آزادي را جهنم كنيد!
منوی پیشنهادی جیم برای حضور در استادیوم آزادی و تماشای دیدار ایران - ازبکستان

آزادي را جهنم كنيد!

نویسنده : مرتضي اخوان -مجيد حسين زاده

هفته آینده، روز چهارشنبه استادیوم آزادی تهران به انفجاری 120 هزار نفری نیاز دارد! ملی‌پوشان تیم ملی فوتبال کشورمان که حالا بعد از پیروزی ارزشمند مقابل کره‌جنوبی در چارچوب مقدماتی جام‌جهانی 2014 برزیل، آماده نبرد با ازبک‌ها هستند به خوبی می‌دانند پیروزی در این بازی یعنی پیمودن 80 درصدی راه صعود به جام‌جهانی فوتبال. اما مهم‌تر از آن هواداران فوتبال در کشورمان هستند که به عنوان یار دوازدهم به خوبی می‌دانند موفقیت در برابر ازبک‌ها نیاز به یک محرک قوی به نام «حضور 120 هزار نفره» نیاز دارد. حضوری که در دیدار با کره‌جنوبی کارساز بود و ارمغانش برتری باشکوه مقابل قدرت بلامنازع فوتبال آسیا بود. در این شماره تصمیم داریم بسته‌ای پیشنهادی از «شیوه حضور در استادیوم آزادی» و تشویق تیم ملی فوتبال کشورمان را مقابل شما خوانندگان عزیز بگذاریم تا بلکم مشتاق شوید به آزادی سفر کنید و استادیوم یکصد و 20 هزار نفره را به جهنمی برای ازبک‌ها تبدیل کنید. با ما همراه باشید...

چطور هوادار شویم؟


هواداری به سبک ایرانی

لازم نیست هنوز جفت پاهای‌تان را از خانه بیرون نگذاشته‌اید، آن‌چنان به ظاهر خودتان برسید که همه بفهمند شما در حال رفتن به استادیوم آزادی هستید! بهتر است شما هم به همان حرف قدیمی‌ها که می‌گویند «استادیوم بیا، خودش هوادارت می‌کنه(!)» گوش دهید. هنوز وارد استادیوم نشده‌اید، می‌بینید که در جلوی درهای استادیوم دست‌فروشانی هستند که همه‌جور مواد لازم برای این‌که شما را تبدیل به یک هوادار 2 آتیشه کنند، دارند. از پرچم و کلاه تیم محبوب‌تان گرفته تا رنگ‌های مختلف گواش، برای این‌که رنگ یا پرچم تیم محبوب‌تان را بر روی صورت شما نقاشی کنند. حالا که هوادار شدید یادتان نرود هوادار، اساسا با این چیزها هوادار نمی‌شود، اخلاق و حمایت از تیم محبوب‌تان تا دقیقه 90 است که شما را هوادار واقعی تیم‌تان می‌کند (این هم یک نصیحت جیمی)!

از چه مسیری به استادیوم برویم؟

100 راه و یک استادیوم 

خیلی ساده است که در عصر فناوری برای رسیدن به استادیوم آزادی از هر کجای تهران (البته ما فرض بر این گرفته‌ایم که هواداران شهرستانی خودشان را به پایتخت رسانده‌اند) می‌توانید از وسایل حمل و نقل عمومی و خصوصی استفاده کنید. حالا بستگی به این دارد که چقدر مایه تیله یا همان پول داشته باشید! استادیوم آزادی در شرقی و غربی دارد که ما پیشنهاد می‌کنیم اگر می‌خوانید ورودی رویایی the azadi sport complex را از نزدیک تماشا کنید از در شرقی وارد شوید . اتوبوس و بی‌آرتی از همه جای تهران شما را به میدان آزادی می‌آورد و از آن‌جا مینی‌بوس‌ها داد می‌زنند: «استادیوم... استادیوم...» آن‌وقت است که شما می‌توانید خودتان را از پنجره باز مینی‌بوس با شمایل هواداری داخل بیندازید و یک راست تا جلوی در بروید. البته مترو هم گزینه مناسبی است تا خود را به استادیوم آزادی برسانید.

 چی بپوشیم؟

سرما گرما چشیده آزادی می‌داند!

