عدالت حلقه فراموش شده سياست‌گذاران ورزش
محرمانه مستقیم

عدالت حلقه فراموش شده سياست‌گذاران ورزش

نویسنده : مازیار حکاک

اگر خواسته باشيم اتفاقات چند هفته اخير ورزش کشور را مرور کنيم، قطعا حادثه ورزشگاه سردار جنگل رشت و در کنار آن افتخار آفريني غرور آميز تيم ملي وزنه‌برداري در صدر اخبار خواهند بود. يکي از جنس ‌بي‌اخلاقي و ناهنجاري آن هم با وجود کميته‌هايي نظير منشور اخلاقي و ديگري از جنس ارزش، اقتدار و غرور ملي؛ قهرماني و نبرد با پولاد سخت با ذکر و توسل به ائمه اطهار عليهم‌السلام. خود اين موضوع به تنهايي و فارغ از هر تحليل کارشناسي دليل مبرهني است براي توجه و سرمايه‌گذاري براي ورزش‌هاي مهجور اما پرافتخاري نظير وزنه‌برداري، موضوعي که هميشه در دست فراموشي بوده است.

درخشش مردان آهنين در پاريس تلنگري است براي توجه هر چه بيشتر به اين رشته ورزشي. مردم که يقينا مي‌دانند اما بعد نيست مسئولان و سياست‌گذاران ورزش بدانند که بودجه ساليانه فدراسيون با عظمتي مانند وزنه‌برداري با اين همه افتخار و قهرماني‌هاي مختلف در عرصه جهاني و المپيک از بودجه يک تيم معمولي با حمايت دولت و سياست‌گذاران ورزش کمتر است. جاي تعجب دارد که با اين تفاوت عملکرد، هنوز که هنوز است سياست ورزش ما حمايت بي‌دريغ و بدون حساب و کتاب از فوتبال است، آن هم به بهانه پر کردن اوقات فراغت تعداد زيادي از جوانان. هر چند در آن عرصه هم در حق همه اجحاف مي‌‎شود الا فوتباليست‌هاي نازنين که با سالي حداقل 400 يا 500 ميليون تومان درآمد نمي‌دانند چه‌طور شادي خود را ابراز کنند.

اين موضوع نه در مورد وزنه‌برداري بلکه در مورد ساير ورزش‌هاي مدال‌آور هم صادق است. رشته‌هايي نظير تکواندو و کشتي هم عليرغم موفقيت‌هاي مختلف هميشه زير سايه سنگين فوتبال بوده‌اند. در عوض فوتبال به دليل برخورداري از مبالغ هنگفت، محلي براي انواع و اقسام پليدي‌‌ها و نا به ساماني‌ها بوده است. نمي‌خواهيم يک طرفه به قاضي برويم اما موفقيت‌هاي فوتبال را که در کنار ساير رشته‌هاي ورزش قرار مي‌دهيم، کفه ترازو بدجوري به نفع فدراسيون‌هاي ديگر سنگيني مي‌کند آن هم در شرايطي که همين ترازو شايد توان مقايسه بودجه فوتبال در يک طرف و ساير ورزش‌ها در طرف ديگر را نداشته باشد.

روزهاي قشنگ ما ايراني‌ها پر است از دليري‌هاي ورزشکاران رشته‌هاي انفرادي؛ تک ستاره‌هايي که با کمترين امکانات خوش درخشيدند و در عرصه‌هاي جهاني و المپيک، پرچم سه رنگ کشورمان را به اهتزاز درآوردند. با اين همه معلوم نيست تا چه زمان فوتبال مي‌خواهد سرمايه‌هاي مادي و معنوي بيت‌المال را ببلعد و سياست توجه و سرمايه‌گذاري در ورزش‌هاي پايه در کشور ما نهادينه نشود.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
نگاهی به « انتقام جویان: جنگ اینفینیتی» به بهانه اکران بزرگترین پروژه سینمایی «مارول»

بزرگترین گردهمایی تاریخ ابرقهرمان‌ها

٩٧/٠٢/٢٧
آنتن

ما هم نازک!

٩٧/٠٢/٢٧
درباره «پلنگ سیاه»، فیلمی که در گیشه‌های دنیا عجیب و غریب می‌فروشد

ابرقهرمان بفروش و نچسب

٩٧/٠٢/٢٧
شاخ هفته

ای تو نگهبان من

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به پرونده قلدری‌های آمریکا در چند قرن اخیر به بهانه خروج ترامپ از برجام که البته اتفاق عجیبی هم نبو

قلدرامپ

٩٧/٠٢/٢٧
درباره درخشش بانوان فوتسالیست ایران در آسیا؛

قهرمانان وطن

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

جامعه‌شناسی تدفین و چیزهای دیگر...

٩٧/٠٢/٢٧
جانونی

تقدیم به جناب خرما... با احترام

٩٧/٠٢/٢٧
راهکارهایی برای تنفسِ جان، به بهانه آمدن ماه رمضان

هوای تازه برای ریه‌های روح خسته

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک ایران، یک صدا

٩٧/٠٢/٢٧

تقریبا هیچ!

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک حقیقت مرگبار

٩٧/٠٢/٢٧
ساختنیجات

جالباسی، از تولید به مصرف

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

دعوت شدگانیم...

٩٧/٠٢/٢٧
گفت‌و‌گو با دروازه‌بان تیم ملی فوتسال بانوان ایران

لژیونر شدن ما خیلی محال است

٩٧/٠٢/٢٧
تا جامِ جهانی

یک ایرانی بین خوش‌تیپ‌ترین بازیکن‌های جام‌جهانی2018

٩٧/٠٢/٢٧
حکایت هفته

اندر حکایت ابن جیم و انبار پر خودروسازان

٩٧/٠٢/٢٧
چهره هفته

شهردار تهران

٩٧/٠٢/٢٧
پایان نامه

لوبیا، گلابی و غوطه‌ای که نخورد!

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

من از شما می‌پرسم: آیا مشکل ما این است؟

٩٧/٠٢/٢٧