‌اید که تیم استقلال یا پرسپولیس هرچقدر هم که بد بازی کنند، فقط کافی است پیروز شوند تا تماشاگران‌شان راضی و خوشحال باشند. این هم از این قبیل فیلم هاست. نمونه‌ای ضعیف از فیلم «من سام هستم» که احتمالا خوب می‌فروشد اما خیلی زود هم از یاد خواهد رفت. در مجموع یک گام به عقب برای مازیار میری.

نظرات کاربران
کد امنیتی
saeed_p
saeed_p
٩١/١٢/٢٧
٠
٠
ميشه بفرماييد كي ج ميدين؟؟؟!!!
پربازدیدتریـــن ها
برگزیده سایت

نقطه سر خط به توان 3

٩٥/١١/٢٨
کافه جهان نما

دهلی نو شهر سکانس های بی پایان

٩٥/١١/٢٨

نفس های آخر

٩٥/١١/٢٨
روایت‌هایی درباره خرده رفتارهای زنان علیه زنان

وقتی برای زنان هم، زن و مرد دارد!

٩٥/١٢/٠٥
شگرد خفن

چگونه از دست اینترنت اکسپلورر خلاص شویم

٩٥/١١/٢٨
تلگجیم

تلگجیم 475

٩٥/١١/٢٨
جاکتابی

مردی که گورش گم شد

٩٥/١١/٢٨
شاخ هفته

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠٥
درباره شخصیت‌های فیلم‌های ماجرای نیمروز، سیانور و امکان مینا و تصویری که از سازمان منافقین برای ما می‌

ماجرای منافقین

٩٥/١١/٢٨
شاخ هفته

پلک بگشا صنما، صبح مرا روح ببخش

٩٥/١١/٢٨
مینیمال

کی عروسی گرفتن از مد می افتد؟

٩٥/١١/٢٨
ذهن زیبا

ذهن زیبا 475

٩٥/١١/٢٨
چند روایت برای این‌که روزهای قبل از عیدمان متفاوت شود

عید نوروز را از اسفند شروع کنیم

٩٥/١١/٢٨
کافه جهان نما

لندن، شهر رمز و راز و باران در دل جزیره

٩٥/١٢/٠٥
درباره برد شیرین آبی‌ها در دربی یکشنبه که به یک قهرمانی می‌ارزید

تیم خوب منصوریان، تیم بد برانکو!

٩٥/١١/٢٨
مستند «فیلمی ناتمام برای دخترم سمیه»؛ روایتی پی پرده از گروهک تروریستی منافقین

قربانی ایدئولوژی پدر

٩٥/١١/٢٨
آنتن

ظرفیت پشت یخچال تکمیل است

٩٥/١١/٢٨
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و ناله های ایشان

٩٥/١١/٢٨
فتوچاپ

فتوچاپ 475

٩٥/١١/٢٨
درباره انتخاب سرمربی تیم ملی والیبال و پایان کشمکش برای نیمکت

«ویچ» غیر کروات این بار برای والیبال

٩٥/١١/٢٨
تبلیغات
تبلیغات