يادداشت

"بنا" کِشتي کُشتي را به ساحل آرزوهايش رساند

نویسنده : مجید حسین زاده

مرد خاص و رويايي اين روزهاي کشتي ايران، پس از نتايج نااميد کننده کشتي فرنگي در المپيک پکن، سکان هدايت کشتي‌گيران فرنگي کار ايراني را در دست گرفت و کِشتي کُشتي را در المپيک 2012 لندن به ساحل آرزوهايش رساند. اين مربي توانمند که کارنامه‌اش تا حدودي گويا دوران طلايي حضورش به عنوان مربي در کنار تيم‌ملي کشورمان بوده است، توانست در مسابقات جهاني 2009، براي نخستين بار کشورمان را به عنوان نايب قهرماني جهان، بر روي سکوي جهاني بفرستد. بعد از اين مسابقات کشورهاي خارجي زيادي هم‌چون آذربايجان پيشنهاداتي 20 برابر ميزان دستمزد او در ايران را براي همکاري به او دادند. اما بنا در جواب کشورهاي خارجي فقط يک جمله مي‌گفت: "يا ايران يا هيچ‌جا"! اما اين نايب قهرماني در جهان، پايان کار معمار کشتي فرنگي ايران نبود. او نه تنها 3 بار قهرماني کشتي فرنگي کشورمان در مسابقات جهاني بلاروس و ارمنستان و روسيه، را کسب کرد بلکه عنوان برترين مربي جهان را هم در آرشيو افتخاراتش ثبت کرد. اما اين‌بار در المپيک لندن اوضاع فرق مي‌کرد. ما 40 سال بود که در کشتي فرنگي مدال المپيکي نداشتيم. اما اين بار مدال‌هاي خوش رنگ سوريان، اميد نوروزي و قاسم رضايي جهانِ کشتي را در بهت و حيرت فرو برد و فرنگي‌کاران کشورمان قهرمان المپيک شدند! هنوز چند ساعت از اين قهرماني نگذشته بود که اين مربي بزرگ و افتخار آفرين گفت: "کشتي براي محمد بنا تمام شد"! علي آبادي هم در اولين اقدام براي حفظ مربي که در کشتي ايران جاودانه شده است، اعلام کرد: "جايزه 100 ميليون توماني برايش در نظر گرفته‌ايم و از رئيس‌جمهور درخواست نشان لياقت را براي او داريم." او هم بهترين پاسخ را داد: "نشان لياقتم را از مردم گرفته‌ام؛ ‌پاداشم را هم بدهيد به عبدولي". اما يک سوال براي هميشه بي پاسخ مي‌ماند و آن اين‌که آيا محمد بنا که پيشنهادهاي چند ميلياردي از خارج کشور دارد، اين ميزان پاداش در شان او هست!؟ آيا بهتر نيست به جاي پاداش‌هاي مقطعي به فکر حفظ او به عنوان ناخداي کشتي ايران باشيم. واقعاً زمان آن نرسيده‌ است که مسئولان ورزش چشمان‌شان را بشويند و طور ديگر بنگرند؟ مگر بنا چه مي‌خواهد؟ خودش مي‌گويد يک سالن تمرين در نزديکي محل زندگي‌ام به من بدهند بروم دنبال کارم. نه اين‌که کيسه دوخته باشد بلکه مي‌خواهد نوجوانان اين مرز و بوم را قهرمان المپيک کند، مانند حميد سوريان، اميد نوروزي و قاسم رضايي. واقعاً جايگاه محمد بنا کجاست؟ لياقت او بيشتر از اين چيزي است که الان دارد، ولي اين‌جا مربيان موفق را فراري مي‌دهند. راستي! عليرضا مهماندوست که تيم ملي تکواندوي ايران را براي اولين بار در جهان، قهرمان کرد، اکنون کجاست؟ تيم تکواندوي کشورمان در المپيک بدون وي چه نتيجه‌اي گرفت؟

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
آنتن

ما هم نازک!

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به « انتقام جویان: جنگ اینفینیتی» به بهانه اکران بزرگترین پروژه سینمایی «مارول»

بزرگترین گردهمایی تاریخ ابرقهرمان‌ها

٩٧/٠٢/٢٧
شاخ هفته

ای تو نگهبان من

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

دعوت شدگانیم...

٩٧/٠٢/٢٧
درباره «پلنگ سیاه»، فیلمی که در گیشه‌های دنیا عجیب و غریب می‌فروشد

ابرقهرمان بفروش و نچسب

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

جامعه‌شناسی تدفین و چیزهای دیگر...

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک ایران، یک صدا

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به پرونده قلدری‌های آمریکا در چند قرن اخیر به بهانه خروج ترامپ از برجام که البته اتفاق عجیبی هم نبو

قلدرامپ

٩٧/٠٢/٢٧
درباره درخشش بانوان فوتسالیست ایران در آسیا؛

قهرمانان وطن

٩٧/٠٢/٢٧
تا جامِ جهانی

یک ایرانی بین خوش‌تیپ‌ترین بازیکن‌های جام‌جهانی2018

٩٧/٠٢/٢٧
پایان نامه

لوبیا، گلابی و غوطه‌ای که نخورد!

٩٧/٠٢/٢٧
جانونی

تقدیم به جناب خرما... با احترام

٩٧/٠٢/٢٧

تقریبا هیچ!

٩٧/٠٢/٢٧
مینیمال

مینیمال 535

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

من از شما می‌پرسم: آیا مشکل ما این است؟

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک حقیقت مرگبار

٩٧/٠٢/٢٧
چهره هفته

شهردار تهران

٩٧/٠٢/٢٧
راهکارهایی برای تنفسِ جان، به بهانه آمدن ماه رمضان

هوای تازه برای ریه‌های روح خسته

٩٧/٠٢/٢٧
گفت‌و‌گو با دروازه‌بان تیم ملی فوتسال بانوان ایران

لژیونر شدن ما خیلی محال است

٩٧/٠٢/٢٧
حکایت هفته

اندر حکایت ابن جیم و انبار پر خودروسازان

٩٧/٠٢/٢٧