نسل سوم در طبقه سوم معلق اند!
شبکیه

نسل سوم در طبقه سوم معلق اند!

نویسنده : سيد مصطفي صابري

نام فیلم: طبقه سوم/ کارگردان: بیژن میرباقری/  بازیگران: مهناز افشار، پگاه آهنگرانی/ سال تولید: 1389   گونه: اجتماعی/ فضای حاکم بر فیلم: دلهره/   نمونه مشابه خارجی: «اتاق وحشت» اثر دیوید فینچر   مهم‌ترین نکته فیلم: نسل جوان، گیج، منگ و معلق است و در نهایت وقتی تصور می‌کند فرار کرده سر از زندان در می‌آورد!

نکته: این فیلم با رویکردی آسیب‌شناسانه تولید شده است. 
 خلاصه فیلم؛ دختر جوانی که در حال فرار از وضع موجود است در حالتی که به خاطر مصرف مواد مخدر گیج شده است سر از آپارتمان زن مرموزی درمی‌آورد که در آن‌جا حوادث عجیبی در انتظار اوست... 
 کوتاه درباره فیلم؛ بیژن میرباقری بعد از اثری موفق چون «ما همه خوبیم» و اثری نه چندان موفق و اپیزودیک به نام «دوزخ، برزخ، بهشت» به سراغ روایتی پرکشش از سرگشتگی و بی‌هویتی آدم‌ها آمده است. هر چند که تلاش کرده آدم‌های فیلم را طوری برای مخاطب تعریف کند که قابل تعمیم باشند اما شخصیت‌های طبقه سوم چندان نماینده‌های خوبی برای تمام جامعه نیستند، اما به عنوان نمونه‌ای از 2 قشر و 2 نسل مختلف روایت جذابی را آفریده‌اند طوری که حتی اگر مضمون فیلم و جسارتش را نپسندیم باز هم نمی‌توانیم از کنار فرم متفاوت و خلاقانه آن به راحتی بگذریم.
 چرا باید فیلم را ببینیم؟ چهارمین اثر بیژن میرباقری بین فیلم‌های ایرانی که چندان تعلیق و چالش‌های پر کشش ندارند سربلند است، به خصوص این‌که حجم خاصی از هیجان و تنش را در محیطی محدود و تنها با 4 شخصیت روایت می‌کند. فیلم جنبه‌های استعاری جالبی هم دارد، مثل معلق بودن و گیج بودن یکی از شخصیت‌ها، یا سنگ‌ساز بودن کلیه دیگری که اشاره به سنگ شدن درون او در اثر یکسری بی‌توجهی‌ها دارد. بازی مهناز افشار هم متفاوت و بهتر از دیگر اجراهای اوست.
 چرا ممکن است از فیلم لذت نبریم؟ این فیلم هم مثل بسیاری از آثار سینمای ما از دغدغه‌های روز مردم کمی فاصله دارد، فضای یاس‌آوری دارد اما این‌همه تاریکی و بی‌اعتمادی را نتیجه رفتار خود آدم‌ها معرفی می‌کند، برخلاف اثری مثل «شاعر زباله‌ها» که یاس، تنهایی و ترس آدم‌های فیلم را تحمیلی از جامعه معرفی می‌کرد. پایان‌بندی فیلم هم به شدت فیلم‌فارسی است، حتی بخش‌هایی از داستان هم منطق لازم را ندارد مگر آن‌که تلاش کنید منطق و پیش‌فرض‌های اثر را دربست بپذیرید تا از آن لذت بیشتری ببرید. ترکیب بازیگران هم به خاطر فاصله سنی کمی که بین مهناز افشار و پگاه آهنگرانی وجود دارد چندان درنیامده اما آن‌چنان توی ذوق نمی‌زند که فیلم را غیرقابل تحمل کند. ماجرایی مثل سقوط از روی بام و... هم حداقل 3 مورد مشابه در سینمای کشور دارد که باعث تکراری شدن آن شود.
نظرات کاربران
کد امنیتی