فرمول طلايي براي موفقيت تحصيلي
در گفت‌و‌گوی جیم با جلیل معماریانی در یک «پنچرگیری» مطرح شد:

فرمول طلايي براي موفقيت تحصيلي

نویسنده : مجيد حسين زاده

 

بعد از این‌که از چند دانش‌آموز سوال‌هایی درباره شروع سال تحصیلی پرسیدیم، تصمیم گرفتیم به دفتر جلیل معماریانی مشاور تحصیلی برویم و سوال‌های دانش‌آموزان را از وی بپرسیم. گفت‌و‌گو با معماریانی هم برای خودش مکافاتی داشت، چندین بار قرار جلسه گذاشتیم ولی هر دفعه بنا به دلایلی قرارمان لغو شد. خلاصه بعد از چند بار بهم خوردن قرارها، قرار شد برای مصاحبه با او، آخر شب به منزلش بروم. اما از بد حادثه خودرو‌اش 2 کوچه مانده به خانه‌اش پنچر می‌شود و من 20دقیقه‌ای را منتظر ماندم و دست آخر هم تصمیم گرفتم در همان پنچرگیری مصاحبه‌ام را انجام دهم. در حالی‌که معماریانی در کنار خودرو‌اش ایستاده و منتظر پایان عملیات پنچرگیری بود، من هم از فرصت استفاده کردم و همه سوال‌هایم را همان جا از وی پرسیدم. نکته جالب این‌ بود که بعد از پایان مصاحبه صدایی که ضبط شده بود صدای عجیب و غریب موتورها صدای استاد را تحت‌الشعاع قرار داده بود و به زحمت می‌شد آن را به متن تبدیل کرد اما...

 با توجه به این‌که تابستان امسال هم تمام شد، اولین گام دانش‌آموزان برای شروع سال تحصیلی جدید چه باید باشد؟

 اول از همه باید وضعیت موجود مشخص شود. در اولین گام دانش‌آموزان باید وضعیت خودشان را از نظر فکری، احساس، علایق و  میزان نیرو و انرژی که برای حرکت دارند بشناسند و با توجه به تجربیاتی که در سال‌های تحصیلی گذشته به دست آورده‌اند، برنامه‌ریزی کنند. پس اول باید تحلیل درستی از وضعیت موجودشان داشته باشند و سپس می‌توانند گام‌های بعدی را بردارند.

 دانش‌آموزان چگونه به یک تحلیل درست درسی از وضعیت فعلی خودشان برسند؟

 باید یک خلاصه‌برداری از درس‌های سال گذشته و هم‌چنین نیم نگاهی هم به کتاب‌های سال آینده‌شان داشته باشند، در حدی که از فضای علمی که می‌خواهند در آن قرار بگیرند به یک شناخت نسبی برسند.

 اکثر دانش‌آموزان می‌خواهند امسال را به عنوان سال متفاوتی از نظر درسی تجربه کنند. به‌طورمثال می‌خواهند روزانه 10 ساعت درس بخوانند! آیا این تصمیم بعد از 3 ماه تعطیلات تابستانی قابل اجراست؟

 معمولا انسان در برخورد با هر تنوعی احساس مثبتی پیدا می‌کند. پایان تعطیلات و وارد فضای درسی شدن، این احساس را در دانش‌آموزان ایجاد می‌کند و این حرف‌ها ناشی از کثرت این احساس مثبت است که معمولا هم فروکش می‌کند.

 برای این‌که این تصمیمات پایدار بماند باید چه کار کرد؟

 باید هدف‌هایمان مبتنی بر یک سری دلایل دقیق‌تری باشد. به‌طورمثال بعضی دانش‌آموزان می‌گویند امسال می‌خواهم کولاک کنم! به این نوع هدف‌ها، هدف‌های کلی می‌گوییم و معمولا مغز نسبت به هدف‌های کلی پاسخ مثبتی نشان نمی‌دهد. بعد از مدتی هم این حس کولاک کردن کم می‌شود و از بد حادثه باعث کاهش اعتماد به نفس هم می‌شود که اوضاع را خراب‌تر می‌کند. وقتی دانش‌آموزان هدفی را ناپخته و شتاب‌زده و مبتنی بر هیجان و بدون در نظرگرفتن امکانات و استعدادهای خودشان در نظر می‌گیرند نه تنها فایده‌ای ندارد که مضر هم هست.

