حیف از منوچهر نوذری

حیف از منوچهر نوذری

نویسنده : مریم ضیغمی

7 سال قبل در چنین روزی یعنی 16 آذر 1384 بود که منوچهر نوذری هنرمند محبوب چند نسل از میان ما رفت. نوذری در سال 1304 به دنیا آمد و اولین کسی بود که در جعبه جادویی یعنی تلویزیون کشورمان ظاهر شد. او که از قدیمی‌ترین صداپیشه‌های عرصه سینما و تلویزیون محسوب می‌شد در اجرای برنامه‌های تلویزیونی با «مسابقه هفته»، در سریال‌ها با «کوچه اقاقیا»، در برنامه‌های رادیویی با «صبح جمعه با شما» و در دوبله با فیلم سینمایی خاطره انگیز «3 شنبه‌ها با موری» در ذهن نسل ما ماندگار شده و بماند که نسل‌های دیگر چه خاطرات شیرینی با او دارند. ماندگاری نوذری در مردمی و متواضع بودن او بود. حتماً تقلید مدیری در ساعت خوش را از نوذری و واکنش جالب او را به خاطر دارید، استاد شعری را در پایان برنامه‌‌های «صبح جمعه» با شما می‌‌خواند که بر روی سنگ مزارش هم نقش بسته است: ز حق توفیق خدمت خواستم دل گفت پنهانی، چه توفیقی از این بهتر که خلقی را بخندانی. وظیفه بود در سالروز درگذشت هنرمندی که خاطره‌ها از او داریم اقدامی کرده باشیم برای همین حدود 2 هفته قبل با فرزند ایشان ایرج نوذری تماس گرفتیم تا با او درباره پدر همکلام شویم، ایشان هم از طریق مدیر برنامه‌هایش قول گفت‌وگویی را داد و بعد از چند روز خواستار گفت‌وگویی مکتوب شد، از آن‌جایی که خاطر منوچهر نوذری برای ما عزیز بود این شرط را هم پذیرفتیم و در نهایت یک روز قبل از چاپ جیم و تنها به این بهانه که آقای ایرج نوذری با صدا و سیما گفت‌وگو خواهند داشت دست ما از تهیه یک مطلب درخور شان استاد کوتاه ماند و نگران شدیم مبادا برق دوربین، قول و قرارها را کمرنگ کند و 2 هفته پیگیری و برنامه‌ریزی جمعی را بی‌ارزش کند. واقعیت این است اگر قول ایرج خان نبود و ایشان قرار گفت‌وگو را، وعده ارسال عکس‌های اختصاصی از مرحوم نوذری چند قبضه نکرده بود خود ما آستین‌ها را بالا می‌زدیم و دور از چشم دوربین صدا و سیما و فقط به خاطر استاد مطلبی که حق ایشان باشد را تولید می‌کردیم اما متاسفانه آن‌قدر با تماس‌های بی پاسخ و برخورد سرد مواجه شدیم که فرصتی برای کاری بهتر از این‌که می‌بینید نبود و در این حین ارزش و قدر امثال منوچهر نوذری و علت محبوبیت آن‌ها بیشتر از پیش برای ما روشن شد، بالاخره این‌که هنرمندی نخواهد مصاحبه کند چیز عجیبی نیست اما خُلف وعده، چرا!

نظرات کاربران
کد امنیتی
fanaz
fanaz
٩١/٠٩/٢١
٠
٠
روحش شاد و یادش گرامی...
پربازدیدتریـــن ها
نگاهی به « انتقام جویان: جنگ اینفینیتی» به بهانه اکران بزرگترین پروژه سینمایی «مارول»

بزرگترین گردهمایی تاریخ ابرقهرمان‌ها

٩٧/٠٢/٢٧
آنتن

ما هم نازک!

٩٧/٠٢/٢٧
شاخ هفته

ای تو نگهبان من

٩٧/٠٢/٢٧
درباره «پلنگ سیاه»، فیلمی که در گیشه‌های دنیا عجیب و غریب می‌فروشد

ابرقهرمان بفروش و نچسب

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به پرونده قلدری‌های آمریکا در چند قرن اخیر به بهانه خروج ترامپ از برجام که البته اتفاق عجیبی هم نبو

قلدرامپ

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

جامعه‌شناسی تدفین و چیزهای دیگر...

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک حقیقت مرگبار

٩٧/٠٢/٢٧
درباره درخشش بانوان فوتسالیست ایران در آسیا؛

قهرمانان وطن

٩٧/٠٢/٢٧
جانونی

تقدیم به جناب خرما... با احترام

٩٧/٠٢/٢٧
راهکارهایی برای تنفسِ جان، به بهانه آمدن ماه رمضان

هوای تازه برای ریه‌های روح خسته

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک ایران، یک صدا

٩٧/٠٢/٢٧

تقریبا هیچ!

٩٧/٠٢/٢٧
گفت‌و‌گو با دروازه‌بان تیم ملی فوتسال بانوان ایران

لژیونر شدن ما خیلی محال است

٩٧/٠٢/٢٧
ساختنیجات

جالباسی، از تولید به مصرف

٩٧/٠٢/٢٧
پایان نامه

لوبیا، گلابی و غوطه‌ای که نخورد!

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

دعوت شدگانیم...

٩٧/٠٢/٢٧
تا جامِ جهانی

یک ایرانی بین خوش‌تیپ‌ترین بازیکن‌های جام‌جهانی2018

٩٧/٠٢/٢٧
مینیمال

مینیمال 535

٩٧/٠٢/٢٧
حکایت هفته

اندر حکایت ابن جیم و انبار پر خودروسازان

٩٧/٠٢/٢٧
چهره هفته

شهردار تهران

٩٧/٠٢/٢٧