مسلمان بله قربان‌گو نمی‌شناسیم
به جای یادداشت

مسلمان بله قربان‌گو نمی‌شناسیم

نویسنده : حامد نادری راد

اسلام دین حرکت و تلاش است؛ دین تکاپوست؛ در همه تعلیماتش جنبش و فعالیت نهفته است؛ برنامه‌هایش جنبش و نشاط دارد، توحیدش، نبوتش، عدالتش، امامتش، معادش، نمازش، روزه‌اش، جهادش، امر به معروف و نهی از منکرش و... و هجرتش نیز حرکت دارد، اصلاً هجرت حرکت زا است.

مسلمان این پا و آن پا نمی‌کند، ما مسلمان سست و بی اراده، خاموش و ساکت؛ راضی به ظلم، بله قربان گوی ظالم نمی‌شناسیم. اگر پیدا شد یا رنجور و دست و پا شکسته است و یا نام مسلمانی به خودش بسته است. بی خود و بی‌جهت که خدا یک عده را جزو قائدین و بازنشستگان قرار نمی‌دهد! مسلمان از تولد تا هنگام مرگ می‌دود، البته نه فقط برای نان و آب و خانه و خودرو و ... برای هدفش، برای هدف عالی و انسانی و خدایی. در این برنامه و حرکت، بازنشستگی معنی ندارد. هر کسی در حد خودش باید حرکت کند، حرکت برای اصلاح جامعه‌ای که سخت نیازمند است. این یک کار همگانی است!

در مسیر حرکت فقط کلاس‌ها عوض می‌شود، یک روز سکوت مبارزه است، یک روز جهاد با اسلحه مبارزه است، یک روز جهاد با قلم و نوشتار است، یک روز با زبان است، یک روز با هم‌دلی است و روزی دیگر با هجرت است...هجرت یعنی رها کردن، رها شدن، ترک همه چیز گفتن، یعنی همه قید و بند‌هایی که پایت را بسته است رها کردن، یعنی مسلمان! اگر زن و فرزند و مالت در مسیر خدا همراه و همگام هستند که هیچ، اگر نه همه را باید رها کنی و بگذاری و بروی!

یک چیزی را ما طوطی‌وار قبول کرده‌ایم که ملیت و مهین و خانواده، اصالت واقعی دارد! این‌ها کجا باید سد راه حرکت شود؟ کسی که این‌ها را مقدس جلوه می‌دهد و مثل یک پتک دایم به سر همه می‌کوبد، یک لحظه فکر کند که تا وقتی ملت و مهین برای انسان مسلمان با ارزش است که درآن احساس غربت نکند، اگر قرار باشد کسی بین مردم کشورش، خانواده‌اش، شهرش آشنا نباشد، همفکر و همراه نباشد، بهتر نیست که خودش هم نباشد؟ دوستی و علاقه و محبت و پدر و مادر و همسر و فرزند اگر برای ا... نباشد، دیگر برای چیست؟ «هر چه نه یاد تو فراموش به/ هر که نه گویای تو خاموش به» 

این حرکت، حرکت در همان راه علی(ع) است؛ همان صراط مستقیم است، همان راهی است که در آن تلاش و کوشش و استقامت حرف اول را می‌زند. آن‌هایی که گفتند پروردگار ما خداست و سپس استقامت کردند (احقاف، آیه 13) نمونه‌های این راهند. در این راه اگر تلاش بی نتیجه بود و شهادت بی اثر، هجرت انتخاب می‌شود. این هجرت گاهی از گناهانت است، گاهی برای حفظ دین است، گاهی برای رهایی از ظلم و حتی گاهی برای بدست آوردن علم است!

نظرات کاربران
کد امنیتی