خصوصی‌سازی؛ مدیریت هدفمند جای مدیریت نتیجه‌گرا
امیر عابدینی به عنوان یک موافق می‌آید پای میز گفت و گو با جیم

خصوصی‌سازی؛ مدیریت هدفمند جای مدیریت نتیجه‌گرا

نویسنده : مجتبی نور علی

مدیرعامل جنجالی سال‌های نه چندان دور سرخ‌های پایتخت بعد از قبول مدیرعاملی داماش گیلان باز در حاشیه و جنجال حرف اول را می‌زد. امیر عابدینی نامی آشنای برای فوتبال ایران است که خیلی‌ها او را از نام‌های بزرگ فوتبال ایران می‌دانند و حرف او برای آن‌ها خریدار دارد. به سراغ امیر عابدینی که یکی از موافقان خصوصی‌سازی باشگاه‌های سرخابی است رفتیم تا علت را جویا شویم. امیر عابدینی از نظرات مثبت خود درباره این خصوصی‌سازی دفاع می‌کند...

 به عنوان کسی که سال‌ها در فوتبال هستید نظرتان درباره خصوصی‌سازی در فوتبال ایران چیست؟

 صنعت فوتبال در این سال‌ها توانسته خود را به عنوان یکی از منابع درآمد عظیم در سطح دنیا مطرح کند و بی‌جهت نبوده که شیخ‌های عربی به دنبال سرمایه‌گذاری در این ورزش افتاده‌اند. اما زمانی که در فوتبال ایران اسم خصوصی به میان می‌آید، ناخودآگاه ذهن‌ها به سمت تیم‌هایی می‌رود که بعد از خصوصی شدن نه تنها از نام آن‌ها چیزی در فوتبال باقی نمانده، بلکه سرمایه‌گذاران را از هزینه کردن در آن پشیمان کرده است.

 فکر می‌کنید این ذهنیت اشتباه از کجا نشات می‌گیرد؟

 باید در پی این باشیم که بدانیم مشکل کار در چه چیزی است که باعث می‌شود در آن سوی میدان تیم‌های اروپایی به دنبال جذب سرمایه و سرمایه‌گذار باشند و در این سمت کسی جرات ورود به این صنعت را نداشته باشد. همه از فوتبال به عنوان یک صنعت نام می‌برند، صنعتی که می‌تواند پول و شهرت و در کنار آن امنیت را به تنهایی به بدنه قشر علاقه‌مند به آن جذب کند. اما...

 مدت زیادی است که داستان خصوصی‌سازی ورزش و به خصوص فوتبال در ایران شنیده می‌شود که بیشتر از همه، صحبت در خصوص استقلال و پرسپولیس وجود دارد. فکر می‌کنید این اتفاق می‌افتد؟

 سال‌هاست زمزمه خصوصی‌سازی دو باشگاه سرخابی فوتبال ایران شنیده می‌شود. زمزمه ای که اگر به مرحله اجرایی در بیاید می‌تواند انقلابی عظیمی در ورزش و فوتبال ایران به وجود بیاورد. این دو تیم متصل به بدنه دولت و وزارت ورزش که سالیانه بخش عمده منابع مالی خود را از این وزارت دریافت می‌کند، جاذبه‌هایی دارند که می‌توانند هر سرمایه‌گذاری را به سمت خود جذب کنند.

 فکر می‌کنید چه جاذبه‌ای می‌تواند این دو باشگاه را در خصوصی شدن همراهی کند؟

 مهم‌ترین جاذبه این دو باشگاه حمایت‌های مردمی است. چیزی که در بیشتر کشورهای صاحب نام فوتبال به عنوان یکی از مولفه‌های جذب بازیکن به حساب می‌آید. این دو تیم با محبوبیتی که بین اهالی ورزش دارند بیشترین سهم توجهات را به خود جلب کرده‌اند. خصوصی‌سازی این دو باشگاه می‌تواند علاوه بر مدیریت هزینه در این دو باشگاه، آن‌ها را از نظر سوددهی هم به میزان قابل توجهی به سمت شاخص مورد نظر بورس پیش ببرد. در صورت خصوصی‌سازی این دو باشگاه صدا و سیما به عنوان بزرگترین بخش تامین هزینه‌های این دو باشگاه می‌تواند سهم پخش برنامه‌ها و بازی‌های این دو باشگاه را برعهده داشته باشد و در صورت عملی شدن، آن‌ها از دریافت کمک‌های دولتی معاف خواهند بود.

