شکست حاصل خصوصی‌سازی ناآگاهانه
امیر واعظ آشتیانی به عنوان یک مخالف می‌آید پای میز گفت و گو با جیم

شکست حاصل خصوصی‌سازی ناآگاهانه

نویسنده : مهدی عاطفی

این هم از مدیرعامل سال‌های نه چندان دور آبی‌های پایتخت! امیرواعظی آشتیانی آتش به پا می‌کند بدجور! او وقتی پای حرف و حاشیه به میان می‌آید مرد شماره یک است. آشتیانی چندی پیش بعد از اظهار نظر رویانیان مبنی بر خصوصی‌سازی سرخابی‌ها در اردیبهشت سال گذشته، واکنش تندی نشان داد و گفت: «آقایان در پی بازی‌های سیاسی خودشان هستند»! اظهارنظری که با واکنش‌های متعددی رو به رو شد. امیر واعظ آشتیانی در گفت و گو با جیم از مخالفت‌هایش با خصوصی‌سازی در شرایط کنونی می‌گوید...

 این‌که گفته می‌شود باشگاه‌های ورزشی ما باید به سمت خصوصی‌سازی بروند به نظر شما کار درستی است؟

 ببینید خصوصی‌سازی به خودی خود موضوعی پسندیده در دنیای مدرن امروز در همه موارد است که البته لزوم این امر در کشور ما هم مدت زیادی است که احساس می‌شود و قدم‌هایی هم در این‌باره برداشته شده، اما باید با واقعیت‌ها زندگی کرد. باید به این سوال پاسخ داد که آیا خصوصی‌سازی‌هایی که در امر ورزش انجام شده کافی بوده یا نه؟ موفق بوده یا نه؟

 خود شما فکر می‌کنید موفق بود یا نه؟

 به طور قطع اگر بخواهیم صادقانه به این سوال پاسخ دهیم باید بگوییم که در بسیاری از این موارد شکست تنها حاصلی بوده که به دست آمده و چیزی غیر از این عاید ورزش ما و به خصوص فوتبال ما نشده است.

 شاهد مثالی هم برای این صحبت‌تان دارید؟

 قصد ندارم خیلی راه دوری بروم؛ شما به پاس همدان نگاه کنید و ببینید این تیم در حال حاضر چه شرایطی دارد. پاس که روزگاری قطب سوم فوتبال تهران بود و زیر نظر نیروی انتظامی هم فعالیت می‌کرد بعد از خصوصی شدنش در لیگ برتر نتایج خیلی ضعیفی گرفت، به‌طوری که راهی لیگ دسته اول شد و هنوز نتوانسته به لیگ برتر بازگردد. خب این تیم یکی از تیم‌هایی بود که به دلیل خصوصی‌سازی ضربات بدی خورد. از این نمونه‌ها در ورزش و به ویژه فوتبال ایران کم نیست. قصد ندارم به استیل‌آذین به عنوان تیمی متمول و خصوصی اشاره کنم و این‌که این تیم الان کجای فوتبال ماست و تنها به ذکر این نکته بسنده می‌کنم که خصوصی‌سازی در ورزش و به‌طور خاص فوتبال ما راه درستی را در پیش نگرفته و اگر این رویه‌های اشتباه را اصلاح نکنیم، چه بسا کار از اینی که هست بدتر هم می‌شود و تیم‌های قدرتمند دیگری هم به ورطه سقوط کشیده می‌شوند؛ درست مثل همان اتفاقی که برای تیمی ریشه‌دار مثل استقلال اهواز افتاد.

