روزي براي من

روزي براي من

نویسنده :

اين که آدم‌ها، روزها را مي‌سازند يا روزها آدم‌ها را، ماجرايي است شبيه اول مرغ بود يا تخم مرغ! مي‌شود گفت شرافت روزها به آدم‌هايش است، آدم‌هايي که توي اين روزها به دنيا آمده‌اند يا از دنيا رفته‌اند و يا اين روزها به نام‌شان ثبت شده ولي انگار در حال حاضر، اين «روزها» هستند که آدم‌ها را مي‌سازند، به آن‌ها ارزش و اهميت مي‌دهند و براي‌شان جايگاه تعيين مي‌کنند. حالا ما تمام سال منتظريم تا به روز مادر برسيم و ياد مادرمان بيفتيم، روز پدر بشود تا ياد باباي مهربان‌مان باشيم، روز معلم بيايد و به ياد معلم‌هاي قديمي و معلم‌هاي دور و برمان باشيم و روز کارگر هم به ياد حقوق له شده و زير پا مانده قشر کارگر.

حالا اين وسط نمي‌دانيم خودمان کي هستيم و چه روزي به اسم ما مي‌شود و ما چه روزي را مي‌توانيم بزنيم به نام خودمان و اين از آن مشکلات اساسي دنياي جديدمان است، که ممکن است روز دانشجو را به ما تبريک بگويند و روز مهندس را و روز خبرنگار را و چند تا از اين چيزهاي ديگر که ظاهرا هيچ کدام‌شان به ما نمي‌چسبد. اگر خوب دوروبرتان را نگاه کنيد، مي‌بينيد گاهي مجبوريد روز مهندس را به يک منشي تبريک بگوييد، روز کارمند را به يک راننده آژانس، روز معلم را به يک کاسب مغازه‌دار، روز پزشک را به يک بساز و بفروش و از اين موارد که خودتان بهتر مي‌دانيد.

حالا ديگر فقط روزها هستند که بعضي از ما را ياد يک قسمت مهم از زندگي‌مان مي‌اندازد. قسمتي که مربوط است به دوران تحصيلاتمان، تحصيلاتي که قرار بود يک تکه از ما باشد و حالا شده است يک خاطره، يک موضوع نوستالژيک و يک بازي ذهني که هر از چند گاهي مي‌رويم و سراغش را مي‌گيريم، شايد موضوع هنوز خيلي عميق نشده باشد ولي به‌هر حال جدي است و تا چند سال ديگر معلوم نيست چند تاي ديگر از اين موارد را نام ببريم، روزهايي که مال ما نيستند، روزهايي که برمي‌گردند به خاطرات ما، خاطرات چندين سالي که صرفشان کرديم تا شديم آن روز، بعد خودش را رها کرديم و روزش را محکم چسبيديم. انگار روزها هم مثل عناوين و القاب و شاخص‌ها و مقام‌ها فقط اسم هستند و مال ما نيستند. حالا روزها هم يک اسم هستند که مي‌آيند و مي‌روند و تمام مي‌شوند. بعضي‌هاي‌مان داريم مي‌گرديم دنبال يک روز که به نام ما باشد، بعضي‌هاي‌مان داريم روزها را از خودمان مي‌تکانيم و بعضي‌هاي‌مان منتظريم اين روزها از راه برسند تا ما به ياد آدم‌هاي آن روزها بيفتيم.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
محبوب‌ترین اسباب‌بازی سال 2017 که رقیـب بـازی‌های انـدرویدی است!

#fidget_spinner

٩٦/٠٥/٢٦
هشت قسمت از فصل دوم «شهرزاد» پخش شد اما خاطره قبل تکرار نشد!

تو آن عهدی که با من بسته بودی؟

٩٦/٠٥/٢٦
آنتن

بدن‌سازی به سبک جیم!

٩٦/٠٥/٢٦
تلگجیم

تلگجیم499

٩٦/٠٥/٢٦

اندر مصائب خاص بودن!

٩٦/٠٥/٢٦

جوابی که کسی را ناراحت نکند!

٩٦/٠٥/٢٦
ذهن زیبا

ذهن زیبا 499

٩٦/٠٥/٢٦
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و جوانی

٩٦/٠٥/٢٦
مینیمال

‏اندر مزایای تعطیلی روز جمعه

٩٦/٠٥/٢٦
درباره ناکامی بزرگ «اوسین بولت» در آخرین مسابقه زندگی‌اش

خداحافظی تلخ ابرقهرمان!

٩٦/٠٥/٢٦
به بهانه واقعه میرزا اولنگ، موضوع ویژه این‌ هفته دیباچه‌ای است بر درد و غم جانسوز همسایه هم‌خون‌ و فره

از رنج برادر افغانم

٩٦/٠٥/٢٦
شاخ هفته

امتحان کردن هنر نمی‌باشد

٩٦/٠٥/٢٦
ناصرخان آکتور سینما

نکشی ما رو با رکورد‌هات!

٩٦/٠٥/٢٦
آیا اکران «زادبوم»، می‌تواند آغازی برای نمایش فیلم‌هایی که مشکل پروانه نمایش داشتند، باشد

زادبوم، شروع یک پایان؟!

٩٦/٠٥/٢٦

لحظه نبودنش

٩٦/٠٥/٢٦

علی دایی و باز هم گل

٩٦/٠٥/٢٦
پایان‌نامه

خیلی مارمولکی!

٩٦/٠٥/٢٦
شگرد خفن

پسوردتان را پیدا کنید

٩٦/٠٥/٢٦
درباره مالکان ثروتمند فعلی باشگاه‌های اروپایی چه می‌دانید؟

بریز و بپاش آسیایی‌ها در اروپا!

٩٦/٠٥/٢٦
به بـهانه خبر ساخت سه‌گانه‌ای جــــــدید از مجموعه «نابــودگر»

بازگشت نابودگـــر 70 سـاله

٩٦/٠٥/٢٦
تبلیغات