جواب در اسرع وقتم آرزوست...
محرمانه مستقيم

جواب در اسرع وقتم آرزوست...

نویسنده : ايمان فروزان نيا

از ابتدای خلقت آدمیزاد تا امروز انسان هر روز با یک سری سوال روبرو بوده است اولین‌هایش احتمالا این بوده که آیا میوه ممنوعه را بخورم یا نخورم؟ و تا امروز همین‌طور ادامه داشته است. اما یک‌سری سوالات هستند که به صورت تکراری و روزمره با آن‌ها همزیستی پیدا کرده و تقریبا می‌توان گفت سوالاتی است که برای همه افراد مطرح می‌شود. یعنی تقریبا می‌توان گفت یک جور دغدغه عمومی شده است مثل:

- این تلویزیون بی صاحاب واسه کی روشنه؟

- چی از جون این یخچال بدبخت میخوای؟

- کی لامپ دستشویی رو روشن گذاشته؟

- کی دمپایی دستشویی رو خیس کرده؟

- این موقع شب با کی حرف میزنی؟

- چشمات در نیومد پای این کامپیوترِ کوفتی؟

- کی غذای منو خورده؟

- پس در اون دانشگاه به شما چی یاد می‌دن؟

این‌گونه سوالات که بارها با آن مواجه شده‌اید فقط در خانواده و خانه رواج ندارد و نوعی از آن هم بین مردم و مسئولان رایج است. وجه شباهت‌شان هم در این است که هیچ‌کس امیدی به گرفتن جواب درست و حسابی از طرف مقابلش ندارد و البته تا پیدا شدن مقصر اصلی، همه مقصرند و با این وجود انگشت اتهام به سمت همه اشاره رفته است. چند تا مثال برای‌تان می‌گویم تا قضیه درست و حسابی در ذهن‌تان شکل بگیرد.

- اول مرغ گرون شد یا تخم مرغ؟

- از آخر معلوم نشد که این لولو چه چیزی رو برده؟

- اتمام فاز دوم قطار شهری مشهد به عمر ما قد میده؟

- پس این شبکه استانی کی برنامه جدید می‌ذاره؟

- آب این سریال‌های تلویزیون کی خشک می‌شه؟

- 3 هزار میلیارد چند تا صفر داره؟

- سقف قرار داد فوتبال چند متره؟

- مسکن مهر رو تا اسفند بهمون تحویل می‌دن؟

- کدوم یکی بیشتر آدم کشته؟ هیتلر یا پرایت؟ (اشتباه تایپی عمدی است!)

- این یارانه‌ها رو پس کی زیاد می‌کنن؟

- این صفِ گازه یا مرغ؟

و کلی از این پرسش‌ها که شاید برای شما هم پیش آمده باشد. اما غرض از این همه بافندگی کلام یک نتیجه اخلاقی گل درشت است که خیلی وقت است بعضی‌ها ادای آن را در می‌آورند ولی در عمل کار دیگری یا به عبارت بهتر کار خودشان را انجام می‌د‌هند. اگر در هر خانه‌ای افراد خانواده، مسئولیت کارشان را قبول کنند و همان موقع که سوالی مطرح می‌شود جواب درستی به آن دهند، این همه کلمه برای پرسیدن این همه سوال تکراری اسراف نمی‌شود، اگر یک نفر جرات اقرار به اشتباه خود را داشته باشد و سعی در اصلاح رفتار اشتباه خودش و تبعات آن کند این همه ناراحتی و حواشی فضای خانه ما و در ابعاد بزرگ‌تر فضای جامعه را در بر نمی‌گیرد. آخر می‌دانید همیشه این سوالات بی جواب هستند که در ذهن باقی می‌مانند در صورتی که اگر یک جواب درست و حسابی داشتند این‌همه دغدغه فکری ایجاد نمی‌کردند. شاید اگر از امروز برای خیس کردن دمپایی دستشویی عذرخواهی کنیم فردا کسی پیدا شود که برای گرانی از ما عذرخواهی کند!

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
آنتن

ما هم نازک!

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به « انتقام جویان: جنگ اینفینیتی» به بهانه اکران بزرگترین پروژه سینمایی «مارول»

بزرگترین گردهمایی تاریخ ابرقهرمان‌ها

٩٧/٠٢/٢٧
شاخ هفته

ای تو نگهبان من

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

دعوت شدگانیم...

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک ایران، یک صدا

٩٧/٠٢/٢٧
درباره «پلنگ سیاه»، فیلمی که در گیشه‌های دنیا عجیب و غریب می‌فروشد

ابرقهرمان بفروش و نچسب

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به پرونده قلدری‌های آمریکا در چند قرن اخیر به بهانه خروج ترامپ از برجام که البته اتفاق عجیبی هم نبو

قلدرامپ

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

جامعه‌شناسی تدفین و چیزهای دیگر...

٩٧/٠٢/٢٧
درباره درخشش بانوان فوتسالیست ایران در آسیا؛

قهرمانان وطن

٩٧/٠٢/٢٧
پایان نامه

لوبیا، گلابی و غوطه‌ای که نخورد!

٩٧/٠٢/٢٧
جانونی

تقدیم به جناب خرما... با احترام

٩٧/٠٢/٢٧

تقریبا هیچ!

٩٧/٠٢/٢٧
تا جامِ جهانی

یک ایرانی بین خوش‌تیپ‌ترین بازیکن‌های جام‌جهانی2018

٩٧/٠٢/٢٧
مینیمال

مینیمال 535

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

من از شما می‌پرسم: آیا مشکل ما این است؟

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک حقیقت مرگبار

٩٧/٠٢/٢٧
راهکارهایی برای تنفسِ جان، به بهانه آمدن ماه رمضان

هوای تازه برای ریه‌های روح خسته

٩٧/٠٢/٢٧
گفت‌و‌گو با دروازه‌بان تیم ملی فوتسال بانوان ایران

لژیونر شدن ما خیلی محال است

٩٧/٠٢/٢٧
حکایت هفته

اندر حکایت ابن جیم و انبار پر خودروسازان

٩٧/٠٢/٢٧
چهره هفته

شهردار تهران

٩٧/٠٢/٢٧