 البته شاید ثبات مدیریتی هم در این زمینه نقش داشته باشد...

 قبول دارم. یکی دیگر از موهبت‌هایی که خصوصی‌سازی می‌تواند به باشگاه‌ها کمک کند ثبات مدیریتی است. در صورت اجرایی شدن این اتفاق باشگاه‌ها می‌توانند با یک مدیریت با ثبات به سمت برنامه‌های مورد نظر خود بروند. یکی از نقص‌هایی که این روزها در راس باشگاه‌ها به چشم می‌خورد این است که مدیریت در باشگاه‌های ما تعریف خاصی نشده است. مدیران باشگاه‌ها بیشتر به عنوان مدیران هزینه پا به باشگاه‌ها می‌گذارند و اگر شانس بیاورند بعد از یک فصل هزینه کردن جای خود را به فرد دیگری می‌دهند و این چرخه ادامه پیدا می‌کند، اما در صورت خصوصی‌سازی باشگاه‌ها با یک هیئت مدیره هدفمند و با برنامه به سمت برنامه‌های تدوین شده خود می‌روند. مدیریت نتیجه، جای خود را به مدیریت برنامه می‌دهد و مدیر یک باشگاه می‌تواند با اجرا کردن برنامه‌های خود شاکله باشگاه را بسازد. چیزی که در حال حاضر به هیچ وجه دیده نمی‌شود و مدیران برای نگه داشتن صندلی خود مجبورند بیشتر از این که وقت خود را برای زیر ساخت‌های باشگاه قرار دهند روی نتیجه‌گیری تمرکز می‌کنند.

 صحبت‌های جالبی مطرح شد اما با این حساب می‌توان به خصوصی‌سازی این دو باشگاه امیدوار بود؟

 با همه این تفاسیر خصوصی‌سازی در ورزش ایران با توجه به این‌که همه ارکان توسط دولت اداره می‌شود،‌ باید دید چه برنامه‌ای برای خصوصی‌سازی باشگاه‌ها در نظر گرفته خواهد شد. آیا دولت با توجه به فشارهای اقتصادی اخیر باز هم حاضر خواهد بود در ورزش هزینه کند یا اتفاق دیگری رخ خواهد داد.

 

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
بالاخره سر و کله لیست بهترین بازیکنان فیفا 18 پیدا شد

ترین های فیفا

٩٦/٠٦/٣٠
بررسی سیر گوشی های اپل و تغییراتی که این سال ها آیفون به خود دیده است

#IPHONE

٩٦/٠٦/٣٠
نگاهی به سینمای نیجریه که دومین تولید کننده پرکار صنعت فیلم جهان است

نالیوود؛ غول ناشناخته

٩٦/٠٦/٣٠
درباره اول مهر دوست نداشتنی که هنوز هم حس بدش دست از سر خیلی از ما بر نداشته است

باز آمد بوی ماه مدرسه ... مرسی اَه!

٩٦/٠٦/٣٠
به بهانه سالروز آغاز جنگ تحمیلی و حال و هوای این روزهای مدافعان حرم

این جا برای از تو نوشتن هم کم است

٩٦/٠٦/٣٠
مینیمال

پاییز از وقتی دیگه مدرسه نرفتیم قشنگ شد

٩٦/٠٦/٣٠
نگاهی به زندگی ستاره‌هایی که سواد آکادمیک نداشتند

تحصیل نکرده های باهنر!

٩٦/٠٦/٣٠
فتوچاپ

فتوچاپ 504

٩٦/٠٦/٣٠
چهره هفته

اتفاقات ویژه استقلال

٩٦/٠٦/٣٠

آرامش سیال خانه‌داری!

٩٦/٠٦/٣٠
شاخ هفته

عشق اول

٩٦/٠٦/٣٠

اول‌های دوست نداشتنی!

٩٦/٠٦/٣٠
نقدی بر رواج اکران‌های به اصطلاح مردمی در سینماهای کشور

اکران برای مردم یا مردم برای اکران؟

٩٦/٠٦/٣٠
مینی

مینی 504

٩٦/٠٦/٣٠
تلگجیم

تلگجیم 504

٩٦/٠٦/٣٠
جارچی

جارچی 504

٩٦/٠٦/٣٠
آنتن

حس و حال جیمی‌ها در اول مهر!

٩٦/٠٦/٣٠

گذشتن و رفتن پیوسته

٩٦/٠٦/٣٠

... و کل ارض کربلا

٩٦/٠٦/٣٠

راند 90

٩٦/٠٦/٣٠
تبلیغات