بچه ها متشکریم
به احترام درخشش والیبال

بچه ها متشکریم

نویسنده : مرتضی اخوان

شيرين‌ترين ناکامي تلخ ورزش کشورمان در سال 91، شايد همين راه نيافتن واليباليست‌هاي کشورمان به مسابقات المپيک 2012 لندن باشد! بي ترديد عملکرد خيره کننده و لذت‌بخش شاگردان خوليو ولاسکو آن قدر به کام مردم کشورمان شيرين آمد، تا بعد از 10روز جدال مردان واليبال کشورمان بر روي تور و راه نيافتن به المپيک، همه با افسوس خاصي به يکديگر بگويند: «حيف شد...»! ابتداي همين هفته بود که واليباليست‌هاي خوب کشورمان که در آستانه صعود به المپيک بودند در ديدارهاي انتخابي تنها يک امتياز از استراليا کم آوردند تا تيم سوم جدول مسابقات شوند و تيم‌هاي صربستان و استراليا به عنوان تيم هاي اول و دوم راهي لندن شوند. به همراه صربستان که قهرمان بلامنازع و 21 امتيازي اين مسابقات شد، استراليا که يک تيم آسيايي به حساب مي‌آيد به عنوان بهترين تيم آسيايي با 15 امتياز راهي لندن شد تا دلاور مردان واليبال کشورمان که 14 امتيازي بودند نتوانند با وجود تمام شايستگي‌هايشان راهي تورنمنت بزرگي همچون المپيک شوند. شاگردان ولاسکو در شرايطي نتوانستند المپيکي شوند که چند ماه پيش با نمايش عالي‌شان در جام جهاني ايتاليا، چشم ها را به خود خيره کرده بودند. نمايشي که ستايش سايت جهاني فدراسيون واليبال (FIVB) را به همراه داشت. ستايشي که آن قدر دامنه دار بود تا در آغاز اين تورنمنت (مسابقات انتخابي المپيک در توکيو ژاپن) کارشناسان واليبال دنيا ايران را به عنوان بخت نخست آسيا براي راه‌يابي به المپيک قلمداد کنند. اين‌ها همه در شرايطي بود که پيرمرد کهنه کار آرژانتيني نيمکت تيم ملي واليبال کشورمان در آستانه اين رقابت ها دست به تغييراتي اساسي در ترکيب تيم ملي زد. او در يک جوان‌گرايي جاه‌طلبانه بازيکناني چون امير حسيني، مهدي بازارگرد و فرهاد نظري افشار را که در مسابقات جهاني خوش درخشيده بودند از ترکيب بيرون گذاشت و به جاي آن ها جوانان جوياي نامي چون فرهاد قائمي و رضا قرا را به ميدان بزرگ انتخابي المپيک 2012 لندن فرستاد. تغييراتي که الحق و والانصاف جواب داد و بازيکني چون فرهاد قائمي که از تيم هاوش گنبد به تيم ملي دعوت شده بود توانست با دست چپ توانمندش بارهاي بار گره از کار ملي پوشان ما باز کند و با سرويس‌هاي پرشي فوق العاده‌اش امتيازهاي حساسي را به حساب تيم ملي ما واريز کند. قائمي‌ها و قراها ستاره‌هاي جوان واليبال کشورمان بودند که نشان دادند، واليبال ايران مي‌تواند با پشتوانه اين چهره‌هاي جوياي نام و خوش استعداد در آينده گام‌هاي بلندي در راستاي موفقيت در سطح اول واليبال جهان بردارد. اتفاقي که به راستي دور از دسترس نيست و براي رسيدن به آن مي‌بايست از تفکر کنوني حاکم بر واليبال در کشورمان به خوبي حمايت کرد. واليبال ما مي‌تواند با اندکي حمايت و پشتيباني اصولي مسئولان ورزش کشور در سال‌هاي آتي بارهاي بار با موفقيت در عرصه‌هاي آسيايي و جهاني دل ميليون‌ها هوادار و عاشق را در ورزش کشورمان شاد کند و گل لبخند را بر لبان مردم کشورمان بنشاند. پس به احترام درخشش جوانان واليبال ايران زمين تمام قد مي‌ايستيم و به آن‌ها خسته نباشيد و دست مريزاد مي‌گوييم: «بچه‌ها متشکريم...»!

نظرات کاربران
کد امنیتی