سياحت با طعم مك دونالد!
جا كتابي

سياحت با طعم مك دونالد!

نویسنده : زهير قدسي

 سفرنامه‌نویسی را اول‌بار مسلمانان باب کردند اما اروپایی جماعت آن را گسترش دادند، نه این‌که ایرانیان اهل سیر و سیاحت نباشند، بلکه در مجموع دست به قلم بردن و تحریر گزارش امورات آن هم در سفر، بعد از داشتن سواد، همت عالی می‌طلبید. از همین روست که تا دل‌تان بخواهد از دوره صفویه و به خصوص قاجار سفرنامه فرنگی داریم. بعد از آن‌ از میان کسانی که این سبک دلنشین دیدن و نوشتن را برگزیده‌اند از ناصرخسرو که بگذریم جلال آل احمد است و سفرنامه‌هایی با قلمی دلپذیر و آمیخته به طنز.

 شکی نیست که دیدن کشور و مردمان دیگر سرزمین‌ها از دریچه چشم و قلم دیگری در کنار فراوان خوبی‌ها، بدی‌هایی هم دارد. به هر رو استفاده از تجربیات کسانی است که رفته‌اند و دیده‌اند برای ما که توان رفتن و دیدن نداریم تحفه‌ای است در خور سپاس، اما از قدیم گفته‌اند: «شنیدن کی بود مانند دیدن» پس پر بیراه نیست اگر توصیه کنیم این سفرنامه‌ها را باید خواند اما نباید بی چون و چرا پذیرفت به خصوص اگر سفرش از نوع سفر یک ایرانی به «ینگه‌دنیا» باشد!

 «هاروارد مک‌دونالد» سفرنامه‌ای است از همین نوع، که «سید مجید حسینی» آن را به قلم آورده، وی در مقدمه کتاب‌اش بعد از آن‌که از سفرنامه‌های نویسندگانِ آمریکا دیده قبلی یاد می‌کند می‌نویسد: «...به نظرم آمد هر چه خوانده‌ام هیچ است و باید از نو دستگاه ذهنم را بچینم؛ از سفرنامه جلال آل احمد تا جلال رفیع و از رمان بیوتن امیرخانی تا خنده‌دار به فارسی (عطر سنبل عطر کاج) فیروزه‌ جزایری‌دوما، همه حرف خودشان را زده‌اند و نه حرف این سرزمین‌ را.» نویسنده در مقدمه کتاب مدعی است که این سفرنامه از قماش قبلی‌ها نیست و به قول خودش نه افاضات روشنفکری است و نه حرف سیاسی و نه دغدغه‌های پدرانه تربیتی بلکه مانند عکس‌هایی است بی داوری و آن را از همین رو «چهل و 3 نمای نزدیک از سفر آمریکا» می‌نامد.

 اما این فریم‌ها یا عکس‌های فراوان بیش از اندازه زوم شده‌اند یا به قولی بسته و محدود مانده‌اند و نویسنده هم مجبور شده برای توضیح نماهای نزدیک‌اش توضیحاتی ارائه دهد که از حد مشاهدات خارج است و لذا صفحه به صفحه نویسنده را از ادعای نخستین دور می‌کند. اگر چه در موخره کتاب، خودش به این قضیه اعتراف می‌کند اما چندان هم قانع کننده نیست. بعد از خواندن کتاب، شما تصویر نسبتا ناقص و پراکنده‌ای از آمریکا خواهید داشت و البته ضد و نقیض. شاید از آن رو که نویسنده چندان که باید در مسائل عمیق نشده و نگاه سطحی و رایج را ترجیح داده است. اما به هر حال این بدان معنی نیست که در این قحطی سفرنامه شما قید خواندنش را بزنید. عکس‌ها و برخی توضیحات از مراکز فرهنگی و دانشگاهی آمریکا خواندنی و سوال برانگیز است.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
برگزیده سایت

ساده نویسی یا محاوره نویسی؟

٩٥/١٠/٢٩
کافه جهان نما

هلند، گل سرسبد اروپا

٩٥/١٠/٣٠
مینی‌ها

مینی ترفند 471

٩٥/١٠/٣٠
شاخ هفته

دندان‌های نا اهل

٩٥/١٠/٣٠
روایت‏هایی ازآداب زندگی با پوششی به نام چادر

شیک، به روز، با وقار... چتدری

٩٥/١٠/٣٠
شوخی با پریسلی، تعطیل کردن فارسی1، نامه به پوتین و دیگر شاهکارهای حسام نواب صفوی

#آقای_یقه

٩٥/١٠/٣٠
جارچی

تلگجیم 471

٩٥/١٠/٣٠
جارچی

اندر باب مریدان و دستگیری ع.ز

٩٥/١٠/٣٠
جارچی

فتوچاپ 471

٩٥/١٠/٢٩
جارچی

سرکار خانم رئیس جمهور

٩٥/١٠/٣٠
پوپولیسم در فوتبال ما چه تفاوتی با فوتبال جهان دارد؟

محبوبیت یعنی دو هیچ از بقیه جلوتری!

٩٥/١٠/٣٠
ناصرخان آکتور سینما

كلا بستگى داره!

٩٥/١٠/٣٠
مروری بر تکرار ملال آور موضوع قصاص در آثار سینمایی کشورمان

نکشی مارو!؟

٩٥/١٠/٣٠
آنتن

خواب کم و لگد قوی

٩٥/١٠/٣٠
پایان‌نامه

مصوبه‌ای برای بابای بچه!

٩٥/١٠/٣٠
جارچی

پهنای باند فراخ می شود

٩٥/١٠/٣٠
جارچی

همه اش زیر سر کارمندان است

٩٥/١٠/٣٠
محوری

از بلاژویچ، تونی و دیگران تا کی‌روش‌که‌ الحق باید او را شاه پوپولیست‌ها نامید

٩٥/١٠/٣٠
پوپولیست کیست و چرا در جامعه ما جواب می‌گیرد حتی در ورزش؟!

حکمت پوپولیست پروری

٩٥/١٠/٣٠
پوپولیست پرتغالی

پوپولیست پرتغالی، کارلوس کی روش

٩٥/١٠/٣٠
تبلیغات
تبلیغات