تحقیق های ناتمام
محرمانه مستقیم

تحقیق های ناتمام

نویسنده : صدیقه سادات بهشتی

وقتي بچه مدرسه‌اي بوديم، يکي از مهم‌ترين دغدغه‌هاي زندگي‌مان بعد از امتحان کنکور، تحقيق‌هاي رنگ و وارنگي بود که قرار بود براي درس‌هاي مختلف به معلم‌هاي مختلف‌مان تحويل بدهيم، تحقيق‌هايي که يک جايي از سال تحصيلي براي کسب يکي-دو نمره شروع مي‌شد و جايي هم به سرانجام مي‌رسيد و تهش با يک سر و شکل زيبا تحويل معلم محترم داده مي‌شد. بيشتر تحقيق‌هاي دوران مدرسه حتما با يک زندگي‌نامه از يک شاعر، نويسنده، دانشمند يا آدم سياسي سر و تهش هم مي‌آمد. مهم اين بود که ما يکي دو ساعتي از مجموع ساعت‌هاي خالي هفته‌مان را دنبال اين موضوع گشته باشيم و احيانا سري هم به کتابخانه‌اي زده باشيم، تازه اين در حالت خيلي خوبش بود، يعني وقتي که ما جزو بچه‌هاي کاردرست مدرسه بوديم که اهل کار هستيم نه دودر کردن تحقيق‌ها، چون در غير اين صورت با يک گشت‌زني در بين اهالي سال بالايي فاميل يا بچه‌هاي از آب و گل گذشته مدرسه مي‌توانستيم چند تايي تحقيق خوب و اساسي پيدا کنيم که اتفاقا نمره خوبي را هم نصيب صاحبان‌شان کرده بودند و براي‌شان آمد داشتند، آن وقت بود که با عوض کردن اسم نويسنده و به قول خودمان محقق، آن را به نام خودمان سند مي‌زديم و مي‌شديم محقق يک تحقيق! آن هم چه تحقيقي! توي اين ماجراها اوضاع يک عده حسابي روبه‌راه بود، کساني که خواهر و برادر بزرگ‌تر از خودشان داشتند که يک دور همه اين راه‌ها را رفته بودند، اصلا هم فرقي نمي‌کرد که اين خواهر و برادر بزرگ‌تر چند سال از تحصيل‌شان در اين مقطع گذشته بود، چون به هر حال تحقيق‌ها هميشه همان‌هايي بودند که از ده سال پيش به اين طرف توسط دانش‌آموزان جمع‌آوري شده بودند! انگار که هر چه سال‌ها مي‌گذشت هيچ تأثير عميقي روي تحقيقات گذاشته نمي‌شد و با همان شکل و شمايل به نسل‌هاي بعدي مي‌رسيدند، اين بود که از همان سال‌ها فهميديم تحقيق معني خاصي ندارد و اصلش يعني جمع‌آوري چيزهايي که يک بار جمع شده‌اند.

هنوز هم گاهي با خودم فکر مي کنم نوشتن تحقيق توي سال‌هاي مدرسه معني محقق شدن را از آدم مي‌گيرد، وقتي تو طعم تنبلي و تقليد را مي‌چشي ديگر به اين فکر نمي‌کني که از اين راه مي‌شود به چيزهاي جديد دست پيدا کرد، وقتي طعم گس کپي زير دندانت مزه کرد ديگر فايده ندارد که روزهايي را هم به اسم تحقيق و پژوهش سند بزنيم تا ملت‌مان و دانش‌آموزان و دانش‌جويان‌مان محقق بشوند. اين طعم حالا جور ديگري به ما چشانده مي‌شود ولي به هر حال پايه و بنيادش همان سال‌هاي مدرسه ساخته شد.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
برگزیده سایت

ساده نویسی یا محاوره نویسی؟

٩٥/١٠/٢٩
کافه جهان نما

هلند، گل سرسبد اروپا

٩٥/١٠/٣٠
شاخ هفته

دندان‌های نا اهل

٩٥/١٠/٣٠
مینی‌ها

مینی ترفند 471

٩٥/١٠/٣٠
جارچی

فتوچاپ 471

٩٥/١٠/٢٩
جارچی

تلگجیم 471

٩٥/١٠/٣٠
روایت‏هایی ازآداب زندگی با پوششی به نام چادر

شیک، به روز، با وقار... چتدری

٩٥/١٠/٣٠
پوپولیسم در فوتبال ما چه تفاوتی با فوتبال جهان دارد؟

محبوبیت یعنی دو هیچ از بقیه جلوتری!

٩٥/١٠/٣٠
جارچی

سرکار خانم رئیس جمهور

٩٥/١٠/٣٠
جارچی

اندر باب مریدان و دستگیری ع.ز

٩٥/١٠/٣٠
شوخی با پریسلی، تعطیل کردن فارسی1، نامه به پوتین و دیگر شاهکارهای حسام نواب صفوی

#آقای_یقه

٩٥/١٠/٣٠
ناصرخان آکتور سینما

كلا بستگى داره!

٩٥/١٠/٣٠
آنتن

خواب کم و لگد قوی

٩٥/١٠/٣٠
چهره هفته

هر برگی که محیط زیست نمی شود!

٩٥/١٠/٣٠
جارچی

پهنای باند فراخ می شود

٩٥/١٠/٣٠
جارچی

همه اش زیر سر کارمندان است

٩٥/١٠/٣٠
پوپولیست کیست و چرا در جامعه ما جواب می‌گیرد حتی در ورزش؟!

حکمت پوپولیست پروری

٩٥/١٠/٣٠
پوپولیست پرتغالی

پوپولیست پرتغالی، کارلوس کی روش

٩٥/١٠/٣٠
مروری بر تکرار ملال آور موضوع قصاص در آثار سینمایی کشورمان

نکشی مارو!؟

٩٥/١٠/٣٠
پایان‌نامه

مصوبه‌ای برای بابای بچه!

٩٥/١٠/٣٠
تبلیغات
تبلیغات