يک مرد، يک دريا
خليج هميشه فارس در طول عمر خود مردان زيادي را ديده که تمام قد در برابر زياده‌خواهي‌هاي دشمنانش ايستاده‌

يک مرد، يک دريا

نویسنده : حامد نادري راد

باقرخان تنگستاني


از بزرگان جنوب ايران در زمان محمد شاه و ناصرالدين شاه بود. حکمراني نواحي تنگستان را به همراه ارتش کوچکي مرکب از صدها تفنگچي تنگستاني در دست داشت. چون حضورش در آن ناحيه کارآمد بود، در سال 1250، محمدشاه قاجار، طي فرماني مفتخر به «جبه ترمه» و خلعت شاهي‌اش کرد. دير زماني بود که حکام جنوب با حضور انگليسي‌ها خو گرفته بودند و اين مهمان ناخوانده را تحمل مي‌کردند اما گاهي که رويش زياد مي‌شد طاقت‌شان ته مي‌کشيد. مثلا همين زورگويي‌اش: «دست از هرات برداريد تا ما دست از جنوب ايران برداريم.» روباه پير را چه به وفاي به عهد. نمکدان را که شکست و با حمله نظامي، بوشهر و خوزستان را تصرف کرد، «باقرخان» گوشش را گرفت و تا جزيره خارک عقب راندش. البته نه به اين راحتي‌ها. در اين جنگ «احمدخان تنگستاني» (فرزند باقرخان) کشته شد و «حسن‌خان» (فرزند ديگر وي) به شدت زخمي شد. «فيليکس جونز»، کنسول انگليس در بوشهر،‌اندکي پس از پايان جنگ، با ارسال يادداشتي از باقرخان خواست در قبال دريافت ماهانه‌اي هنگفت، براي انگلستان جاسوسي کند اما وي اين پيشنهاد بي‌شرمانه را رد کرد و سرانجام هم با بهانه‌اي واهي به زندان افتاد.

 

رئيسعلي دلواري

جنگ جهاني اول

12/6/ 1294

«رئيسعلي دلواري» جوان مشرطه‌خواه؛ از ديکتاتوري محمدعلي شاه عاصي شده بود. او با جمع کردن دار و دسته‌اي، بوشهر را از نيروي محمدعلي شاه گرفت و با تصرف بوشهر، 7 سال درگيري با انگليسي‌ها عايدش شد، گاه با پيروزي دلواري و گاهي هم انگليس. آتش جنگ جهاني اول روشن شده بود و وقوع انقلاب بلشويک و خروج نيروهاي روسي، انگليس‌ها را به سمت شمال کشور کشاند. با فتواي جهاد مجتهد دشتستاني، مردم در مقابل انگليس‌ها مقاومت بيشتري نشان دادند. اما رئيسعلي در يکي از شبيخون‌ها شهيد شد. در اين حين انگليس‌ها هم که حالا دلاور دلواري را از سر راهشان برداشته بودند، بوشهر را اشغال کردند.

 

غلامعلي بايندر

جنگ جهاني دوم

3/6/1320

جنگ جهاني دوم که شروع شد انگليسي‌ها گمان بردند ايران صاحب ندارد و نيروهايشان را در بنادر ايران تخليه کردند. ايراني‌ها البته عادت نداشتند براي اجنبي فرش قرمز پهن کنند و نيروي دريايي تا پاي جان در برابر آنان ايستادگي کرد. «غلامعلي بايندر»، برادرش «يدا... بايندر»، سروان «مکري‌نژاد» و خيلي‌هاي ديگر ايستادند و شهيد شدند. گرچه دستور ترک مقاومت رسيد و انگليسي‌ها پا برخاک ايران گذاشتند، اما حساب کار دست‌شان آمد که به اين راحتي‌ها لقمه نفتي از گلوي‌شان پايين نمي‌رود. «غلامعلي بايندر» پس از تحصيلات در فرنگ و گذران دوره دريانوردي در جنوب، تجربه ديگري آغاز کرد. در همان زمان بود که در سفرش به تنب‌کوچک به نيروي انگليسي مستقر در تنب گوشزد کرد که نيمي از آن‌جا مال ايران است و اين بهانه‌اي شد تا انگليسي‌ها به دربار چغولي کنند که فلانک گفته تنب مال ايران است! بعد هم کارش را ساختند.

