فيلمي متوسط و افقي جديد براي سينماي ايران
پرونده‌اي براي سينماي سياسي به بهانه اکران موفق «قلاده‌هاي‌طلا»

فيلمي متوسط و افقي جديد براي سينماي ايران

نویسنده : سيد مصطفي صابري

بعد از حوادث پس از انتخابات سال 88، چند فيلم درباره آن اتفاقات ساخته شد. فيلم‌هاي «حاتمي‌کيا» و «تبريزي» که اکران نشدند، «پايان‌نامه» هم مورد توجه قرار نگرفت و «اخراجي‌هاي3» هم به دلايل زيادي ويژگي‌هاي يک اثري که بتواند درباره آن روزها قابل استناد باشد را نداشت؛ تا اين‌که «قلاده‌هاي‌طلا» از راه رسيد. فيلم از بدو توليد به خاطر اهتمام «ابوالقاسم طالبي» کارگردانش در تحقيق و گفت‌وگو با طيف‌هاي مختلف، و حضور چهره‌هاي مطرح در پشت صحنه مثل سردار رادان، پناهيان و... مورد توجه قرار گرفت. جشنواره فجر هم که از راه رسيد فيلم حساسيت‌هاي تازه‌اي ايجاد کرد. اما وقتي پس از کلي اما و اگر فيلم در جشنواره اکران شد؛ بر بسياري معلوم شد که آن‌همه وسواس براي اکران شدن يا نشدن و بسياري از التهاب‌هاي درباره فيلم چندان موجه نبوده و ناشي از اين است که سينما و عرصه فرهنگ ما چنان در بعضي مسائل ورود پيدا نکرده که ماجرا بي‌دليل حساس شده است. «قلاده‌هاي‌طلا» هرچند در شکل سينمايي اثري متوسط است اما به خاطر جسارت صاحب اثر و اعتمادي که به عوامل شده، افق‌هاي جديدي را پيشروي سينماي کشور براي حضور فعال در عرصه‌هاي جديد و انعکاس واقعيت‌ها ايجاد کرده است. در اين پرونده، به بهانه اکران اين فيلم، جايگاه و نقش سينماي سياسي در ايران و هاليوود به همراه بررسي خود اثر، از نظر شما خواهد گذشت.

نظرات کاربران
کد امنیتی
تبلیغات
تبلیغات