 چگونه از این احساس مثبت‌مان به بهترین وجه بهره ببریم؟

 اولا هدف‌ باید عملیاتی باشد، نه این‌که بر اساس آرزوهای‌مان یک هدفی را انتخاب کنیم. در این خصوص، 2 نکته را باید بدانیم و به آن‌ها عمل کنیم. باید مهارت‌های مطالعه را فرا گیریم یعنی دانش‌آموز از ابتدای سال که هنوز درس‌ها بر روی هم انباشته نشده باید تصمیم بگیرد درس‌هایی را که هر روز در مدرسه فرا می‌گیرد همان روز مرور کند. از طرفی، درس‌خواند‌مان را با یک شیب ملایم شروع کنیم و هر روز این شیب را بالاتر ببریم. اگر به این 2 نکته توجه نکنیم هدف‌های‌مان به آرزو تبدیل می‌شوند.

 بالاخره باید با چند ساعت مطالعه سال تحصیلی را شروع کنیم؟

 من اساسا اعتقادی به این ادبیات ندارم. در این زمینه تعرفه‌ای وجود ندارد که بگوییم به‌طورمثال دانش‌آموزی با معدل فلان، باید فلان ساعت را در روز درس بخواند. دانش‌آموزان متناسب با نیازشان باید زمان‌‌های‌شان را تنظیم کنند. حالا اگر دانش‌آموزان به ازای هر جلسه درس مدرسه‌، 30دقیقه قبل از کلاس و 45 دقیقه تا یک ساعت هم بعد از کلاس وقت بگذارند، بهترین برنامه‌ریزی ممکن است. بازهم ممکن است دانش‌آموزانی بیشتر یا کمتر از این مدت زمان به مطالعه نیاز داشته باشند.

 بهترین زمان و مکان برای مطالعه کی و کجاست؟

 بهتر است درس‌های خاص را در زمان‌های خاص و ثابت بخوانیم. سحرخیزی کلید موفقیت هر انسان است و البته برای دانش‌آموزان هم بهترین زمان برای یادگیری است و ساعات آخر شب برای یادگیری زمان مناسبی نیست و می‌توان برای مرور درس‌ها از آن بهترین بهره را برد. مکان درس خواندن‌مان هم بهتر است ثابت باشد. هم‌چنین محیط مطالعه فقط برای مطالعه باشد یعنی در آن‌جا نخوابد، در آن‌جا خمیازه نکشد! فقط زمانی که می‌خواهد درس بخواند، آن‌جا بنشیند. لازم نیست یک اتاق هم برای مطالعه اختصاص داده شود حتی گوشه‌ای از اتاق هم که به‌طور ثابت برای مطالعه انتخاب شود، خوب است. 

 می‌شود هم خوب درس خواند و هم خوب به تفریح پرداخت؟

 باید هر دوی این‌ها با هم باشد. اصلا خوب درس خواندن انرژی‌زاست. حتی با این انرژی می‌توانید بهتر به کارهای تفریحی‌تان بپردازید. ولی اگر در درس خواندن موفق نباشید ناامیدی در شما ایجاد ‌می‌شود و احساس کنید در هیچ کاری موفق نیستید.

 چرا بازدهی مغز ما شب امتحان 100 برابر شب‌های دیگر است!؟

 من از شما می‌خواهم که این قضیه را به شکل مهندسی معکوس ببینید. در اصل توان ما در همه زمان‌ها، همان توان شب امتحانی ماست.