 

نادر مهدوي

هشت سال جنگ تحميلي

16/7/1366

«نادر مهدوي». متولد 1342، روستاي فوکار خورموج از توابع بوشهر. 23 سالش بود. در جنگ شده بود فرمانده عمليات سپاه جزيره خارک. به او گفته بودند بايد مأمور تأسيس و سازمان دهي ناو دريايي سپاه باشي. همه کشتي‌ها در خليج‌فارس، براي خودشان مي‌آمدند و مي‌رفتند. فقط کشتي‌هاي ايراني امنيت نداشتند. دستشان از شناورهاي جنگي خالي بود. فقط او بود و قايق‌هاي کوچک تندرواي که توپ هم داشت. يک کشتي بسيار بزرگ کويتي با اسم و پرچم آمريکا با بوق و کرنا آمده بود و از تنگه هرمز رد شده بود. مهدوي زود دست به کار شد. با همان قايق‌هاي کوچک رفتند براي کشتي مين کاشتند. هيچ کدام از رادارهاي کشتي به آن بزرگي نتوانسته بودند نه قايق را ببينند، نه مين‌ها را. فقط اخبار نوشتند که ناو بزرگ آمريکا منفجر شد. بالگردهاي اسکورت ناو بزرگ آمريکايي، بر فراز خليج‌فارس پرواز مي‌کرد. مهدوي بود و يکي از همان قايق‌ها. داشت دعاي کميل مي‌خواند که بالگردها سر رسيدند. بالگرد اول را که منفجر کرد، بقيه هجوم آوردند سمتش. کسي ديگر نادر را نديد.

 

نقشه‌اي تاريخي از خليج فارس در موزه خانه شيخ سعيد در دبي. در بخش «Persian Gulf» واژه «Persian» با لاک غلط‌گير از روي نقشه حذف شده ‌است. اين يعني انکار خورشيد در روز آفتابي آن هم به جور افتضاحي!

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
تلگجیم

تلگجیم 515

٩٦/٠٩/١٦
یادداشت

ممنون پیرمرد

٩٦/٠٩/١٦
جارچی

جارچی 515

٩٦/٠٩/١٦
چهره هفته

ورود آقايان ممنوع!

٩٦/٠٩/١٦
جواد طوسی، منتقد سینما از قاتل اهلی، مسعود کیمیایی و اتمسفر دنیای متفاوت او می‌گوید

کیمیایی به معنای واقعی کلمه یک فیلم‌ساز مولف است

٩٦/٠٩/١٦
یادداشت

دوباره سلام

٩٦/٠٩/١٦
آنتن

این شماره؛ جیم ننویسان!

٩٦/٠٩/١٦
یادداشت

نکند موکت‌پوش باشد؟!

٩٦/٠٩/١٦
بهترین بازی های سال 2017 امشب معرفی می شوند

The Game Awards

٩٦/٠٩/١٦
روایت هایی درباره وقف های کوچکی که فراموش می کنیم

بخشندگی به توان بی‌نهایت

٩٦/٠٩/١٦
ذهن زیبا

ذهن زیبا 515

٩٦/٠٩/١٦
به بهانه قرعه سخت تیم‌ ملی‌مان در جام‌جهانی روسیه، درباره تیم‌هایی نوشتیم که در ۵ دوره‌ گذشته این جام ش

زندگی در گروه مرگ

٩٦/٠٩/١٦
قرعه سخت ایران در جام جهانی 2018 بازی‌های تدارکاتی خوبی می‌خواهد که باید دید فدراسیون از پس آن بر می‌آید ی

تنگه جبل الطارق!

٩٦/٠٩/١٦
درباره ویژگی‌های سینمای مسعود کیمیایی با بررسی کوتاه 50 سال فعالیتش در سینما

دیروز و امروز رئیس

٩٦/٠٩/١٦
یادداشت

یازده سال، جیم، جوانی و سینما

٩٦/٠٩/١٦
اکران «قاتل اهلی» بار دیگر این سوال را مطرح می‌کند که واقعا چرا مسعود کیمیایی با دوران اوج خود فاصله دارد

بی کیمیایی

٩٦/٠٩/١٦
درباره «زیر نور کم» مجموعه کامل داستان‌های کوتاه مصطفی مستور

چند روایت معتبر تکراری

٩٦/٠٩/١٦
یادداشت مخالف

قتل در حمام نمره!

٩٦/٠٩/١٦
مینی

مینی 515

٩٦/٠٩/١٦
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و رفیق ناباب

٩٦/٠٩/١٦
تبلیغات