مسافربيابان‌هاي‌تبعيد
درباره شعر مقاومت و نماد آن يعني

مسافربيابان‌هاي‌تبعيد

نویسنده : سيد مصطفي صايري

شعر مقاومت و در کل ادبيات پايداري شايد براي نسل جديد ناآشنا يا حداقل غير ملموس باشد، اين روزها برحسب شرايط شعر اعتراض و... به عنوان گونه‌اي جديدتر جاي شعر مقاومت را گرفته، اما نسل سومي‌هايي که مقداري از دهه شصت را به ياد دارند مي‌توانند اهميت شعر مقاومت را به ياد بياورند، براي اين نسل ابياتي چون جاده و اسب مهياست بيا تا برويم/ کربلا منتظر ماست بيا تا برويم/ ايستاده است به تفسير قيامت خورشيد/ آن سوي واقعه پيداست بيا تا برويم... يادآور روزهايي است که اين ابيات با صداي حاج صادق آهنگران جان مي‌گرفت و جوانان را به حضور در جبهه‌ها فرا مي‌خواند. تاثير اين ابيات و اشعار مشابه آن مثل "سوي ديار عاشقان..."، "کربلا، کربلا، ما داريم مياييم..." و... چنان بود که حتي ما نسل سومي‌ها که کودکي بيش نبوديم را هم به تهييج وا مي‌داشت. شعر مقاومت از معدود اشکال ادبي است که مرز نمي‌شناسد و زباني مشترک است براي تمامي ملت‌ها و نژادها، و ذهن‌هايي که مورد ظلم واقع شده‌اند؛ در اين ميان امثال پابلو نروداي اهل شيلي و محمود درويش شاعر فلسطيني شاخص‌ترين شعراي اين عرصه هستند که شعر مقاومت را در تمام دنيا با نام آن‌ها مي‌شناسند، شعرايي که نمونه‌هاي لطيفي از سروده‌هايشان را در کتاب‌هاي دوره متوسطه خوانديم، اما بهانه آنچه امروز تقديم شما مي‌شود چهارمين سالروز درگذشت محمود درويش است، مردي که در سال 1941 م به دنيا آمد و از 7 سالگي رنج تبعيد و آوارگي را تحمل کرد. محمود درويش با اشعارش، رنج مردم فلسطين را نه تنها در جهان اسلام و خاورميانه که در تمام دنيا پراکند. محمود درويش ثابت کرد حتي در دنياي امروز با اين همه اتفاقات ريز و درشت و ابزارهاي مختلف اصالت در تهييج احساسات مردم با هنر و ادبيات است و بشر امروزي تنها در ابزار رشد داشته نه در مفاهيم و هنوز هم از زبان احساس بي‌نياز نيست. درويش چهار سال قبل در چنين روزهايي دور از وطن خود فلسطين درگذشت اما به ظاهر در غربت بود، او مردي جهان وطن بود که به زبان تمام مظلومان جهان سخن مي‌گفت. چند خط شعر ميهمانش مي‌شويم.

 

اندکي شتاب کن


ما برهنه‌ايم

 

نه افقي است که ما را بپوشانَد

 

و نه قبري که پنهان‌مان کند،

 

اندکي شتاب کن!

 

شتاب کن؛ تا دريابيم که واپسين فريادمان کجاست...

 

هراسان در آغوش پدر


چون پرنده‌اي هراسان از دوزخِ آسمان،

 

در آغوشِ پدر پناه مي‌گيرد

 

پدر! مگذار به آسمان پرواز کنم

 

بال‌هايم تاب باد ندارند

 

و نور‌ها کدرند

 

محمد، در مقابل دشمن

 

نه سنگ و نه نارنجکِ ستاره‌ايش در مشت

 

نمي‌خواهد به سمت ديوار سر بچرخاند که روي آن بنويسد

 

"آزادي‌ام هرگز نخواهد مرد"

 

چرا که آزادي‌اي ندارد که از آن دفاع کند

 

براي کبوتر پيکاسو هم افقي و چشم اندازي باقي نمانده است

 

مي‌رود که از نو متولد شود

 

متولد شود در نامي که لعنت يک اسم را يدک مي‌کشد

 

چند بار از خودش متولد خواهد شد؟

 

کودکي که وطنيش نيست؟ کودکي که کودکي را تجربه نکرده است؟

 

کجا بخوابد اگر خواب درربايدش؟ که زمين زخم است.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
آنتن

ما هم نازک!

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به « انتقام جویان: جنگ اینفینیتی» به بهانه اکران بزرگترین پروژه سینمایی «مارول»

بزرگترین گردهمایی تاریخ ابرقهرمان‌ها

٩٧/٠٢/٢٧
شاخ هفته

ای تو نگهبان من

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

دعوت شدگانیم...

٩٧/٠٢/٢٧
درباره «پلنگ سیاه»، فیلمی که در گیشه‌های دنیا عجیب و غریب می‌فروشد

ابرقهرمان بفروش و نچسب

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

جامعه‌شناسی تدفین و چیزهای دیگر...

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک ایران، یک صدا

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به پرونده قلدری‌های آمریکا در چند قرن اخیر به بهانه خروج ترامپ از برجام که البته اتفاق عجیبی هم نبو

قلدرامپ

٩٧/٠٢/٢٧
درباره درخشش بانوان فوتسالیست ایران در آسیا؛

قهرمانان وطن

٩٧/٠٢/٢٧
تا جامِ جهانی

یک ایرانی بین خوش‌تیپ‌ترین بازیکن‌های جام‌جهانی2018

٩٧/٠٢/٢٧
پایان نامه

لوبیا، گلابی و غوطه‌ای که نخورد!

٩٧/٠٢/٢٧
جانونی

تقدیم به جناب خرما... با احترام

٩٧/٠٢/٢٧

تقریبا هیچ!

٩٧/٠٢/٢٧
مینیمال

مینیمال 535

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

من از شما می‌پرسم: آیا مشکل ما این است؟

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک حقیقت مرگبار

٩٧/٠٢/٢٧
چهره هفته

شهردار تهران

٩٧/٠٢/٢٧
راهکارهایی برای تنفسِ جان، به بهانه آمدن ماه رمضان

هوای تازه برای ریه‌های روح خسته

٩٧/٠٢/٢٧
گفت‌و‌گو با دروازه‌بان تیم ملی فوتسال بانوان ایران

لژیونر شدن ما خیلی محال است

٩٧/٠٢/٢٧
حکایت هفته

اندر حکایت ابن جیم و انبار پر خودروسازان

٩٧/٠٢/٢٧