در تابستان که تکلیف‌تان مشخص است و می‌دانید که هرچه کمتر لباس بپوشید، راحت‌تر هستید! اما در زمستان، با این مشکل اساسی که سازمان هواشناسی کشور دارد و نمی‌تواند فقط برای 2 ساعت آب‌‌و‌هوا را کنترل کند(!)، شما مجبورید مقداری لباس گرم با خودتان بردارید. مقداری یعنی آن‌قدر ژاکت و کاپشن نپوشید که وقتی تیم محبوب‌تان گل زد، نتوانید دست‌های خودتان را بالا بیاورید و آن‌قدر هم کم نپوشید که از اول تا آخر بازی بلرزید. این را هم بدانید که یک عده‌ای در ورزشگاه هستند که برای شما بخاری آورده‌اند و اگر در کنار آنان بنشینید، آن‌قدر گرم می‌شوید که بوی گرما هم می‌گیرید! این عده با گل خوردن تیم محبوب‌شان بخاری‌های‌شان را که همان سیگارهای‌شان(!) هست، روشن می‌کنند و تا تیم‌شان بازی را به تساوی نکشاند، زحمت گرم کردن شما و هوا را می‌کشند!

کجا بشینیم؟

هر کجا می‌خواهد دل تنگت نشین!

اگر استادیوم‌رو حرفه‌ای باشید خوب می‌دانید که باید ساعتی به ورزشگاه بروید که سکوهای رو به روی جایگاه خالی باشد تا مثل فرفره خودتان را به آن‌جا برسانید. چرا که بهترین جایگاه برای نشستن و تسلط برای تماشای بازی سکوهای رو به روی جایگاه است. البته 20 میل این‌ورتر و 20‌میل آن‌ورتر هم بد نیست. اما خدا نیاورد آن روزی را که مجبور باشید پشت دروازه بنشینید، آن وقت باید تا آخر بازی نمایی نفرت‌انگیز از زمین چمن را تحمل کنید. البته دروازه شرقی استادیوم آزادی مزیت دیگری دارد که آن رویت دریاچه آزادی است که توصیه می‌کنیم برای همین یک مزیت هم شده از خرید بلیت طبقه پایین خودداری کنید و با هزینه 3 هزار تومان بلیت طبقه بالا را بخرید. راستی تا یادمان نرفته بلیت طبقه پایین 5 هزار تومان است و جایگاه ویژه 10 هزار تومان.

چی بخوریم؟

گرسنگی خود را به ما بسپارید!

از کتاب دوم دبستان(!) می‌دانید که خوردنی‌ها به 2 دسته تقسیم می‌شوند: خوردنی‌های قبل از رفتن به استادیوم و خوردنی‌ها در استادیوم. خوردنی‌های قبل از رفتن به استادیوم بیشتر باید نوشیدنی باشد تا خوردنی! نوشیدنی‌هایی قوی که شما را 2 حنجره کنند تا برای داد زدن در ورزشگاه از طرفداران تیم مقابل‌تان کم نیاورید! در استادیوم هم، این را بدانید که همه جور خوردنی پیدا می‌شود. از جان آدمیزاد تا گیرنده جان آدمیزاد که همان ساندویچ‌های کالباس(!) باشد، در استادیوم موجود است. علاوه بر آن، لازم نیست برای خرید آن‌ها جایی بروید، خود فروشنده‌ها هر 60 ثانیه 60 بار از جلو شما رد می‌شوند و شما را به خرید از اجناس‌شان دعوت می‌کنند. فقط یک پیشنهاد از نوع ستون «دست به جیب» جیم(!)، تا می‌توانید خوردنی‌های‌تان را در ابتدای بازی بخرید چون تورم در ورزشگاه آزادی بیشتر از 200 درصد است. تازه اگر چشم‌تان روز بد نبیند و تیم محبوب‌تان به گل نرسد! وگرنه این فروشندگان با انصاف(!) به ازای هر گلی که تیم شما می‌زند، قیمت همه اجناس‌شان را 10 برابر می‌کنند و شما هم به عنوان تماشاگر خوشحال، مجبورید با خوشحالی بپردازید!

