بدون سلام و بي خداحافظي
روی پرده

بدون سلام و بي خداحافظي

نویسنده : سيد مصطفي صابري

 

خلاصه فیلم: خواننده محبوبی به نام رضا صادقی بعد از مدتی کم‌کاری و انزوا می‌خواهد دوباره حضوری فعال داشته باشد اما کسالتی مرموز مانع می‌شود. بیماری او بهانه‌ای می‌شود برای عوامل یک روزنامه تا با تهیه گزارشی جنجالی از ظهور و شهرت و انزوای او روزنامه خود را از بحران خارج کنند. 

کوتاه درباره فیلم/ برخلاف آن‌چه در تبلیغات فیلم روی آن تاکید می‌شود بی‌خداحافظی فیلم زندگی رضا صادقی نیست و تنها در خلال داستان خودش به گوشه‌هایی از پیشرفت او به صورت گذرا می‌پردازد. احمد امینی بعد از سال‌ها با یک اثر گیشه‌ای آمده تا خودش را به سینمای بدنه تحمیل کند، برای همین تا توانسته مولفه‌های فیلم‌های تجاری را در اثرش گنجانده و فقط در بخش‌هایی از فیلم برای حفظ ظاهر ژست‌های فلسفی و اخلاقی می‌گیرد که در حد ژست هم می‌ماند.

چرا باید فیلم را ببینیم؟/ اگر از طرفداران رضا صادقی هستید و دوست دارید حدود 2 ساعت به هر بهانه‌ای ریتم داستان کند شود و با هر دیالوگی شاهد یک فلاش‌بک به کنسرت‌های خواننده محبوب‌تان داشته باشید این فیلم گزینه خوبی است. البته بازی دلچسب افشین هاشمی در نقش جوانی جنوبی هم می‌تواند بهانه خوبی برای تماشای این فیلم باشد.

چرا ممکن است فیلم را دوست نداشته باشید؟/ همان‌طور که اشاره شد این فیلم داستان زندگی رضا صادقی نیست و این نکته بسیاری از تماشاگران را غافلگیر و شاید هم دلگیر کرد. بازی‌های فیلم چنگی به دل نمی‌زنند، رضا صادقی که دکلمه‌وار دیالوگ می‌گوید، بازی خشک و ضعیف پیام دهکردی هم روی اعصاب می‌رود، پگاه آهنگرانی هم درخشش دیگر اجراهایش را ندارد. محمدرضا فروتن و شقایق فراهانی هم که جنبه تزئینی دارند تا جمع ستاره‌های فیلم برای فروش جمع باشد. فیلم کلی سئوال بی‌پاسخ هم دارد، چرا آدم‌های رسانه‌ای داستان این‌قدر غیر قابل باور هستند؟ چرا دیالوگ‌ها این‌قدر شعاری هستند؟ وقتی فیلم اثری مستند نیست و داستانی غیر واقعی را روایت می‌کند این‌همه اطوارهای مستندگونه و... برای چیست؟ چرا گره اصلی داستان مشخص نبوده و بین مفهوم آخرین شعری که رضا صادقی قبل از کما می‌خواند و علت انزوایش و... معلق است و به هیچ کدام هم پاسخ درستی نمی‌دهد؟ اصلاً چه اصراری است که به جای استفاده از دیالوگ‌های بین شخصیت‌ها یا روایت داستان به شکل متداول، همه شخصیت‌ها مدام داستان را با بیان آن به خبرنگار فیلم جلو ببرند و مخاطب این‌همه با افت و خیز ریتم فیلم آزار ببیند؟ شخصیت‌هایی مثل نوید و فرهاد چه کمکی به پیشبرد داستان می‌کنند؟ از طرفی پخش کنسرت‌های رضا صادقی که بنا بود نقطه قوت فیلم باشد از یک جایی آن‌قدر در اصل داستان سکته ایجاد می‌کند که به نقطه ضعف فیلم تبدیل می‌شود. خلاصه یکجورهایی فیلم به مخاطب سلام هم نمی‌کند و ارتباطی برقرار نمی‌شود.

نظرات کاربران
کد امنیتی
Emorej
Emorej
٩١/٠٧/١٦
٠
٠
Well done to think of soemthing like that
پربازدیدتریـــن ها
درباره فردوسی و ادبیات حماسی به مناسبت روز بزرگداشت این شاعر نامی

حکیم زبان فارسی

٩٦/٠٢/٢٨
کافه جهان نما

چین، سرزمین دیوار بلند اعتماد

٩٦/٠٢/٢٨
برگزیده سایت

اضافی‌ها را قیچی کنید!

٩٦/٠٢/٢٨
گزیده‌هایی درباره بهداشت فردی در فصل گرم

خرده جنایت‌های شهروندی!

٩٦/٠٢/٢٨
دات کام

روباتی برای نجات حجم اینترنت‌شما

٩٦/٠٢/٢٨
شاخ هفته

روزی روزگاری وبلاگ نویسی

٩٦/٠٢/٢٨
جارچی 486

اندر حکایت فردای انتخابات

٩٦/٠٢/٢٨
یادداشت شفاهی

مردم هنوز هم به ادبیات‌حماسی نیازمندند

٩٦/٠٢/٢٨
شگرد خفن

نکات طلایی مرورگر که تا به حال نمی‌دانستید

٩٦/٠٢/٢٨
درباره الکساندر نوری که به یکی از شگفتی‌های امسال بوندس لیگای آلمان تبدیل شده است

نور علی نور!

٩٦/٠٢/٢٨
مینی‌ها

مینی 486

٩٦/٠٢/٢٨
کوتاه و خودمانی درباره این‌که چرا شرکت در انتخابات خیلی خیلی خیلی مهم است

می‌سازمت به رای

٩٦/٠٢/٢٨

ایران، یک کیس خاص

٩٦/٠٢/٢٨
جالباسی

دمپایی‌های الماس نشان!

٩٦/٠٢/٢٨
مینیمال

شورای خوشگل‌ها

٩٦/٠٢/٢٨
گفت‌وگوی جیم با «رضا علیپور» قهرمان سنگ نوردی جهان

خوشحالم توانستم رکوردی را به نام ایران ثبت کنم

٩٦/٠٢/٢٨
خیلی کوتاه و مختصر درباره دلایلی که رای دادن را لازم می‌کند

يك رد گزينه جمع و جور!

٩٦/٠٢/٢٨
وقتی «کافه بازار» جای نفس کشیدن به رقبایش را نمی‌دهد حتی اگر بهتر باشند

#فروشگاه_اندرویدی

٩٦/٠٢/٢٨
پایان‌نامه

پنج‌شنبه چه بنویسم

٩٦/٠٢/٢٨

«رای دادن» لازم است ولی کافی نیست

٩٦/٠٢/٢٨
تبلیغات
تبلیغات