 پیشنهاد شما برای این‌که در خصوصی‌سازی راه درست را برویم، چیست؟

 بیایید یک‌بار هم که شده به این موضوع از نگاه دیگری بنگریم. از طرف یک سازمان به کسی خودرو داده می‌شود با این شرط که خودرو برای ما و شما روی آن فقط کار کنید. آن فرد چون می‌داند این خودرو برای او نیست خیلی بی‌توجه رانندگی می‌کند و شاید آن را داخل هر چاله‌ای هم بیندازد بی آن‌که دلش برای این ماشین بسوزد. شاید حق را باید به او داد؛ اتومبیل برای او نیست که دلش برای آن بسوزد! درست مثل باشگاه‌های کاملا دولتی ما که مدیرانش دلسوزی برای این تیم‌ها ندارند و هر مدیر تیمش را با انبوهی از بدهی به مدیر بعدی می‌سپارد. حالا در نظر بگیرید که شرکتی به فردی اتومبیلی می‌دهد و می‌گوید این اتومبیل برای تو، اما برای ما کار کن. خب این آدم می‌گوید چرا خودرو برای من باشد و برای این‌ها کار کنم؟! حالا که خودرو برای خودم است برای خودم کار می‌کنم و هر کاری که دوست داشته باشم روی آن انجام می‌دهم. دقیقا مشابه این کار را استیل‌آذین 2 سال پیش در لیگ برتر انجام داد. تیم کاملا خصوصی تهرانی بعد از این‌که مقابل پرسپولیس بازی را واگذار کرد و سقوطش به لیگ دسته اول حتمی شد با دستور مدیرانش از ادامه بازی‌های لیگ برتر کنار کشید که البته با وساطت مدیران فوتبال استیل‌آذین تا پایان مسابقات در فوتبال باقی ماند. موضوع اما همین جاست؛ باید یاد بگیریم که به این فرد فرضی بگوییم که تو بر روی ماشینی که ما به تو می‌دهیم کار کن و بعد از مثلا 3 سال این خودرو برای تو می‌شود. این شخص قطعا برای این‌که می‌داند بعد از 3 سال خودرو برای خودش می‌شود مطمئنا با دل و جان از این خودرو حفاظت می‌کند چون می‌داند این وسیله نقلیه قرار است برای او باشد.

 یعنی شما با خصوصی‌سازی با روش اجاره به شرط تملیک موافقید؟

 من در این‌باره تصمیم‌گیرنده نیستم، اما این‌ها را گفتم تا مثالی باشد بر این‌که خصوصی‌سازی در فوتبال ما اشتباه انجام می‌شود و باید به مدیران باشگاه‌ها که متقاضی مالکیت هستند بگوییم بر روی باشگاه‌ها کار کنند و بعد از مدتی این باشگاه‌ها برای آن‌ها می‌شود، تا هم از این راه از هدر رفتن بیت‌المال جلوگیری کنیم و هم باشگاه‌هایی داشته باشیم که با تفکر حرفه‌ای اداره می‌شوند.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
برگزیدن یک موقعیت شغلی متفاوت

عشق و زندگی در نقطه‏ صفر مرزی

٩٦/٠٤/٠١
تلگجیم

تلگجیم 491

٩٦/٠٤/٠١
برگزیده سایت

سه راهکار تضمین شده برای کوتاه‌ نویسی!

٩٦/٠٤/٠١
هر سال احسان علیخانی در ماه عسل یادمان می‌اندازد که بعضی‌ها عجیب دوست دارند مشکلات زندگی‌شان را در بوق

کی از همه بدبخت ‌تره؟!

٩٦/٠٤/٠١
شاخ هفته

کاش حوصله شان سر برود

٩٦/٠٤/٠١
معرفی تلگرام‌های غیررسمی و پاسخ به این سـوال که آیا آن‌ها قابل اعتمادند؟

تلگرام‌ های فارسی!

٩٦/٠٤/٠١
پایان‌نامه

به دولت کمک کنید!

٩٦/٠٤/٠١
چهره هفته

من هم یک خمار هستم!

٩٦/٠٤/٠١

نگاهی به رایج‌ ترین موقعیت‌ هایی که یکهویی بیچاره‌ ترین می‌شویم!

٩٦/٠٤/٠١
ناصرخان آکتور سینما

حكمت همه و هيچى!

٩٦/٠٤/٠١
جانونی

قصه شیخ بهایی و اختراع نان سنگک!

٩٦/٠٤/٠١
جارچی

جارچی 491

٩٦/٠٤/٠١
فتوچاپ

فتوچاپ 491

٩٦/٠٤/٠١
حکایت هفته

اندر حکایت دزدیده شدن شمشیر نادرشاه و مریدان

٩٦/٠٤/٠١
دات کام

کلاس ترک اعتیاد اسمارت فون‌ها

٩٦/٠٤/٠١
مینیمال

قحطی پوشک در ﺍﺳﺮﺍﺋﯿﻞ!

٩٦/٠٤/٠١

پاسخ به یک سوال مهم آیا تیم‌های ایرانی می‌توانند سیاست بایرن را در نقل و انتقالات دنبال کنند؟

٩٦/٠٤/٠١
گپ وگفتی با «پیمان خاکسار»، مترجمی که در بازار کساد نشر کارهایش با استقبال مواجه می‌شود

از تدوین «شیار ۱۴۳» تا ترجمه «جزء از کل»

٩٦/٠٤/٠١
کافه جهان نما

سوئد، اینجا همه چیز سرجای خودش است

٩٦/٠٤/٠١
شگرد خفن

Adsl ندارید؟ هات‌اسپات کنید

٩٦/٠٤/٠١
تبلیغات
تبلیغات