چطور خوش بگذرانیم؟

بازی سرد شد، بریم یا بمونیم!؟

اصلا داریم!؟ اصلا بازی در ایران داریم که سرد شود!؟ اما حالا اگر زد و شانس شما، بازی کسل کننده و سردی را شاهد بودید، خود ورزشگاه برنامه ویژه‌ای برای شما دارد! یک عده‌ای در ورزشگاه هستند به محض این‌که بازی هیجان خود را از دست می‌دهد، انگشت اشاره خود را به قسمتی از جایگاه تماشاگران می‌گیرند و فریاد می‌زنند «ولش کن! ولش کن!». شما هم ناخودآگاه فریاد می‌زنید «ولش کن» ولی هرچه دقت می‌کنید هیچ درگیری نمی‌بینید! موج مکزیکی هم از آن سرگرم کننده‌های هیجان‌انگیز است. این موج از سکوهای خاصی از ورزشگاه شروع می‌شود و هر گروهی با فریاد زدن «موج را بگیر» بلند می‌شوند و می‌نشینند. سرعت این موج هر لحظه بیشتر می‌شود تا حدی که در نفس‌های آخر این موج، هنوز ننشسته‌اید باید بلند شوید و این موج مهیج را به بغل دست‌تان منتقل کنید! اما هر وقت خیلی اعصاب‌تان خرد شد، چراغ قوه موبایل‌تان را روشن کنید و به سمت تماشاگران جایگاه روبه‌روی‌تان بگیرید! چند ثانیه‌ای نمی‌گذرد که از آن طرف یکی به چراغ سوبالای شما پاسخ خواهد داد و شما تا آخر بازی با همین چراغ قوه موبایل‌تان درگیر می‌شوید!

چطور ناراحت شویم؟

طاقت بیار و مرد باش!

به نظر من ناراحتی‌های مهم در 2 زمان از بازی اتفاق می‌افتند، ناراحتی بعد از خوردن گل و ناراحتی به‌خاطر باخت در پایان بازی. اصلا چه کسی گفته ناراحتی‌های بازی در 2 زمان اتفاق می‌افتد(!)، به نظر من ناراحتی‌های بازی فقط در یک زمان اتفاق می‌افتد و آن‌هم در پایان بازی است. برای حرف خودمم دلیل دارم(!). فوتبال 90 دقیقه است و بارها دیده‌ایم که تیمی حتی نتایج 4-0 یا 3-0 را هم جبران کرده و در پایان نیز بازی را برده است. پس بعد از خوردن گل تیم محبوب‌تان اصلا نارحت نشوید و با قدرت به تشویق‌تان ادامه دهید. اما در پایان بازی، اگر تیم محبوب‌تان شکست خورده و ناراحت بودید، تا می‌توانید بر علیه مسئولان و بازیکنان تیم‌تان شعار بدهید و تندبودن شعارهای‌تان را بر اساس سنگینی شکست انتخاب کنید! این شعارها هرچه تندتر و بلندتر باشد، اعصاب شما را آرام‌تر خواهد کرد. فقط اگر چند نفر شروع به فحاشی کردند، جوگیر نشوید و با آن‌ها شعارها را تکرار نکنید، هرچند می‌دانم که در جو ورزشگاه کنترل خودتان توسط خودتان سخت می‌شود! شکستن صندلی‌ها و شیشه اتوبوس‌ها هم که در ایران نداریم خوشبختانه!

چه شعاری بدیم؟

الا یا ایها الساقی...

شعار استادیومی با شعر گفتن کمی فرق دارد. پس لطفا به مغزتان خطور نکند که خودتان را لوس کنید و از خانه با خودتان یک دوجین اشعار حافظ و سعدی برای آن‌که در استادیوم بخوانید، به همراه ببرید! در استادیوم باید بسته به شرایط بازی شعار داد. اگر تیم‌تان عقب است باید در راستای تشویق روحیه بازیکنان شعار بدهید. شعارهایی نظیر: «لالالای لای لالای لالای، لالای لالای لای لالای لالای، لالای لا لای لای لالای لالای، لالالای لای لالای لالای...»! اما اگر تیم‌تان جلو بود باید خودتان را خفه کنید تا حنجره‌تان بیرون بیفتد: «اوهه اوه، اوهه اوه، اوهه اوه»! و اگر تیم‌تان در حالت تساوی با حریف بازی می‌کرد شعار بدهید: «توپ تانک فشفشه، این توپ باید گل بشه»! به هر حال آن‌قدر می‌گویید تا توپ طفلی برود در گل دیگر.

چه‌طور خوشحالی کنیم؟

خوشحالی بی حد و مرز 

خوشحالی در استادیوم عموما با خوشحالی در جمع خانواده و کوچه و بازار فرق دارد. یعنی یک خرده اگر معاون سردبیر محترم این قسمت را مثل ششصد و 60 و 6 باری که این قسمت را نوشتیم حذف نکند، باید بگوییم آزادانه‌تر است. آخر آن‌جا نه دیگر چشمی بالای سرمان است و نه منع‌های قانونی بیخ گلویمان را گرفته است. مثلا اگر تیم ملی فوتبال کشورمان در بازی چهارشنبه با ازبکستان گل زد، شمایی که در آزادی هستید می‌توانید تا دلتان می‌خواهد خودتان را خفه کنید و داد و بی‌داد راه بیندازید و بالا و پایین بپرید. به قول «پسر عمه زا» خودتان را رها کنید! این هم یک نوع از شادی و خوشحالی است دیگر...

