زندگي پيامكي!
یک بررسی جیمی از شیوه‌های نگارش پیامک در میان جوانان

زندگي پيامكي!

نویسنده : مرتضي اخوان

به قول یکی از رفقا زندگی امروزی بوی پیامک گرفته است! جمله‌ای که شاید کمی غلوآمیز باشد اما به واقع حقیقت دارد. کافی است کمی چشم‌هایتان را باز کنید تا در اطراف تان به خوبی با این پدیده منحصر به فرد اجتماعی روبه رو شوید. این که «پیامک» یا همان «sms» دقیقا از کی و کجا باب شد، یا اولین پیامک را چه کسی ارسال کرد، چی نوشت و به کی فرستاد، پدرش کیست و مادرش کیست اصلا موضوع گزارش ما نیست!! در این گزارش بروبچه‌های سرویس گزارش جیم تصمیم گرفته‌اند تا طی یک روند پیچیده شبیه تهیه کباب کوبیده، شیوه‌های نگارش پیامک در میان نسل جوان را بررسی کنند. لطفا ما را تا پایان این گزارش همراهی کنید.

«پیامک» به زبان مادری

این که هر کجای کره خاکی باشید و باز هم زبان مادری‌تان را فراموش نکنید از آن قبیل مرام‌هایی است که باریکلا دارد. قدیم‌ترها - شاید یک دهه قبل- آن گروه از مردمی که تلفن همراه داشتند سعی می‌کردند پیامک‌شان را به زبان مادری یعنی «فارسی» ارسال کنند. البته اگر تلفن همراه‌شان این قابلیت را داشت. اتفاقی که به ادعای اپراتورهای تلفن همراه هزینه ارسال پیامک را کاهش می‌داد. ادعایی که خیلی‌ها را وسوسه می‌کرد پیامک زدن با زبان مادری را تجربه کنند و در این میان آمار و ارقام منتشر شده در مقالات علمی پژوهشی نشان می‌داد بیشتر افراد در نگارش متون پیامکی خود زبان معیار را در دستور کار داشتند و کمتر از زبان محاوره استفاده می‌کردند. اما رفته رفته اوضاع تغییر کرد و عده‌ای برای آن که کلاس خودشان را به رخ دیگری بکشند...

«پیامک» به زبان اجنبی

بعدترها عده‌ای برای آن که کلاس خود را به رخ دیگری بکشند پیامک زدن به زبان انگلیسی را مد کردند. شیوه‌ای که اگر چه روند‌اش دشوارتر از روند تهیه کباب کوبیده بود اما خیلی سریع میان نسل جوان باب شد. تا جایی که حتی برخی از افراد که نمره درس زبان انگلیسی‌شان در مدرسه و دانشگاه زیر خط فقر بود در پیامک‌های‌شان از کلماتی چون: Thank، Love و small بهره می‌بردند. کلماتی که وقتی دست و پا شکسته کنار هم چیده می‌شدند به سختی مفهومی از آن درک می‌شد. نگارشی که بدعتی تازه در زندگی پیامکی آدم‌ها بنیان کرده بود.

«پیامک» به زبان بی زبانی!

یک نوع دیگرش هم این است دیگر! این که به زبان بی‌زبانی پیامک بدهید. شنیده‌اید از قدیم گفته اند: «بچه به زبان بی‌زبانی می‌خواست بهت بفهمونه ازت خوشش میاد!» این ماجرا هم حکایت همین سخن است. برخی افراد برای آن که در نگارش پیامک به زبان انگلیسی مشکل دارند، زبان بین‌المللی «فینگلیش»(!) را پدید آوردند. زبانی که حرف اول و آخرش این است که برادر و خواهر من اگر زبان سرت نمی‌شود، همان طور که فارسی می‌گویید از حروف انگلیسی برای نگارش بهره بگیرید. مثلا اگر می‌خواهید بنویسید: «خسته شدم» در نمایشگر تلفن همراه تان تایپ کنید: Khaste shodam! این بود که تعداد بسیار زیادی از جوانان سرزمین کهن تصمیم گرفتند در نگارش پیامک از شیوه نسبتا با کلاس «فینگلیش» بهره گیرند. 


«پیامک» به زبان‌های جدید

اما امروزه روز نبوغ جوانان در حد تیم ملی، بوندس لیگایی شده است. رواج روزافزون شیوه‌های نگارش پیامک تا جایی پیش رفته است که هر روز خوانش پیامک دوستان مبتکرمان سخت‌تر می‌شود و گاهی این سرور پیامکی جیم خودمان هم هنگ می‌کند و نمی‌توانیم بفهمیم محتوای پیامک‌های رسیده چیست. یکی از شیوه‌های جدیدی که بر تلفن‌های همراه سایه انداخته است، شیوه «فینگلیش اختصاری» است. در این شیوه شما به جای آن که به فینگلیش بنویسید: بی تو هرگز... Bi to hargez، می‌نویسید: B2 hargez! توجه کنید که «بی‌تو» به طرز ماهرانه‌ای مختصر شد. این شیوه شاید برای اولین بار توسط «تنبلان» ابداع شده باشد. افرادی که حوصله‌شان نمی‌آید متن را به طور کامل فینگلیش بنویسند و از هر شیوه‌ای برای سریع‌تر به اتمام رساندن روند نوشتن پیامک بهره می‌گرفتند. البته برخی گمانه‌ها و روایات هم این است که این شیوه نگارش توسط برخی افراد «خسیس» خلق شده است. چرا که این شیوه نگارشی تا حد زیادی هزینه‌های فرد را پایین می‌آورد. به هر تقدیر به نظر می‌رسد همان طور که ذکر شد شیوه‌های نگارش پیامک در عصر حاضر میان جوانان درست به تعداد راه‌های شوسه و آسفالته زیاد است! اتفاق محیرالعقولی که باید کنکاش‌ها در باب آن صورت بگیرد تا آثار آن را بر جامعه جوان و زبان معیار دریابیم. شما می‌توانید برای اطلاع بیشتر دوستان‌تان از شیوه‌های نگارشی پیامک در میان نسل‌های بعدی، به سایت جیم به آدرس Jeem.ir مراجعه کنید و در بخش «انجمن جیم» این مسئله را به بحث بنشینید. منتظرتان هستیم...

نظرات کاربران
کد امنیتی