فیلمی که بی خود و بی جهت دوست داشتنی است
روی پرده

فیلمی که بی خود و بی جهت دوست داشتنی است

نویسنده : سید مصطفی صابری

نام فیلم: بی‌خود و بی‌جهت، کارگردان: عبدالرضا کاهانی، بازیگران: رضا عطاران، پانته‌آ بهرام، نگار جواهریان، احمد مهران‌فر و... خلاصه داستان: محسن و مژگان با بازی عطاران و بهرام خانه‌ای خریدند که به دلایلی صاحبخانه از تحویل همه اتاق‌های آن خودداری می‌کند، الهه و فرهاد هم اصرار دارند در حالی که هنوز اسباب‌های محسن و مژگان از خانه قبلی‌شان کاملاً تخلیه نشده ظرف یک روز وسایل خود را در همان منزل بچینند تا چند ساعت دیگر جشن عروسی خود را برگزار کنند اما...

 

 درباره کارگردان/ پخته‌تر از همیشه

کاهانی فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان و تهیه کننده «بی‌خود و بی‌جهت» فیلمسازی را با اثری غیرمتعارف به نام «آدم» شروع کرد که مجوز اکران نگرفت و در شبکه نمایش خانگی هم مورد استقبال مواجه نشد. بعد از آن یک اثر تلخ به نام «بیست» را ساخت که از داستان و بازی‌های خوبی بهره می‌برد، شاید بیست کاهانی آخرین بازی دلنشین پرستویی در حافظه بسیاری از ما باشد. کاهانی در گام بعدی به سراغ ساخت «هیچ» با داستانی خاص رفت که روایت زندگی مردی بود که از خانه رانده می‌شود و بعد از مدتی به خاطر آن‌که بدنش کلیه اضافی تولید می‌کند مورد سوءاستفاده خانواده قرار می‌گیرد. «هیچ» به دلایل مختلف از جمله نگاه خاصش به آدم‌ها مورد ممیزی‌های قرار گرفت، کاهانی همین‌طور به آزمون وخطا برای پیدا کردن فرم مورد علاقه‌اش در سینما ادامه داد تا «اسب حیوان نجیبی است» را ساخت، فیلمی که مخاطب خاص و بدنه سینما را توامان همراه کرد و به «بی‌خود و بی‌جهت» رسید، طنزی تلخ که این‌روزها با حواشی فراوانی در حال اکران است.

 درباره فیلم/ واقعی‌ترین فیلم کاهانی

به نسبت دیگر آثار کاهانی، «بی‌خود و بی‌جهت» اگر کامل‌ترین نباشد حتماً واقعی‌ترین و ملموس‌ترین هست، حتی «بیست» هم این‌قدر به زندگی آدم‌ها نزدیک نبود و قابلیت همراهی مخاطب را نداشت، دیگر آثار کاهانی هم که رسماً چندان روایت رئال نداشتند و هرکدام در بستری خاص شکل می‌گرفت. در بی‌خودوبی‌جهت، کاهانی به زندگی آدم‌ها نزدیک می‌شود و با روایت چند ساعت از زندگی آن‌ها، به شخصیت‌های‌شان نقب می‌زند، هر چند شاید شکل‌گیری همان موقعیت‌های خاص در چند ساعت، خیلی نادر و غیرممکن به نظر برسد اما واقعی است. این فیلم شیرینی «اسب حیوان نجیبی است» یا «هیچ» را ندارد اما در مقیاسی دیگر شیرین است و طنزی از جنس «بی‌پولی» یا آثار تلویزیونی «عطاران» دارد. 

 دلایلی که فیلم را دوست خواهید داشت

بازی‌های فیلم چشم‌نواز است؛ به‌خصوص بازی متفاوت عطاران که از قالب مردهای خِنگ و دست‌وپا چلفتی خارج شده و با صدا و چهره‌اش دردهای محسن را به مخاطب نشان می‌دهد. طراحی صحنه شلوغ، صحنه‌هایی پر از درگیری که با حرکات پر انرژی دوربین همراه شده و حس تنش را به مخاطب القاء می‌کند از نقاط قوت فیلم است. یک بچه بی‌ادب هم در فیلم حضور دارد که هر وقت داستان افت می‌کند چند حرکت ویژه انجام می‌دهد تا چرت مخاطب بپرد.

 شاید به این دلایل با فیلم حال نکنید

در شخصیت مادر الهه (نگار جواهریان) اغراق زیادی به چشم می‌خورد و با این‌که در چنین فیلم‌های با شخصیت خود، بد و قهرمان مواجه نیستیم اما مادر الهه رسماً یک «بدمن» تمام عیار است که کمی هم از نعمت هوش بی‌بهره است و دلیل اصرارهای دخترش برای برگزاری با عجله عروسی که به ذهن هر کسی خطور می‌کند را نمی‌فهمد. برای آن‌ها هم که از فیلم انتظار یک داستان دقیق دارند باید بگوییم فیلم خط داستانی مشابه سریال‌های سیما ندارد، با یک چالش مواجهیم که چند موقعیت تلخ و طنز مدام حول آن شکل می‌گیرد و پنبه درونیات شخصیت‌ها را می‌زند.

 اما حواشی اثر...

فیلم در شهر قم خیلی ناغافل از اکران خارج شد، تلویزیون هم تیزرهای آن را به جز 2 بار دیگر پخش نکرد، وقفه‌ای هم در صدور مجوز رخ داد که باعث شد کاهانی تهدید کند فیلم را اکران نخواهد کرد، در کنار همه این‌ها، فیلم مثل بسیاری دیگر از آثار این روزهای سینما در فهرست سیاه حوزه هنری هم قرار گرفت. 

 

نظرات کاربران
کد امنیتی