 می‌شود کاری کرد که در بقیه زمان‌ها هم از توان شب امتحانی مغزمان استفاده کنیم؟

 بله، چون ذهن ما الگوساز است ما می‌توانیم با فنون خاصی از ذهن‌مان در بالاترین حد در همه زمان‌ها استفاده کنیم. اصولا محدودیت معقول زمان، سرعت را زیاد می‌کند. فن «تخمین زمان» و «محدود کردن زمان» بهترین فن برای الگوسازی این قضیه است. یعنی وقتی شما می‌گویید من از 8 صبح تا یک ظهر می‌خواهم درس بخوانم دست‌کم 6 تا 10 دقیقه در هر ساعت را تلف خواهید کرد که در مجموع یک ساعت می‌شود ولی اگر با خودتان بگویید من از ساعت 8 تا 9 (یعنی یک ساعت) فرصت دارم آن ‌وقت دیگر نمی‌توانید 10 دقیقه را هدر بدهید چون زمان‌تان محدود شده است. فقط باید حواس‌تان باشد محدودیت زمانی معقول ایجاد کنید وگرنه دچار استرس خواهید شد که این موضوع بازدهی شما را کم خواهد کرد.

 باید چه کار کرد موقع درس‌خواندن حواس‌مان پرت نشود؟

 همین محدود کردن زمان خودش راه مهمی است. دور کردن وسایلی که حواس‌تان را پرت می‌کند از مکانی که در آن مطالعه می‌کنید هم بسیار موثر خواهد بود. نوشتن هم تمرکز را بالا می‌برد که توصیه می‌کنم از این راه هم خیلی بهره ببرید.

 یک فرمول طلایی برای پیشرفت بیشتر در آموختن درس‌ها به ما بگویید؟

 این‌را بدانید که بزرگ‌ترین رمز موفقیت این است که بدانید هیچ رمزی به جز موفقیت در کار نیست. این را باور کنید که ما برای موفقیت خلق شده‌ایم. بنابراین باید اسم کسانی را که موفق نمی‌شوند را در روزنامه‌ها چاپ کنیم چون آن‌ها بر خلاف جریان طبیعی هستی، حرکت کرده‌اند. پیش مطالعه و مرور درس‌های هر روز در همان روز به علاوه سحرخیزی، فرمول اصلی و کلیدی موفقیت است.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
روایت‌هایی درباره خرده رفتارهای زنان علیه زنان

وقتی برای زنان هم، زن و مرد دارد!

٩٥/١٢/٠٥
شاخ هفته

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠٥
کافه جهان نما

لندن، شهر رمز و راز و باران در دل جزیره

٩٥/١٢/٠٥
برگزیده سایت

نقطه سر خط به توان 3

٩٥/١٢/٠٥
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و مشاهده بشقاب پرنده در آسمان

٩٥/١٢/٠٥
مینیمال

روز مهندس مبارک!

٩٥/١٢/٠٥
شگرد خفن

ویژگی جدید تلگرام ویندوزی

٩٥/١٢/٠٥
گپی با برگزیدگان مشهدی جشنواره سی و پنجم تئاتر فجر در یک شب برفی

کاش مسئولان، اندازه مردم به تئاتر توجه داشتند

٩٥/١٢/٠٥
تلگجیم

تلگجیم 476

٩٥/١٢/٠٥
چهره هفته

کمدی-تراژدی کاندیداتوری بقایی

٩٥/١٢/٠٥
نامه‌های دلبرانه‌ای که امروز در قالب‌کتاب به دست ما رسیده‌اند

از... به...

٩٥/١٢/٠٥

فراز و فرودهای ادبیات عاشقانه از دیروز تا امروز

٩٥/١٢/٠٥
ذهن زیبا

ذهن زیبا 476

٩٥/١٢/٠٥

شغل: «دوستت دارم» نویسی

٩٥/١٢/٠٥
آنتن

همسایه‌های بی‌جک!

٩٥/١٢/٠٥
درباره عاشقانه نوشت‌ها و بلایی‌که ما آدم‌های عصر جدید بر سرشان آورده‌ایم

عاشق is typing...

٩٥/١٢/٠٥
روی پرده

نه خوب، نه جلف؛ متوسط!

٩٥/١٢/٠٥
مینی ها

مینی 476

٩٥/١٢/٠٥
فتوچاپ

فتوچاپ 476

٩٥/١٢/٠٥
جارچی

جارچی 476

٩٥/١٢/٠٥
تبلیغات
تبلیغات