اندر باب‌ نامه نگاری
پايان نامه

اندر باب‌ نامه نگاری

نویسنده : سعيد برند

همان‌طور که احتمالا به احتمال قوی می‌دانید - که اگر نمی‌دانید محتمل با جناب خواجه حافظ شیرازی قوم و خویش هستید- مدتی است که نامه‌نگاری بین «رئیس» و «رئیس» و ایضا «بازیگر» و «فوتبالیست»رواج یافته است، این نامه‌ها عموما به دلیل گران شدن کاغذ و چسب و پاکت و همچنین خشک شدن آب دهان در فضای مجازی نوشته شده و به صورت «سَروا» ارسال می‌شوند به نحوی که قبل از آن‌که مخاطب اصلی، نامه را بخواند همه افراد جامعه جز - جناب خواجه که اینترنتش قطع می‌باشد - از محتویات نامه مطلع می‌شوند! اما از آن جا که نوگُلان دانش‌آموز با خواندن این نامه‌ها در سرگردانی به سر می‌برند که «آن‌چه در باب اصول نامه‌نگاری اداری در مدرسه خوانده‌ایم با آن‌چه که در سایت می‌خوانیم متفاوت است، چرا آیا؟!» خود حقیرمان آموزش فشرده نامه‌نگاری به روش نوین را در ادامه شرح می‌دهد به شرطی که قول بدهید از نوشتن این نوع نامه برای پدر، برادرِ پسر عمو، دختر کوچه بالایی و ... خودداری کنید!

شروع نامه بهتر است محترمانه باشد تا احساسات مخاطب پاک به بازی گرفته شود. «خدمت برادر عزیز»، «کوچولو سلام» و «به به چه سری، چه صدایی» می‌تواند شروع خوبی باشد. در اواسط نامه یک سری چیزهای مخفی را رو کنید یا حتی بسازید که در انداختن فک طرف مقابل و سرخ شدن گونه‌هایش موثر باشد، مثلا بنویسید «یادته پیارسالا سر زنگ هندسه دم گوشم گفتی دماغ معلم بیییییییییب»

در پارگراف آخر نامه هم بنویسید: «ای نامه که می‌روی به سویش، از جانب من بگیر حالش!» ولی اگر محتویات نامه چیزی در مایه‌های «فدایت بشود 2 چشم قربانش»، «بی‌تو عمرا چرا که نه نفس» و از این قبیل مسائل می‌باشد می‌توانید از عبارت «نرو تو هم مث من نمی‌تونی طاقت بیاری رفیق» استفاده کنید!

-----------------------------

 نامه در گذشته با پر کبوتر یا چغک بر روی پوست آهو یا قورباغه نوشته می‌شد و توسط چاپاری الاغ سوار به دست گیرنده محترم می‌رسید!

نظرات کاربران
کد امنیتی
madh farimani
madh farimani
٩١/٠٨/١١
١
٠
dastet mrc agha saeed hala fahmidam chizayi ke to ketab darsi behemon goftan hamash kashke :)
پربازدیدتریـــن ها
آنتن

ما هم نازک!

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به « انتقام جویان: جنگ اینفینیتی» به بهانه اکران بزرگترین پروژه سینمایی «مارول»

بزرگترین گردهمایی تاریخ ابرقهرمان‌ها

٩٧/٠٢/٢٧
شاخ هفته

ای تو نگهبان من

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

دعوت شدگانیم...

٩٧/٠٢/٢٧
درباره «پلنگ سیاه»، فیلمی که در گیشه‌های دنیا عجیب و غریب می‌فروشد

ابرقهرمان بفروش و نچسب

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

جامعه‌شناسی تدفین و چیزهای دیگر...

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک ایران، یک صدا

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به پرونده قلدری‌های آمریکا در چند قرن اخیر به بهانه خروج ترامپ از برجام که البته اتفاق عجیبی هم نبو

قلدرامپ

٩٧/٠٢/٢٧
درباره درخشش بانوان فوتسالیست ایران در آسیا؛

قهرمانان وطن

٩٧/٠٢/٢٧
پایان نامه

لوبیا، گلابی و غوطه‌ای که نخورد!

٩٧/٠٢/٢٧
تا جامِ جهانی

یک ایرانی بین خوش‌تیپ‌ترین بازیکن‌های جام‌جهانی2018

٩٧/٠٢/٢٧
جانونی

تقدیم به جناب خرما... با احترام

٩٧/٠٢/٢٧

تقریبا هیچ!

٩٧/٠٢/٢٧
مینیمال

مینیمال 535

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

من از شما می‌پرسم: آیا مشکل ما این است؟

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک حقیقت مرگبار

٩٧/٠٢/٢٧
چهره هفته

شهردار تهران

٩٧/٠٢/٢٧
راهکارهایی برای تنفسِ جان، به بهانه آمدن ماه رمضان

هوای تازه برای ریه‌های روح خسته

٩٧/٠٢/٢٧
گفت‌و‌گو با دروازه‌بان تیم ملی فوتسال بانوان ایران

لژیونر شدن ما خیلی محال است

٩٧/٠٢/٢٧
حکایت هفته

اندر حکایت ابن جیم و انبار پر خودروسازان

٩٧/٠٢/٢٧