شب چطور بخوابیم؟

روی دنده عشق بخواب

این‌که حالا از استادیوم به خانه رفته‌اید و می‌خواهید احیانا با صدای نخراشیده ناشی از فریادهای داخل استادیوم بخوابید به ما ربطی ندارد. فقط باید خدمت‌تان عارض شویم که می‌توانید پیش از خواب یک لیوان نشاسته نوش جان کنید تا بلکم صبح که از خواب بیدار شدید صدایی آدم‌وارتر داشته باشید. آخرین باری که با یکی از دوستان جیمی برای تماشای دیدار ایران و کره‌جنوبی به استادیوم آزادی رفته بودیم و بعد از بازی بدجور صدایمان گرفت به نحوی که همه ما را با یک خواننده وطنی آن‌طرفی اشتباه گرفته بودند. شما می‌توانید برای جلوگیری از این مصیبت هر چه‌قدر که می‌توانید حنجره‌تان را با نشاسته، آب جوش و امثالهم نوازش کنید تا از این بلا در امان بمانید. حالا چشم‌هایتان را ببندید... ببندید دیگر. همه داد و بیدادهای استادیوم و حواشی را به خواب بسپارید. خواب نوش جان...

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
محرمانه مستقیم

9 سال و ۳۶۴ روز!

٩٥/٠٩/١٨
ذهن زیبا

ذهن زیبا

٩٥/٠٩/١٨
روایت‌هایی از هفت‌خان خواستگاری‌های امروزی به بهانه شروع فصل خواستگاری‌ها

از خواستگاری تا ازدواج راه درازی ا‌ست!

٩٥/٠٩/١٨
تولدنـوشت‌های اینستاگرامی سه نسل از جیمی‌ها به مناسـبت 19 آذر 10 سالگی جیم

دهه دومی شدیم:)

٩٥/٠٩/١٨
فتوچاپ

فتوچاپ

٩٥/٠٩/١٨
مینی‌ها

مینی پیشنهاد

٩٥/٠٩/١٨
فيلمى كه تكليفش نه با خودش مشخص است نه با ما

فيلم‌ هِنسى!

٩٥/٠٩/١٨
#شگرد_خفن

زنده و مستقیم این‌جا اینستاگرام است!

٩٥/٠٩/١٨
وقتی که یک پای فرهنگ تعطیلی می‌لنگد

تعطیلیِ تعطیلات

٩٥/٠٩/١٨
برای اولین بار رونمایی از راهنمای اصطلاحات جلسه موضوع ویژه

از همش نزن تا خیارشورکنار جوجه!

٩٥/٠٩/١٨
تلگجیم

تلگجیم

٩٥/٠٩/١٨
حکایت هفته

اندر حکایت خراب کردن دیوار و مریدان

٩٥/٠٩/١٨
مینیمال

زن زندگی/مرد زندگی باس چی داشته باشه؟

٩٥/٠٩/١٨
درباره مردانگی دختر شطرنج باز کشورمان که حسابی در رسانه‌های جهان ترکاند!

دختری از جنس آقا تختی!

٩٥/٠٩/١٨
نگاهی به تعطیلات رسمی ایران و دیگر کشورهای توسعه یافته دنیا

این همه تعطیلی چندتا لایک داره؟!

٩٥/٠٩/١٨
پیشنهاد جیم برای تاسیس یک وزارت خانه جدید:

وزارت تعطیلات حواسش به همه شنبه‌ها هست

٩٥/٠٩/١٨
گفت‌وگو با دکتر علی چِشُمی عضو هیئت علمی اقتصاد دانشگاه فردوسی

تعطیلات آفت هست ولی نه برای اقتصاد فعلی ما!

٩٥/٠٩/١٨
پایان‌نامه

خاموش کردن آتش در مشهد با تی!

٩٥/٠٩/١٨

یهویی شد دیگه

٩٥/٠٩/١٨
#شگرد_خفن

خلاق‌های اینستاگرامی

٩٥/٠٩/١٨